[SUP]نوروسايکولوژي ادراک زمان در کودکان داراي اختلال نقص توجه بيش فعال [/SUP] [SUP] [/SUP] محمدمهدی میرلو[SUP] [/SUP] [SUP]دکتر محمدعلی نظری[/SUP] [SUP]ادراک زمان، کارکردي انطباقي است که به فرد امکان ميدهد رويدادها را پيشبيني کند. پردازش اطلاعات زماني، توانايي شناختي پيچيدهاي است که مطابق با يافتههاي اخير مناطق مختلفي از مغز در اين فرايند درگير است. ابداع تکنيکهاي جديد در 15 سال اخير موجب شده است پيرامون پردازش اطلاعات زماني پژوهشهاي دقيقتري در حوزههاي نوروساينس و نوروسايکولوژي صورت گيرد. نتايج اين پژوهشها شواهد بيشتري در تاييد اين مدعا فراهم ميآورد که ساختارهاي ويژهاي در مغز انسان در پردازش اطلاعات زماني نقش ايفا ميکنند. در واقع، بازنمايي صحيح زمان وابسته به يکپارچگي سيستمهاي عصبي چندگانه است.[/SUP] [SUP] از سوي ديگر، پژوهشهاي نوروسايکولوژي در 40 سال اخير مسالهی نقصهاي ويژه در اختلال نقص توجه- بيشفعالی (ADHD) را در کانون توجه خود قرار دادهاند. ADHD یا اختلال سندروم لوب فرونتال یک اختلال عصبی رشدی است که مدلهای کارآمد فعلی در بهترین حالت از آن به عنوان اختلال کارکرد اجرایی یاد میکنند. هرچند علل اصلي ADHD هنوز ناشناخته است، با وجود اين بسياري از پژوهشها نشان ميدهند که اين اختلال با لوب فرونتال، عقدههاي پايه و مخچه در ارتباط است. يافتهها نشان ميدهد که نابهنجاريهاي عصبي رواني در ADHD، منجر به نقصهايي در کارکرد اجرايي به ويژه در تکاليفي که مستلزم پردازش دقيق و سريع اطلاعات و يا پردازش آهسته و دقيق اطلاعات است ميشود.[/SUP] [SUP]در اواخر دهه 1980 پژوهشها پیرامون ADHD بر روی الگوهای پردازش اطلاعات متمرکز شده و پژوهشگران تاکید کردند که مشکلات در ادراک زمان و پردازش زمانی در کودکان دارای این اختلال آنگونه که باید و شاید مورد توجه قرار نگرفته است.[/SUP] پژوهش هاي تصويرنگاري عصبي در افراد ADHD شواهدی فراهم میکند مبنی بر اینکه مناطق مغزي درگير در ادراک زمان در واقع همان مناطق اصلي مغز هستند که در ADHD آسيب ميبينند.