باز آ دگر كه ساية ديوار انتظار

​

باز آ كه دل هنوز به ياد تو دلبر است​

جان از دريچة نظرم، چشم بر در است​

باز آ دگر كه ساية ديوار انتظار​

سوزنده تر ز تابش خورشيد محشر است​

باز آ ، كه باز مردم چشمم ز درد هجر​

در موجْ خيز اشك چو كشتي شناور است​

باز آ كه از فراق تو اي غايب از نظر!
​

دامن ز خون ديده چو درياي گوهر است
​

اي صبح مهر بخش دل! از مشرق اميد​

بنماي رخ كه طالعم از شب سيه‌تر است​

زد نقش مهر روي تو بر دل چنان كه اشك ​

آيينه دار چهره‌ات اي ماه منظر است​