[h=2]قلبم از تپش باز ایستاد[/h] مردي در جستجوی آرزوها و ايدهآلها - (یادداشت راجر ابرت بر فیلم قلبم از تپش باز ایستاد ترجمه : سولماز كرامتي، سارا ترابي) مردي در جستجوی آرزوها و ايدهآلها نویسنده : راجر ابرت ترجمه : سولماز كرامتي، سارا ترابي اولين بار توماس را در حال حمل يك گوني پر از موش ميبينيم . او موشها را فقط براي اين ميخواهد تا به وسيله آنها افرادي بيخانمان را از ساختمان فرسوده و قديمي فراري دهد تا بتواند به اتفاق شركايش آن را تصاحب كنند. در صحنهاي ديگر او و شركاي تجارياش با خشونت در و پنجرهها را ميشكنند تا ساختمان را براي ساكنين غيرقانوني غيرقابل استفاده كنند. اينها از جمله روشهاي متداول مثلث توماس و شركايش در مناطق و محلههاي قديمي پاريس است. او اين شغل را از پدرش روبرت به ارث برده و فوت و فن اين كار را از او ياد گرفته است. پدر توماس آدم شكم گندهاي است كه حتي در سن بالا كار معامله و خريد و فروش خانه و زمين را كنار نگذاشته و به تدريج تاثير مخرب او را بر زندگي تنها پسرش ميبينيم اما بيشترين تاثير را مادر مرحوماش بر او داشته است. مادرش پيانيستي حرفهاي بوده كه كار آموزش توماس را هم بر عهده داشته است . روزي توماس به شكل كاملاً اتفاقي مدير برنامه كنسرتهاي مادرش را ميبيند و به ملاقاتش ميرود. او كه تواناييهاي توماس را فراموش نكرده از او براي تست نوازندگي دعوت ميكند. در پي آن توماس كه هيجانزده شده اين انگيزه را پيدا ميكند تا در كنار كاري كه از آن به شدت متنفر است خود را تغيير دهد. او عاشق موسيقي كلاسيك است اما شك دارد كه دوباره بتواند تواناييهاي قبلياش را در موسيقي بازيابد و در ضمن توان اينكه پدرش را از خودش براند ندارد، چون پدرش را هم مثل مادر دوست دارد. داستان فيلم ژاك اوديار بسيار شبيه فيلم «انگشتها» (1978)- اولين ساخته جيمز توباك- است، كارگرداني كه هميشه شخصيت فيلمهايش ميان خير و شر سرگردان هستند. فيلم توباك با بازي هاروي كايتل سرشار از اميال و انگيزههاي دروني ست. اما اين فيلم فرانسوي واقعگراتر از «انگشتها» ست كه تاكيد بيش از اندازه بر احساساتگرايي دارد. توماس گرفتار خود تحقيري ست كه به صورت انرژي انباشته شده در درونش هر آن او را مستعد ايجاد خشونت ميكند. خشونت توماس با سرخوردگياش در نواختن پيانو دوچندان ميشود. توماس يك مربي پيانو استخدام ميكند تا او را به مرز آمادگي برساند. مائولين پيانيست ويتنامي كه به تازگي وارد پاريس شده و حتي يك كلمه هم نميتواند فرانسه صحبت كند. آنها كه ابتدا با هم مشكل دارند به واسطه موسيقي با همديگر ارتباط برقرار ميكنند. روش تعليم و آموزش اين زن آسيايي نيز مشابه پدرش طلبكارانه و بدور از هر گونه چشمپوشي است، او مجبور است كه هر درس را بارها و بارها تكرار كند. تمام زندگي توماس به ناتوانياش در خشنود و راضي نگه داشتن افراد سودجو تحليل ميرود. بعد از طي دوران نامشخصي تمرين مداوم، او براي اجرا آماده ميشود ولي مدير برنامه خواهان تستهاي بيشتري است. توماس از شكست و ناكامي در آزمون در هراس دائمي به سر ميبرد. از طرفي توماس و مائولين عاشق هم ميشوند و اين مطمئنترين حسي است كه ميان اين دو نفر وجود دارد اما آنها همچنان با پنهانكاري و محافظهكاري با همديگر برخورد ميكنند. روبرت براي اينكه ثابت كند هنوز در زندگي پسرش داراي جايگاه قدرتمندي ست با غرور معشوقه جديدش كريس را به نمايش ميگذارد. اما پرواضح است كه اين مرد مسن يك حمله قلبي پشت سر گذاشته و با اضافه وزن و شكمهاي برآمده، گونههاي برافروخته، يك كت زرد و موهاي آشفتهاش در ذهنش خيالي واهي براي خود ساخته. او شك ندارد كه با همين موهاي رنگ شدهاش هم ميتواند به خوبي سالهاي خوش دهه 60 به نظر برسد. چرا روبرت تا اين اندازه به پسرش تحكم ميكند؟ چرا ميخواهد تا توماس كارهاي غير قانوني و البته احمقانه او را پيگيري كند و به انجام برساند؟ روبرت به تذكرهاي پسرش درباره خطرات رابطه با يك تبهكار روس توجهي نميكند. توماس تلاش ميكند تا پدر را به هر شكل ممكن از تبهكار روس دور نگه دارد، جلو عادتهاي بد پدر را بگيرد و از ضرر و زيان مالياش بكاهد. فيلم جيمز توباك جنونآميزتر و حاشيهدارتر از اين فيلم است. كايتل جوان هم انرژي بيشتري دارد و گازو هم قدرت و هم جاذبهاي دارد كه كمك ميكند تا شما بفهميد چرا اين پسر تا اين اندازه عاشق پدرش است. فيلم « قلبم از تپش باز ايستاد» فيلم سياهتر و تلختري ست و قهرمان آن ميان دو زندگي متضاد گرفتار شده اما به اندازه فيلم توباك عصبي و پرخاشگر نيست. در فيلم توباك هاروي كايتل لخت و كز كرده پشت پيانو وجود ندارد اما در اين فيلم يك حس ناخوشايند و در عين حال متقاعد كننده حس ميكنيم. ژاك اوديار فيلمساز توانايي ست و فيلم « قلبم از تپش باز ايستاد» را نميتوان بازسازي جز به جز «انگشتها» دانست. اما هر دو فيلم در به تصوير كشيدن زندگي مردي كه قصد رسيدن به آرزوها و ايدهآلهايش را دارد مشتركاند.