شهر گور یا شهر فیروزآباد، در 100 كیلومتری جنوب شیراز یكی از پرجاذبه‌ترین و گمنام‌ترین شهرهای گردشگری ایران است. فیروز آباد تا قبل از حمله اسكندر به ایران، شهر گور نامیده می‌شد.اسكندر مقدونی این شهر را كاملا ویران كرد و قرن‌ها بعد از اسكندر، اردشیر موسس سلسله ساسانی این شهر را احیا و آباد كرد، اما در حمله تازیان به ایران این شهر دوباره ویران شد. فیروزآباد كه قدیم آن را گور می‌نامیدند به روزگار كیانیان شهر بزرگی بوده و حصاری عظیم داشت.از دیدنی‌های این شهر می‌توان به قلعه دختر، كاخ ساسانی و برج آتشكده و بقایای شهر گور اشاره كرد. شهر ساسانی گور نخستین شهر دایره‌ای شکل ایران محسوب می‌شود که به دستور اردشیر بابکان ساخته شده است. کاوش‌های باستان شناسی در این شهر ساسانی برای نخستین‌بار در سال جاری توسط دیتریش هوف، باستان‌شناسی آلمانی آغاز شده است. این شهر چهار دروازه اصلی داشته است. این دروازه‌ها عبارتند از باب مهر که از طرف شرق، باب بهرام که از طرف غرب، باب هرمز که دروازه شمالی محسوب می‌شده و در آخر نیز باب اردشیر که از طرف جنوب باز می‌شده است. از جمله یافته‌های مهم باستان شناسی در شهر گور، کشف دروازه تخت نشین بوده است که شباهت زیادی به سر درهای تخت جمشید دارد. رنگ‌های به کار رفته در این کف همچنان سالم هستند و توجه ساسانیان را به استفاده از رنگ های متنوع در معماری نشان می‌دهد. بر اساس منابع تاريخي شهر گور در زمان هخامنشيان شهري بزرگ وپر رونق بود واز حصار محكمي برخوردار بود، اسكندر پس از تخريب تخت جمشيد به شهر گور يورش برد ولي نتوانست به شهر نفوذ كند، لذا سد هللّو راشكست وجهت رود را به سمت شهر برگرداند وشهر گور در آب غرق شد وبه درياچه هاي بزرگ بدل گشت و حدود 3قرن بهمين صورت باقي ماند . اردشير(فرزند بابك موبد معبد آناهيتا) توانست در نزديكي شهر گور بر اردوان پنجم آخرين شاه اشكاني فائق ايد ، وبه يمن اين پيروزي دستور داد درياچه را بخشكانند و اين مهم را به وزيرش سپرد كه ايشان شيب درياچه را تعيين واب را از محل هايقر تخليه كرد و در اين بين غرق شد . اردشير در محل شهر گور شهر جديدي بنام اردشير خوره يا خره بنا كرد و پايتخت خود قرار داد ،بدين ترتيب اولين شهر دايره اي ايران وجهان به قطر 2كيلو متر ساخته شد ، در وسط اين شهر منارهاي ساخته شد(بقاياي آن به ارتفاع 30 متر همچنان پابرجاست) كه بقول مورخان محل نگهداري آتش مقدس بوده است از ديگر استفاده هاي منار مي توان نگهباني و ارتباط برقرار كردن با كاخ اردشير(آتشكده) ومركزيت شهر (به عنوان نقطه پرگار براي احداث شهر وحفر خندق كاملا دايره اي) را نام برد، اين منار كه از ملات گچ ساروچ و سنگ ساخته شده همچنين نماد قدرت اردشير بوده است . اطراف شهر گور بوسيله خندقي به عرض 50 متر ويك ديوار خشتي محصور بوده است اين شهر داراي 4 دروازه بنامهاي دروازه هرمز (شمالي) دروازه اردشير (جنوبي) دروازه مهر يا ميترا (شرقي) و دروازه بهرام (غربي) بوده است بخش مركزي شهر به شعاع 450 متر توسط حصاري مجزا شده است كه محل بناهاي حكومتي و محل اقامت درباريان بوده است، بقاياي منار و كاخي بنام شاه نشين دراين قسمت واقع است. در بخش غربي منار در كنار نقوش رنگي شاهزادگان (2شاهزاده مرد و يك زن به همراه يك كودك با لباسهاي فاخر) قديمي ترين رصد خانه ايران قرار دارد كه شاهكاري از دانش ايران در ان عصر است. بنا بر گفته مورخين غربي در زمان امپراتوري بيزانس ،شهر گور نقشه معماري بيش از 400 شهر اروپايي قرار گرفت ،دارابگرد نيز از مدل معماري شهر گور ساخته شده است . در زمان تسلط تازيان شهر گور لطمه هاي زيادي ديد (محاصره ي شهر 3سال طول كشيد وبعد مورد تاخت و تاز قرار گرفت) وبه شهر جور معرب شد، در دوران اسلامي ،عضدالدوله ديلمي در پي برچيدن فرهنگ اعراب بر آمد و نام شهر جور را به فيروزآباد تغيير داد و مجددا به رونق آن افزود
