آن نازنین کجاست که یادم نمیکند / صد غم به سینه دارم و شادم نمیکند یک لحظه آنکه بی من هرگز نمی نشست / امشب به یاد کیست که یادم نمیکند . . . . . . میگن دوره اربابی تموم شده پس تو اهل کدوم تباری که ما هنوز غلامتیم !؟ . . . امروز روز ملی گلها ست “روزت مبارک” این پیام رو برای تمام کسانی که عطر شون رو دوست داری بفرست. . . . گفت مجنون گر همه روی زمین / هر زمان بر من کنندی آفرین من نخواهم آفرین هیچ کس / مدح من دشنام لیلی باد و بس . . . . . . لبریز غزل بیا همی آهسته / چون آیه بخوان مرا کمی آهسته آهسته مرا رها بکن از سر عشق / تا در تو رها شوم دمی آهسته . . . . . . ما هرچه دویدیم به مقصد نرسیدیم / از عشق به جز مزه ی تلخش نچشیدیم . . . . . . دیری است ندیده ام من الماس تنت عابــر نشـــدم به کــــوچه یاس تنت تبریز چـــــرا شده است فصل تن تو خـــــواهم برسم به بندر عباس تنت ! . . . گرچه کردم ذوقها از آشناییهای او / انتقام از من کشید، آخر جداییهای او . . . . . . نقش ِچشمان ِخمارت ، چه کشیدن دارد ! / سایه ساران ِدو زلفت ، چه لمیدن دارد ! آن قدر خوب و ملیحی که به یک جرعه نگاه / حس مستی لبت طعم چشیدن دارد . . . . . . بی رویت آینه کدر خواهد شد / آهم در شهر منتشر خواهد شد چون بمبی ساعتی دلم در سینه / با تاخیر تو منفجر خواهد شد . . . . . . هیچ میدانی ؟ جای قول و قرارهایمان امن است ، زیر پاهای تو ! . . . گهگاهی سفری کن به حوالی دلت شاید از جانب ما خاطره ای منتظر لمس نگاهت باشد . . . . . . پر است خلوتم از یاد عاشقانه او / گرفته باز دل کوچکم بهانه او نسیم رهگذر این بار هم نیاورده / به دست قاصدکی نامه یا نشانه او . . . . . . شاهزاده ی عشقی که غلامت شده ام / پابند تو و اسیر دامت شده ام گویند کبوتری وفادار تر از طوقی نیست / طوقی صفتم ، جلد مرامت شده ام . . . . . . نگی که ما گداییم / نگی که بی وفاییم ما اهل هر کجاییم / مخلص بعضی هاییم ! . . . اگر چه عاشقی پر شور بودیم / به خود نزدیک و از هم دور بودیم شب و روز از جدایی می سرودیم / من و تو وصله ای ناجور بودیم . . . . . . درد یک پنجره را پنجره ها میفهمند معنی کور شدن را گره ها میفهمند سخت است بالا بروی ساده بیای پایین قصه ی تلخ مرا سرسره ها میفهمند یک نگاهت به من آموخت که درحرف زدن چشم ها بیشتر از حنجره ها میفهمند . . . . . . امشب شب رویای تو بود و تو نبودی / در دل همه آوای تو بود و تو نبودی دل زیر لب آهسته تمنای تو میکرد / در حسرت دیدار تو بود و تو نبودی . . . . . . هر سحر آفتاب من بودی همه شب ها شهاب من بودی ور شکستم بدون چشمانت تو تمام حساب من بودی . . . . . . دل تنگم و جز روی خوشت در نظرم نیست / در گیتی و افلاک به جز تو قمرم نیست با عشق تو شب را به سحر گاه رسانم / بی لذت دیدار تو شب را سحرم نیست . . . . . . دل خوش میطلبم سیری چند ؟ / پای در بند به زنجیری چند ؟ با چنین باده و جامی ساقی / تو بگو عشق و صفا سیری چند . . . ؟ . . . امشب ز غمت میان خون خواهم خفت / وزبسترِ عافیت برون خواهم خفت باور نکنی خیال خود را بفرست / تا در نگرد که بی تو چون خواهم خفت . . . . . . قلب کال مـن در فصل دست های تــو می رسـد فصـلی برای تمـــــام رؤیــاها دستــی برای تمـــام فصل ها . . . . . . من به زنجیر وفای تو اسیرم چه کنم گر نیایی به خدا بی تو بمیرم چه کنم در هوای غم عشق تو ز خود بی خبرم که من از عشق تو محتاج و فقیرم چه کنم . . . . . . اشک خیمه زده بر صفحه ی چشم نگرانم چنـد روزیسـت که دلواپسـم و بـد نگرانم کوچه از رهگذر سرد غمت زار و گرفته ست شب بی تابش ماه روی تو برده امانم . . . . . . کمی گیجم کمی منگم عجیب است پریده بی جهت رنگم عجیب است تو را دیدم همین یک ساعت پیش برایت باز دلتنگم عجیب است ! . . . مـــرا یک شــب تحمل کن که تا باور کنـی ای دوست چگونـه با جنون خود مـدارا می کنم هـر شــب . . . ! . . . دلم را ساده گیر آورده ای تو نه مستاجر ، اسیر آورده ای تو تمام رهن قلبت پیش پیش است نگو بازم که دیر آورده ای تو….! . . . مایهِ اصل و نَسَب در گردش دوران زَر است / دائمآ خون میخورد تیغی که صاحب جوهر است کُره اسب ، از نجابت از پس مادر رود / کُره خَر ، از خریت ، پیش پیشِ مادر است دود اگر بالا نشیند کسرِ شأن شعله نیست / جای چشم ابرو نگیرد گرچه او بالاتر است شصت وشاهد هردو دعوای بزرگی میکنند / پس چرا انگشت کوچک لایق انگشتر است ؟ آهن و فولاد از یک کوره می آیند برون / آن یکی شمشیر گردد دیگری نعِلِ خر است گر ببینی ناکسان بالا نشینند صبر کن / روی دریا کف نشیند ، قعر دریا گوهر است .
