پیش از آنکه روز عشق فرنگی شود کمتر کسی است که بداند در ایران باستان ، نه چون رومیان ازسه قرن پس از میلاد، روزی موسوم به روز عشق بوده است ! جالب است بدانید که این روز در تقویم جدید ایرانی دقیقا مصادف است با 29 بهمن ، یعنی تنها 3 روز پس از والنتاین فرنگی.این روز" سپندار مزگان" یا " اسفندار مزگان" نام داشته است. فلسفه بزرگداشت این روز به عنوان " روز عشق " این بوده است،که در ایران باستان هر ماه را سی روز حساب می کردند و علاوه بر اینکه ماه ها اسم داشتند ،هریک از روزهای ماه نیز یک نام داشتند.به عنوان مثال ، روز اول " روز اهورا مزدا " ،روز دوم " روز بهمن" ( سلامت ، اندیشه)که نخستین صفت خداوند است، روز سوم اردیبهشت یعنی" بهترین راستی و پاکی" که باز از صفات خداوند است ،روزچهارم شهریور یعنی "شاهی و فرمانروایی آرمانی" که خاص خداوند است ، و روز پنجم " سپندار مز" بوده است.سپندار مز لقب زمین است، یعنی گسترده ، مقدس ، فروتن،زمین نماد عشق است چون با فروتنی ، تواضع و گذشت به همه عشق می ورزد. زشت و زیبا را به یک چشم می نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می دهد.به همین دلیل در فرهنگ باستان ، اسپندار مزگان را به عنوان نماد عشق می پنداشتند. بنا بر تقویم کهن ایران ( که با تقویم جلالی این روزها تفاوت هایی داشته ) در هر ماه ، یک بار ، نام روز و ماه یکی می شده است که در همان روز که نامش با نام ماه مقارن می شد ،جشنی ترتیب می داده اند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلا شانزدهمین روز هر ماه ، مهر نام داشت و شانزدهم ماه مهر "جشن مهرگان" لقب می گرفت.همینطور روز پنجم هر ماه که سپندار مز نام داشتکه در ماه دوازدهم سال که آن هم سپندار مز نام داشتجشنی به نام ( اسفندار مزگان ) میگرفتند.سپندار مزگان جشن زمین و گرامیداشت عشق است که هر دو در کنار هم معنا پیدا می کرده اند. در این روز مردان زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانه ،به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت می کردند و زنان نیز به شوهران خود با محبت هدیه می دادند.ایرانیان به مناسبت های گوناگون جشن می گرفتند و با سرور شادمانی ( وسپاسگذاری از پروردگار) روزگار می گذراندند.این جشن ها نشان دهنده فرهنگ، نحوه زندگی، خلق و خو، فلسفه حیات و کلاً جهان بینی ایرانیان باستان است. از آنجایی که ما با فرهنگ باستانی خود نا آشناییم ،شکوه و زیبایی این فرهنگ با ما بیگانه شده است.حالا که دارای چنین تاریخ و جایگاهی هستیم نباید به آن بی تفاوت باشیم .شايد هنوز دير نشده باشد كه روز عشق را از 26 بهمن (Valentine) به 29 بهمن (سپندار مزگان ايرانيان باستان) منتقل كنيم.
پاسخ : اسپندارمزگان(روز عشق ایرانی ها)مبارک [h=6]جشن عشق ورزی در فرهنگ غرب نیز با نام ولنتاین برگزار می شود. که همگان داستان آن را به خوبی می دانند. تمام روز های عمر را باید با عشق گذراند، و به پاس اهمیت عشق روزی را به عنوان نماد آن بر می گزینیم.و چه خوب است که نمادعشق قدمتی داشته باشد به بزرگی مفهوم عشق. هم چون اسپندارمزگان با بیش از سه هزار سال قدمت. [/h][h=6]دوستان می توان در روز ولنتاین هدیه داد و هدیه گرفت ولی چه خوب است که در کنار آن اسپندارمزگان را نیز برگزار کنیم. این روز را نیز به هم تبریک گفته و شاخه گلی هدیه دهیم.[/h] مبارک باد بر همه
پاسخ : اسپندارمزگان(روز عشق ایرانی ها)مبارک [TABLE="width: 0"] [TR] [TD="width: 100%"][TABLE] [TR] [TD="class: maintitle"]اسپندارمزگان[/TD] [TD="width: 40"] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [TR] [TD] [/TD] [/TR] [TR] [TD="width: 100%"][TABLE] [TR] [TD="width: 20"] [/TD] [TD] [/TD] [TD="width: 20"] [/TD] [/TR] [TR] [TD] [/TD] [/TR] [TR] [TD="width: 20"] [/TD] [TD="class: bodycatmain, width: 100%"][TABLE] [TR] [TD="class: bodycatmain, align: center"][TABLE="class: bodycatmain"] [TR] [TD="width: 100%, bgcolor: #fbfbfb"][/TD] [TD="width: 3"] [/TD] [TD="width: 1"][TABLE] [TR] [TD="width: 1, bgcolor: #bbbbbb"] [/TD] [/TR] [TR] [TD="width: 1, bgcolor: #ffffff"] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [TD="width: 3"] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [TD="width: 10"] [/TD] [/TR] [TR] [TD] [/TD] [TD="width: 10"] [/TD] [/TR] [TR] [TD][TABLE] [TR] [TD="width: 50%, bgcolor: #bbbbbb"] [/TD] [TD="width: 50%, bgcolor: #ffffff"] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [TD="width: 10"] [/TD] [/TR] [/TABLE] ایرانیان باستان شادی را پاس می داشتند و مناسبت های بسیار برای شادی داشتند. بر هر روز ماه نامی نهاده و چون نام ماه و روز یکی می شد بساط جشن و شادمانی می گستردند. از تیرگان و مهرگان که بگذریم آبان گان را جشن آب می خواندند و در آذرگان جشن آتش داشتند. با پیرامون و طبیعت خوش در هم آمیخته بودند. پاکی را پاس داشته و آب را نمی آلودند. فرهنگ ایران فرهنگ راستی و نیکی بود. نیکی در گفتار و کردار و برتر از آن در اندیشه ی ما از این فرهنگ کهن و پر بار دور مانده ایم و از آن کم می دانیم. این هم گسستی فرهنگی است که از آن نامی به میان نمی آید. در نبود آن چه که خود داشته ایم و نیازی که هست از بیگانگان جشن هایی و مراسمی چون والنتاین به وام می گیریم. آن چه خود داشت ز بیگانه تمنا می کرد در این جا رخ می نماید. کسانی که نیاز مردم خویش می شناسند و درون مایه های فرهنگ ایران را نیز قدر می دانند در سال های اخیر اندکی از غبار زمان از رسم ها ی کهن برگرفته اند. نمایی که نمایانده اند دیدنی و دل انگیز است. اسپندارمزگان، امروز دوست داران ایران را به یاری آمده است که به فرزندان میهن بگویند زایندگی و درک فرهنگی را می شود و باید بر این درک دوست داشتنی و این فهم معنادار مباهات کرد. در سال نمای ایرانی آغازین روز هر ماه اهورا مزدا بود. یعنی همه ی ماه ها با نام خدا رنگ می گرفت و دومین روز که بهمن نامیده می شد و سومین روز که اردیبهشت و چهارمین روز که شهریور نام داشتند همه از ویژگی های اهورا مزدا بودند. آمیختگی خدا با زندگی انسان و بودن خدا در هر روز و هر آن و یادآوری مدام خداباوری انسان ایرانی را نشان می دهد. یکتاپرستی ایرانی در جایی دیگر همتا ندارد و شگفت که پاس داشت آتش را از سر نادانستن کسانی آتش پرستی معنا کرده اند. درباره ی آتش در گذشته و کشف آتش بزرگ ترین کشف انسان بود که دگرگونی در زندگی انسان پیامد آن بود و امروز ما از مواهب آن کشف بهره جسته و چرخ زندگی می چرخانیم. ایرانی پاک نهاد این کشف خود را به جشن پرداخته و پیدایش آتش را همواره گرامی داشته است. این گرامی داشت بزرگ شمردن چیزی است که بیش ترین بهره در زمین را عاید انسان کرده است. پنجمین روز هر ماه اسپندار است که با هماهنگ شدن با نام همان ماه یعنی اسفند جشن اسپندارمزگان برگزار می شد. این نام نام زمین است. چون زمین با همه مهربان است و آن چه در خود دارد برای همگان است. زشت و زیبا و هر زنده روی خاک از گیاه و جان دار از آن بهره می جویند و زمین داشته های خود را از کسی و چیزی دریغ نمی کند. سفره و دامن خود بر همه می گستراند و همه را بر خوان مهر او توشه ای است. هرکس از او بهره می گیرد و زمین هم چنان گشاده دست است و مهربان. عشق نام زمین است و زمین نماد عشق و مادر را هم چنین ویژگی هایی است. زایا است و دامن پر مهر بر فرزندان می گشاید. آن گاه که در دیگر فرهنگ ها زن را ناچیز می شمردند در این سرزمین روزی را به نام آن ها گرامی می داشتند و به جشن می شدند. درحرکتی نمادین آن ها را به اداره ی امور می گماردند و بدانان هدیه می دادند. گویا که در برخی روستاهای جنوب خراسان هنوز رسمی بدین گونه برجا است. در آن روز مردان روستا را ترک می کنند و اداره ی روستا را به زنان می سپارند و برای زنان هدیه می برند. پرسشی این جا پدید می آید که از چه رو بیست و نهم بهمن ماه شده است اسپندارمزگان و چرا در پنجمین روز اسفتد همان گونه که از این نام پیداست روز عشق و دوستی برگزار نمی شود؟ پاسخی چنین می توان گفت که در سال نمای ایرانی هر ماه سی روز بود و دوازده ماه روی هم می شد سی صد و شصت روز. پنج روز پایانی سال را پنجه و یا پنجه ی نوروزی می گفتند و خود را برای برگزاری جشن بزرگ نوروز آماده می کردند. چون در سال نما این پنج روز را به ماه های سال دادند و با توجه به بیست و نه روزه بودن اسفند شش روز از پنجم اسفند که بکاهیم می شود روز بیست و نهم بهمن و این جایگزینی چنین زیبا به یادگار مانده است. ما نیاز داریم که از گذشته ی خود و از فرهنگ خود و از آداب و رسم های کهن بیش تر بدانیم. آن چه که در گذر زمان به دست آمده است چنان گران بها است که نباید آن را رایگان از کف داد. سال ها بین ما و آن چه داشته ایم دوری انداخته اند و اینک بازیابی آن ها بر دوش ما است تا فرزندان ما بدانند که ما از بی فرهنگی همیشه دور بوده ایم. [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [/TABLE]
پاسخ : اسپندارمزگان(روز عشق ایرانی ها)مبارک من هم تبریک میگم امیدوارم از این به بعد بیشتر از اینکه ایرانی برای ولنتاین خارجی ها عجله داشته باشیم همه مون به یاد روز عشق ایرانی باشیم
پاسخ : اسپندارمزگان(روز عشق ایرانی ها)مبارک سلام دوستان خوبم روز دوستی های پاک ، یعنی ٢٩ بهمن ماه رو به همتون شادباش می گم.:ghalb:
پاسخ : اسپندارمزگان(روز عشق ایرانی ها)مبارک شما دخترا هم همش دنبال همچین روزایی میگردید که ما پسرا رو سر کیسه کنید... :tongue0013:
پاسخ : اسپندارمزگان(روز عشق ایرانی ها)مبارک منم روز عشقو ب همه ی دوستان گلم تبریک میگم.مبارک همه ی عاشقای ایرونی
