[h=2]همینی است که هست[/h] خوشبختی همین است دیگر! خنده های شیرین است بعد تلخی های پشت هم! خیابانی است که پاهای خسته تمامش میکند. نوشابه ی رژیمی است که بی ترس از اضافه وزن نوشیده میشود. کجا دنبالش میگردی؟ خوشبختی همین جاست. پول توجیبی سروقت است و خریدن چیزهای نو. آهنگی است که بعد از چندسال پیدایش میکنی و کتابی که وقتی تمام میشود، به خودت قول میدهی یک بارِ دیگر بخوانی اش. خوشبختی فیلم «پول را بردار و فرار کن» است و خنده های قاه قاهی که بی خجالت از قضاوت بقیه، اتاق را پر از شادی میکند! خوشبختی تمام فیلم های شاد و خندهدار دنیاست. خوشبختی یعنی حرف زدن های شبانه با ستاره هایی که در آسمان دودی به چشم می آیند. فوتبال دیدن است و تشویق تیم موردعلاقه ات خوشبختی! لواشک های زردآلوست و سی دی های آهنگ جدید شهر کتاب. اتوبان بی ترافیک است و شبی که در سرما دست هایت را به هم می مالی و گرم میشوی. خوشبختی مأموری خوشاخلاق است که گاهی جریمه نمی کند! و ماشینی که با دیدن عابران، به جای گازدادن، ترمز می کند. قورمه سبزی است خوشبختی و ماست موسیر. پاستیل ماری است و جویدن با دندانهای سالم. خیابان شریعتی است و کفش هایی که با همهی ارزانی شان راحت اند برای پیاده روی. دلخوری های زودگذر و آشتی های طولانی و کِش رفتن همه ی خوشی های دنیاست از دست های زندگی. خوشبختی کتاب خواندن و خوردن و خوابیدن است در روزهای تنبل تعطیل. وقت داشتن است و درست کردن کرم کاراملی که فقط مال تو است. خوشبختی شب یا روز، دیر یا زود بالاخره سر میرسد. تنها کاری که باید بکنی این است که او را میان این همه هیاهو، این همه اتفاق بشناسی و ببینی؛ مثل یک دوست یا تصویر آشنای خودت در آینه!
