یافته های پژوهشگران دانشگاهی برای کنترل و رفع اختلالات دیابت نوع 2

[h=1] یافته های پژوهشگران دانشگاهی برای کنترل و رفع اختلالات دیابت نوع 2
[/h] ۳ اسفند ماه ۱۳۹۰

نتایج پژوهش محققان دانشگاه تربیت مدرس نشان داد: تمرینات اکسنتریک می تواند یکی از انتخاب های مناسب و قابل تامل، جهت تمرین درمانی برای کنترل دیابت و رفع اختلالات ناشی از این بیماری باشد.

به گزارش سرویس پژوهشی ایسنا، حدود هفت درصد جمعیت دنیا به بیماری دیابت مبتلا هستند و از عوارض گسترده آن رنج می برند. مطالعات بسیاری درباره اثرات تمرینات هوازی بر شاخص های بیوشیمیایی و بیومکانیکی این بیماران موجود است، ولی تحقیقی در مورد اثر تمرینات اکسنتریک به صورت اختصاصی بر روی این شاخص ها در دست نیست.

دکتر عبدالحمید حاجی حسنی، از گروه فیزیوتراپی دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تربیت مدرس ضمن بیان این مطلب هدف از مطالعات خود را که با راهنمایی دکتر فرید بحرپیما ارائه شده، بررسی و مقایسه اثر تمرینات اکسنتریک و کانسنتریک بر شاخص های بیوشیمیایی، بیومکانیکی و فعالیت عملکردی بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 عنوان و تشریح کرد: 28 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 در این مطالعه شرکت کردند. این افراد به طور تصادفی در دو گروه تمرینات اکسنتریک و کانسنتریک با استفاده از تردمیل قرار گرفتند. قبل و بعد ازدوره های کنترل و مداخله تست های بیوشیمیایی، بیومکانیکی و فعالیت عملکردی مورد نظر در این بیماران انجام شد.



وی در خصوص یافته های این پژوهش گفت: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که تمرینات اکسنتریک و کانسنتریک، موجب بهبود معنی دار شاخص های بیوشیمیایی، بیومکانیکی و فعالیت عملکردی بیماران دیابتیک می شوند. با این وجود، تمرینات اکسنتریک نسبت به کانسنتریک باعث کاهش معنی دار میزان قند خون و هموگلوبین گلیکوزیله، زمان گام، زمان مرحله Stance، میزان جابجایی و سرعت جابجایی مرکز فشار در جهت قدامی-خلفی و میزان جابجایی و سرعت جابجایی مرکز فشار در جهت داخلی- خارجی طی ایستادن معمول در این بیماران شده است.

همچنین مشخص شد که تمرینات اکسنتریک نسبت به کانسنتریک موجب افزایش معنی دار ادیپونکتین، طول و سرعت گام سرعت راه رفتن، سرعت زاویه ای فلکشن و اکستنشن و مفصل زانو در مرحله Swing و مسافت طی شده در تست عملکردی 6MWT نسبت به تمرینات کانسنتریک در این بیماران شده است. این در حالی است که تمام شاخص های چربی خون اندازه گیری شده و زمان طی شده در تست عملکردی Time Up and Go این مطالعه، در دو نوع تمرین تفاوت معنی داری نسبت به هم نداشتند.

حاجی حسنی افزود: با توجه به نتایج حاصل از این مطالعه مشخص شد که تمرینات اکسنتریک می تواند تاثیرات معنی دارتری را روی قند خون، مقاومت انسولینی، فعالیت عملکردی و شاخص های بیومکانیکی بیمار دیابتیک نوع 2 نسبت به تمرینات کانسنتریک بگذارد.

وی در پایان خاطرنشان کرد: به نظر می رسد تمرینات اکسنتریک می تواند یکی از انتخاب های مناسب و قابل تامل، جهت تمرین درمانی برای کنترل دیابت و رفع اختلالات ناشی از این بیماری باشد.