تا به حال توجه کرده اید که ایمیل ممکن است شخصیت شما را نشان دهد و از روی محتوای ایمیمل‌تان مخاطب تشخیص دهد که شما به زندگی دلسرد هستید. فرانک مک‌آندرو، یکی از محققین کالج ناکس در گالسبرگ اعتقاد دارد که خیلی از افرادی را که ما به آنها ایمیل می‌دهیم، شاید هرگز ندیده باشیم یا صدایشان را نشنیده باشیم. اگر نسبت به قضاوت‌هایی که از روی ایمیل ما یا محتویات آن می‌شود، آشنا باشیم، ارتباط صحیح‌تری می‌توان برقرار کرد و از سوی دیگر درک بهتری از پاسخ‌هایی که به ما می‌دهند پیدا خواهیم کرد. مک آندرو و همکارانش از ۱۶۶ دانشجوی کارشناسی در خواست کردند تا با دقت به دستور زبان و شکل ایمیل‌ها توجه کنند. از شرکت‌کننده‌ها خواستند تا درجه عاطفی ایمیل را تشخیص دهند و رابطه نویسنده و مخاطب و همچنین جنس نویسنده را مشخص کنند. آن دسته از نویسندگانی که ایمیل‌هایشان، غلط بیشتری دارد، افراد دلسردی به نظر می‌آیند. نامه‌هایی که با سوم شخص نوشته می‌شود (مثلا «گروه تصمیم گرفته است…» به جای اینکه بگوید «ما تصمیم گرفته‌ایم…») به نظر رسمی‌تر می‌آیند و نشان‌دهنده مقام بالاتر نویسنده است. عوامل بسیاری در انتقال احساس و لحن نویسنده به مخاطب تاثیر‌گذار است. استفاده از سوم‌شخص به همراه تعداد بالای علامت سوال می‌تواند نشان‌دهنده خشم نویسنده باشد. نویسندگانی که از علامتگذاری و علامت تعجب زیاد استفاده می‌کنند روحیه زنانه و شادتری دارند. به عقیده مک آندرو، علامتگذاری لحن ایمیل را نشان می‌دهد. اینکه از اول شخص استفاده کنیم یا سوم شخص، مطلب را تاثیرگذارتر می‌کند. آیا واقعا تفاوتی بین نوشتن ایمیل با چت کردن یا نوشتن نامه وجود دارد؟ مک آندرواعتقاد دارد: آنچه که ما در ایمیل پاسخ می‌دهیم دقیقا مانند هر گفتمان نوشتاری دیگری است. فقط زمانی که نویسنده به ایمیل سریع جواب می‌دهد با زمانی که او با دقت و حوصله یک نامه دست‌نوشته را می‌نویسد، تفاوت وجود دارد. البته نه از نظر محتوا بلکه از این نظر که درانتخاب لحن و سبک دقت بیشتری به خرج می‌دهد. به عقیده مک آندرو از آنجایی که شرکت‌کنندگان دانشجوی کارشناسی بودند و به ناچار از ایمیل، چت و شبکه‌ها استفاده می‌کنند، ممکن است این امر کمی بر نتایج تحقیق تاثیر گذاشته باشد.”
