شعری در مدح و منقبت حضرت مهدی ارواحنا فداء

مهدی است آنکه نهضت قرآن بپا کند​

مهدی است آنکه نیک و بد از هم جدا کند​

مهدی است آنکه پرتو توحید پاک را​

در قلبهای تیره و آلوده جا کند​

مهدی است آنکه در شب میلاد او خدا​

او را به (مَرحبا لِکَ عِبدی) ندا کند​

مهدی است آنکه حُسن دلارای احمدی​

از چهره مبارک خود رو نما کند​

مهدی است آنکه پرچم اسلام راستین​

بر قلعه های محکم دشمن بپا کند​

مهدی است آنکه کاخ عظیم ستمگری​

با یک نهیب خویش دچار فنا کند​

مهدی است آنکه داد سرای نهائیش​

بر پایه های عدل خدائی بنا کند​

مهدی است آنکه کینه و بغض و نفاق را​

تبدیل بر محبُت و صلح و صفا کند​

مهدی است آنکه چشمه فیاض علم را​

بر تشنگان دانش و عرفان عطا کند​

مهدی است آنکه از نظری بر جمال او​

هر دردمند غمزده کسب شفا کند​

مهدی است آنکه مژده فجر طلوع خویش​

از پایگاه کعبه بگوش آشنا کند​

مهدی است آنکه دولت عدل جهانیش​

حقّ عظیم عترت و قرآن ادا کند​

مهدی است آنکه وقت نماز جماعتش​

عیسی بصد نیاز باو اقتدا کند​

مهدی است آنکه تابش خورشید طلعتش​

قبر نهان فاطمه را برملا کند​

برخیز و باز دامن لطفش (حسان) بگیر​

شاید که از کرم به تو هم اعتنا کند​