ميناسازی در سال های اخير، با افزايش سياحان، توسعه و بازار مناسبی يافته است. مواد مورد استفادة ميناسازی عاج، استخوان، مقوا و چوب است. در اين صنعت، استادان از نقاشی های ديواری دورة صفوی الهام گرفته اند که اين کار تا امروز نيز ادامه دارد. نقوش مينياتور و مينا از لحاظ سبک و شيوة هنری هيچ گونه تفاوتی با يکديگر ندارند. لکن از لحاظ جنس رنگ ونحوة به کارگيری و تکميل متفاوت اند. پودر رنگ های مينياتور از رنگ های معمولی است که با آب رنگ و گواش و کمی چسب سيريشم يا صمغ يا نبات مخلوط می شود. در صورتی که پودر رنگ ميناسازی با ترکيبات شيميايی تهيه شده باشد، پس از نقاشی در کوره حرارت داده می شود تا پخته و ثابت گردد. رنگ مينا روی پلاک و اشياء فلزی که از طلا ، نقره و مس ساخته شدهاند، می نشيند. معمولاً مينای اصهفان روی مس که فلزی ارزانتر است، کار می شود. به طور کلی، نسبت مرغوبيت ميناکاری و مينياتورهای اصفهان بستگی به مهارت و استادی نقاش مينياتورساز دارد. لذا مينياتورها و ميناهايی که تماماً به دست استاد ماهر ساخته شده باشند، کمياب اند و بسيار گران می باشند. حدود 30 درصد محصول از مينياتور و مينای اصهفان به صورت کالای صادراتی مستقيماً به خارج از کشور حمل می شود و بقيه در فروشگاه های داخل کشور و به صورت خرده فروشی عرضه می شود.
