بطور کلي مهارتهاي زندگي عبارتند از توانايي هايي که منجر به ارتقاي بهداشت رواني افراد جامعه ، غناي روابط انساني ، افزايش سلامت و رفتارهاي سلامتي در سطح جامعه مي گردند. دنياي امروز دنياي ارتباطات ناميده مي شود. انسان توانسته است به دانش زيادي برسد و بيشترين امکانات را در اختيار گيرد.همچنين نيز پيش مي رود تا بهترين و مرفه ترين زندگي را رقم بزند. باگسترش رسانه هاي همگاني از جمله راديو، تلويزيون واخيراً اينترنت و ... اطلاعات زيادي در اختيار مردم قرار مي گيرد بطوريکه بعضا باعث ايجاد بحران اطلاعات مي شود. از سويي پيشرفت صنعت و تکنولوژي خصوصاً در پايان هزاره دوم و ادامه شتابناک آن در قرن بيست و يکم و تغيير ساختار خانواده و زندگي، شبکه گسترده و پيچيده ارتباطات انساني و تنوع گستردگي و هجوم منابع اطلاعاتي ، انسان امروزي را با چالش ها و استرس ها و فشارهاي متعددي روبرو کرده است که مقابله موثر با آنها نيازمند توانمندي هاي رواني- اجتماعي است. اين مطلب گواه بر اين است که براي رسيدن به سواحل آرامش علاوه بر آسايش، يکسري مهارت هاي زندگي نيز لازم است.. مهارت هايي که با گسترده شدن پيچيدگي هاي زندگي پيچيده تر مي شوند. تعريف مهارتهاي زندگي سازمان جهاني بهداشت مهارتهاي زندگي را چنين تعريف نموده است : توانايي انجام رفتار سازگارانه و مثبت به گونه اي که فرد بتواند با چالشها و ضروريات زندگي روزمره خود کنار بياد. مهارت هاي زندگي عبارت است از مجموعه اي از توانايي ها که زمينه سازگاري و رفتار مثبت و مفيد را فراهم مي آورند.مهارت هاي زندگي شخص را قادر مي سازد تا دانش، نگرش و ارزش هاي وجودي خود را به توانايي هاي واقعي و عيني تبديل کند تا بتواند از اين توانايي ها در استفاده صحيح تر نيروهاي خود بهره گيرد و زندگي مثبت و شادابي را براي خود فراهم سازد. بطور کلي مهارتهاي زندگي عبارتند از توانايي هايي که منجر به ارتقاي بهداشت رواني افراد جامعه، غناي روابط انساني ، افزايش سلامت و رفتارهاي سلامتي در سطح جامعه مي گردند. ضرورت و اهميت آموزش مهارت هاي زندگي يکي از راههاي پيشگيري از بروز مشکلات رواني و رفتاري ارتقاء ظرفيت روان شناختي افراد است ،که از طريق آموزش مهارت هاي زندگي جامه عمل مي پوشد. پژوهشگران ، تاثير مثبت مهارت هاي زندگي (استفاده از ظرفيت ها و کنش هاي هوش) را، در پيش گيري از رفتارهاي خشونت آميز، هم چنين کاهش مصرف مواد مخدر، الکل و.. و همين طور تقويت خودباوري و خودپنداري تاييد کرده اند. فقدان مهارت ها و توانايي هاي عاطفي رواني و اجتماعي افراد را در مواجهه با مسايل و مشکلات آسيب پذير مي کند و آنها را در معرض انواع اختلال هاي رواني- اجتماعي و رفتاري قرار مي دهد. پژوهش هاي بي شمار نشان داده اند که بسياري از مشکلات بهداشتي و اختلال هاي رواني عاطفي ريشه هاي رواني اجتماعي دارند.
