اولین مورد ابر رسانایی در سال 1911 میلادی در جیوه مشاهده شد. ولی از ان زمان تا سال 1957میلادی هیچ توجیه قانع کننده ای برای صفر شدن ناگهانی مقاومت ویژه ی الکتریکی عرضه نشد . اما دراین سال سه دانشمند. به نامهای جان باردین. لئون کوپر و رابرت شریفر توانستند نظریه ای برای پدیده ی ابر رسانایی ارائه کنند. این نظریه با استفاده از سر حرف نامهای ان سه نفر. نظریه ی BCS خوانده شد. بنابر نظریه ی BCS . در پدیده ی ابر رسانایی الکترون ها به صورت زوج در رسانش شرکت می کنند که هر یک از این زوج الکترون ها را یک زوج کوپر می نامند . مقاومت در مقابل حرکت زوج های کوپر بسیار ناچیز است. به عبارت دیگر زوج های کوپر در اثر برخورد با ارتعاش های اتمی یا ناکاملی ها تکانه ی زیادی از دست نمی دهند . دلیل این که چرا حالت ابر رسانایی در دماهای کم دیده می شود ان است که انرژی بستگی دو الکترون در زوج کوپر بسیار کم است و در دماهای بالاتر انرژی گرمایی باعث می شود که پیوند دو الکترون یک زوج کوپر. از هم گسسته شود.
