چطور با کسي که خوش تان نمي آيد کنار بياييد يک نويسنده ناشناس در جايي نوشته بود: وقتي براي دوست داشتن ديگران زمان کوتاهي لازم است، چرا بيشتر آدم ها مدت زمان زيادي از وقتشان را صرف تنفر ورزيدن به ديگران مي کنند؟ جمله معقولانه اي به نظر مي رسد اما اگر بنا باشد کمي با خودتان روراست باشيد متوجه مي شويد که حداقل در سال 2 ، 3 بار يا اگر خيلي با خودتان تعارف نداريد بيشتر از تعداد انگشتانتان در شرايطي قرار گرفته ايد که در آن حال خواسته ايد سر به تن کسي نباشد يا با نهايت تخفيف به يک سيلي آبدار رضايت داده ايد و به قول معروف دلتان را حسابي خنک کرده ايد. احساس تنفر و بيزاري در روزگاري که بيشتر آدم ها به دنبال يک وجب تنهايي هستند، موضوع خيلي غريبي نيست. فکر کردن راجع به کسي که دوست نداريد او را ببينيد يا حتي صدايش را بشنويد خيلي آزار دهنده است حال چه برسد به اينکه مجبور باشيد در يک جاي مشترک مثلا محيط کار يا دانشگاه يا متأسفانه حتي در يک خانه با اين شخص آزاردهنده سر کنيد. خيلي ها اعتقاد دارند اين يک فاجعه است اما ما اين فاجعه را براي شما تبديل به يک معماي حل شده مي کنيم. اگر براي خلاص شدن از تنفر به دنبال راه حلي هستيد راه حل هاي زير را حتما امتحان کنيد. چرا متنفر مي شويد ؟ هيچ کس نمي تواند ادعا کند که تا به حال از دست کسي عصباني نشده و برايش دلخوري پيش نيامده است. وقتي از کسي عصباني هستيد يک حس قوي اما ناخوشايند در شما نسبت به فرد مقابل به وجود مي آيد که بيشتر براي خودتان آزار دهنده است تا شخصي که از او عصباني هستيد. اما ممکن است اين عصبانيت با خوردن يک آب سرد و يا بي توجهي به اين حس و سکوت از بين برود و در بعضي موارد به خير و خوشي هم ختم شود اما گاهي اوقات شما از کسي آنقدر بدتان مي آيد که تحمل نگاه کردن و حتي هم صحبتي با او را نداريد. در اين مواقع يک حس دشمني به سراغتان مي آيد که بر آن اساس همه تلاشتان را براي سرکوب کردن آن شخص به کار مي گيريد. يادتان باشد که بين اين 2حس تفاوت قائل شويد. تنفر و عصبانيت ويژگي خاص انسان هاي دوپاست. اما تا به حال از خودتان پرسيده ايد که چه دليلي باعث مي شود که از کسي متنفر شويد؟ روان شناساني که در حوزه روابط اجتماعي روي انسان ها مطالعه کرده اند به اين نتيجه رسيده اند که عامل تنفر در جدا دانستن فرد از ديگران ايجاد مي شود. وقتي خودتان را از ديگران جدا بدانيد باعث به وجود آمدن حس خودخواهي مي شويد که کسي را جز خودتان نمي پذيريد و تنها دنياي خودتان را به ديگران و نوع زندگي شان برتري مي دهيد. اما زماني که شما خود را درگير گروه هاي بزرگ تر کنيد و با اعضاي گروه اهداف مشترکي را دنبال کنيد اين حس خودخواهي شما از بين مي رود. مفهموم من و تو؛ ما و ديگران را از بين ببريد و با ديگران خود را سهيم بدانيد و قبل از تنفر سعي کنيد که براي افراد ديگر حقوقي مساوي با خودتان قائل شويد. چه خوب است که از کودکي به فرزندانتان قانون جدايي بين ما و ديگران را نياموزيد تا در آينده تبديل به آدم هايي خودخواه نشوند. وقتي از کوره در مي رويد... در اطرافمان انسان هاي زيادي وجود دارند که ما خيلي از آن ها خوشمان نمي آيد اما مجبوريم که با اين آدمها زندگي کنيم و ارتباطاتمان را حفظ کنيم اما نکته آزار دهنده اينجاست که درک نکردن اين دسته از افراد باعث مي شود که احساسات ما به تدريج حالت خصمانه اي به خود بگيرد و تبديل به تنفر شود. براي رهايي از چنين موضوعي بايد در گام اول ياد بگيريد که چطور افراد را درک کنيد. مثلا ممکن است يکي از افراد خانواده يا دوست و همکارتان مدام از شما در مورد يک رفتارتان انتقاد کند و شما حسابي از اين موضوع کلافه شويد مخصوصا اينکه بفهميد آن فرد خودش هم آن کار به اصطلاح نادرست را انجام مي دهد. در اين شرايط شما مطمئنا حالت دفاعي به خودتان مي گيريد و گاهي از اين مرحله هم جلوتر مي رويد و از آن شخص متنفر مي شويد. در اين شرايط بهتر است قدري بيشتر فکر کنيد. مثلا ممکن است آن فرد به خاطر اينکه خودش گرفتار يک عادت بد شده يا نتيجه يک رفتار بد را به روشني تجربه کرده، شما را از آن کار منع کند و انگيزه اصلي اين انتقاد در واقع مثبت باشد. براي همين قبل از اينکه از انتقاد و سرزنش کسي نسبت به خودتان متنفرشويد سعي کنيد که علت اصلي اين عمل افراد را درک کنيد.
