[h=1]گام جدید دانشمندان در درمان اختلالات خونی/ بازترسیم نقشه تولید سلولهای خونی در مغز استخوان[/h] ۱۵ بهمن ماه ۱۳۹۰ محققان استرالیایی موفق به ترسیم مجدد نقشه تولید سلول های خونی در مغز استخوان شدند که این یافته می تواند در درک بهتر بیماری های خونی و راه های جدید برای کنترل روند تولید سلولهای خونی و انعقادی مورد استفاده قرار گیرد. به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، تیم تحقیقاتی به سرپرستی دکتر "اشلی نگ" و "ماریا کاوپی" از بخش سرطان و هماتولوژی موسسه "والتر و الیزا هال" استرالیا، زیر مجموعه ای از سلولهای خونی پروژنیتور و سیگنال هایی که باعث گسترش و پخش آنها در سلول های خونی بالغ می شوند را مورد بررسی قرار دادند. به گفته دکتر "نگ"، سلولهای خونی پروژنیتور وزنه سنگین در سیستم خونی به شمار می روند. این سلول ها هدف هورمون های سلول خون موسوم به سیتوکین هستند. وجود سیتوکین برای تنظیم تولید سلولهای خونی ضروری است. در حقیقت، در برخی مواقع مانند خونریزی، وجود عفونت یا پس از شیمی درمانی، سلول های پروژنیتور مسوول پاسخ به جایگزینی سلولهای خونی از دست رفته و صدمه دیده هستند. مگاکاریوسیت، بزرگ ترین سلول خون ساز است که در مغز استخوان وجود دارد. از هر سلول مگاکاریوسیت بین هزار تا دو هزار پلاکت خون تولید می شود. محققان دریافتند که سلولهای پروژنیتور تنها می توانند سلولهای مگاکاریوسیت را در گلبول های قرمز خون تولید کنند. سلولهای پروژنتیتور موش در پاسخ به سیتوکین هایی مانند اریتروپویتین و ترومبوپویتین، قابلیت تبدیل شدن به سلول های مگاکاریوسیت یا گلبول قرمز را دارند. محققان همچنین دریافتند، گروه دیگری از پروژنیتورها که تولید کننده نوتروفیل و مونوسیت (سلولهای ایمنی) هستند، توانایی تولید گلبول قرمز و پلاکت را دارند. با این یافته محققان توانستند نقشه و مسیر تولید گلبول های قرمز و پلاکت ها در مغز استخوان را بازترسیم کنند. این یافته می تواند به محققان برای کشف راه های جدید برای تحت کنترل درآوردن سلول های پروژنیتور کمک کند. به گفته دکتر "نگ" این تحقیق نخستین گام در توسعه روش های درمانی جدید در بیماران مبتلا به اختلالات خونی است. از این روش می توان برای محدود کردن تولید سلول های خونی بویژه در اختلالات میلوپرولیفراتیو که باعث تولید بیش از حد سلول های خونی می شود، یا تحریک برای تولید سلولهای خونی بیشتر در زمان بروز نقص در سیستم خونی (در زمان شیمی درمانی یا عفونت) استفاده کرد. نتیجه این تحقیق در مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم منتشر شده است.