1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

اذا زلزلت الارض زلزا لها(مطلبی پیرامون زلزله درمشهد)

شروع موضوع توسط para3to ‏21/1/12 در انجمن بخش قرنطینه

  1. کاربر ارزشمند❤

    تاریخ عضویت:
    ‏17/5/11
    ارسال ها:
    39,257
    تشکر شده:
    47,235
    امتیاز دستاورد:
    170
    اذا زلزلت الارض زلزا لها
    ​
    خراسان - مورخ شنبه 1390/11/01
    نويسنده: کورش شجاعي

    پنج دقيقه از ساعت ۴ بعدازظهر روز پنج شنبه ۲۹دي هزار و سيصد و نود گذشته بود که مناطق نسبتا گسترده اي در خراسان رضوي از جمله مشهد، نيشابور، خرو، باغرود و ... به مدت حدود ۵ تا ۷ ثانيه به شدت لرزيد. مرکز ژئوفيزيک دانشگاه تهران بزرگي اين زلزله را 5.5 در مقياس ريشتر اعلام کرد و اکثر قريب به اتفاق ساکنان اين مناطق وقوع اين زلزله را که بنابر گزارش هاي رسمي، مرکز اصلي آن باغرود نيشابور بود، کاملا حس کردند. به دلايل مختلف از جمله اين که به لطف خداوند اين زلزله نسبتا شديد هيچ خسارت جاني و مالي قابل ملاحظه اي به دنبال نداشته است، قصد پرداختن به مسائلي همچون استحکام بناها در ايران، آمادگي ستاد حوادث غيرمترقبه، نيروهاي امدادي، استانداري و ... را ندارم، چرا که تقريبا همه مسئولان و مردم مي دانند که با وجود اين که سرزمين ايران از جمله سرزمين هايي است که به خاطر وجود گسل هاي فراوان در هميشه تاريخ در معرض زلزله و به نقلي روي خط کمربند زلزله زمين قرار دارد، اما هيچ گاه و در هيچ زماني ساخت و سازها، شهرسازي و بناهاي روستايي کشور ما با در نظر گرفتن اين ويژگي سرزميني شکل نگرفته است و با وجود تلاش هاي انجام شده شاهد بوده ايم که زلزله هاي بوئين زهرا، طبس و ... (قبل از انقلاب)، زلزله هاي رودبار و منجيل و همچنين زلزله ويرانگر «بم» (پس از انقلاب) خسارت هاي فراوان جاني و همچنين خسارت هاي مالي گسترده اي به کشور تحميل کرد.
    اين را هم تقريبا همه مي دانند که زلزله حاصل رها شدن فشارهاي داخلي زمين، ايجاد گسل و تحرک گسل ها و جابه جايي همين گسل هاست و دنيا نيز به اين نتيجه رسيده است که انسان با وجود تمامي پيشرفت هاي چشمگير علمي نه توان جلوگيري و پيش گيري از وقوع زلزله را دارد و نه حتي پيش بيني قطعي و حتي اجمالي اين واقعه طبيعي را.
    هرچند برخي از دانشمندان ادعاهايي را مبني بر قابل پيش بيني بودن برخي زمين لرزه ها در فاصله اي کمتر از چند دقيقه از وقوع برخي زلزله ها مطرح کرده اند.
    اما همه ما مي دانيم که با ايجاد زمينه ها و تمهيداتي مي توان ميزان تلفات جاني و خسارت هاي مالي زلزله ها را به حداقل کاهش داد. امروز پيشرفت هاي علمي در بحث ساخت و ساز و استفاده از تکنولوژي هاي نوين، سبک سازي، مقاوم سازي، انعطاف پذيري و ... کار را به جايي رسانده که حتي زلزله هايي به بزرگي ۸درجه در مقياس ريشتر در برخي نقاط جهان مثل ژاپن (که کشتار و تلفات زلزله حدود ۸ ريشتري کوبه را به خاطر دارد) تلفات جاني و حتي مالي چنداني از مردم نمي گيرد.
    از اين هم بگذريم که هنوز که هنوز است شهرداري هاي ژرف انديش و مردم محور ما!!! حتي در کوچه هاي ۶متري مجوز ساخت مجتمع هاي چند طبقه را پشت سر هم صادر مي کنند بي آن که به اين نکته ابتدايي کمترين توجهي داشته باشند که لازم نيست زلزله اي بيايد تا آقايان کمي به فکر بيفتند و تصميم هاي آينده نگرانه و علمي بگيرند بلکه کافي است که در يکي از خيابان هاي کم عرض و به اصطلاح ما مشهدي ها و خراساني ها در همين ميلان ها يک آتش سوزي ساده اتفاق بيفتد آن وقت بر فرض که ماشين هاي آتش نشاني و اطفاي حريق بتوانند از شلوغي و ترافيک قفل شده خيابان ها بگذرند ولي چگونه مي خواهند وارد اين کوچه هاي تنگي شوندکه حتي اگر يک طرف آن خودرو پارک شده باشدديگر امکاني براي امدادرساني وجود نخواهد داشت.
    از همه اين ها بگذريم که اين ها مقدمه اي طولاني شد براي بحث اصلي اين نوشته، چرا که قصد پرداختن به اين مسائل را نداشتم، هدف اين نوشته طرح يک مسئله بسيار معمولي، عادي و موردنظر همه مردم است فقط شايد با کمي تفاوت در زاويه ديد يا حتي بدون وجود اين تفاوت. هدف اين نوشته توجه بله فقط توجه به يک سوال ساده اما اساسي است.
    و آن سوال اين که هموطن، هم استاني و هم شهري و همنوع عزيز شما در هنگام آن چند ثانيه لرزش زمين و دقايقي پس از آن چه کرديد؟ به چه چيزي فکر کرديد؟ آيا تصميمي هم گرفتيد؟
    هر کدام از ما بي تعارف از خود بپرسيم و صادقانه پاسخ دهيم که آيا ترسيديم؟ آيا فرياد برآورديم؟ به فکر مرگ افتاديم؟ آيا فرصتي براي فرار يافتيم؟ به پدر، به مادر، به همسر، به فرزند، به خواهر، به برادر، به فاميل، به همسايه، به دوست و به آشنا فکر کرديم؟ آيا اصلا فرصت فکر کردن داشتيم؟ آيا لحظه اي مرگ را تصور کرديم يا اصلا چنين چيزي به ذهن ما نرسيد؟ دست و پايمان لرزيد؟ آيا ضربان قلبمان بالا گرفت و دچار تپش قلب شديم؟ آيا اصلا نترسيديم؟ آيا اصلا براي ما مهم نبود؟ آيا در آن لحظات از همه تعلقات مادي و گرفتاري هايمان فراموش کرديم؟ آيا عالم قبر و قيامت و برزخ در ذهن ما در لحظات زمين لرزه يا بعد از آن تصوير شد؟
    يا شايد هيچ کدام از اين حالات در برخي از ما پديد نيامد؟ آيا حالات و انديشه ها و رفتار ديگر داشتيم؟ آيا لحظه اي با خود گفتيم اي کاش اين آخرين فرصت براي «زندگي»، «به کمال رسيدن»، «بزرگ شدن»، «فهميدن»، «درک اصلي زندگي»، «جبران گذشته ها»، «جبران خطاها» و «بند زدن دل هايي که شکسته ايم» نباشد؟ آيا لحظاتي با خود فکر کرديم اي کاش فرصتي ديگر براي توبه از گناهاني که کرديم، صاف کردن و پاک کردن مال و سرمايه هامان از حرام هايي که بدان ها آلوده شان کرده ايم وجود داشته باشد آيا فرصتي خواهد بود براي آشتي کردن، مهرباني کردن، عشق ورزيدن، با خود مهربان بودن، با مردم مهربان بودن، ديدن و قدر دانستن داشته ها و اين همه زيبايي هاي موجود در جهان هستي و دور و بر خودمان، آشتي کردن با فطرت و آشتي کردن با خدا. آيا فرصتي ديگر خواهد بود که رکعتاني عشق و سجده مقبول به درگاه ايزد يکتا بگزاريم و آن را و محبت اصيل و واقعي به آل ا... را سرمايه آخرت و دنياي ابدي خود کنيم؟
    آيا در هنگام زلزله يا پس از آن به اين انديشيديم که اين آيتي از آيات و نشانه هاي بارز روشن الهي است؟ يا برخي هر چند معدود به اين حرف ها خرده مي گيرند و مي گويند زلزله يک واقعه طبيعي است که اگر درست بسازيم و به ضوابط مهندسي درست عمل کنيم، هر نوع زلزله هر چند قوي باشد مثل يک باد معمولي مي آيد و مي گذرد!
    و عده اي باز بگويند در حال حاضر مثل نقل و نبات زلزله مي آيد و زمين را مي لرزاند آن هم با قدرت بيش از ۸ ريشتر ولي آب از آب هم تکان نمي خورد و باز بر سر نگارنده بکوبند که کمي به مسائل از نگاه علمي نگاه کنيد.
    اين درست که هر کس مي تواند بنابر دانسته هاي علمي و درک خود از حقايق و واقعيت هاي قابل درک و ماورايي عالم هستي هر جور که مي خواهد به مسائل نگاه کند، اما اين کمترين هم حق دارد که سوالاتي اين چنين ساده و بديهي اما مهم را نيز مطرح کند و هر کس نظرش را بگويد و اگر تمايل داشت تامل کند؟
    تامل در اين که گر چه بايد با انجام اقدامات لازم و همچنين مکان يابي مناسب براي ساخت و ساز جلوي خسارت هاي جاني و مالي زلزله ها را با کمک فناوري هاي نوين و پيشرفت هاي علمي بگيريم و حتي به صفر برسانيم و اگر چه وظيفه داريم که به حکم عقل هر چه مي توانيم در اين جهت تلاش کنيم، اما اين تلاش و ديگر تلاش هاي علمي براي مهار و کنترل اتفاقات طبيعي و يا حتي قهر طبيعت نمي تواند و نبايد مانع از انديشيدن به مسائل اساسي تر و واقعه اي که به تاکيد و تاييد تمامي کتب آسماني و اديان الهي و از همه روشن تر در آيات کريمه قرآن مجيد که وحي بلاشک و کلام روشن و بي تحريف الهي است، شود.
    بنابراين آيا نبايد به زلزله علاوه بر اين که در قالب يک رخداد طبيعي حاصل از فشارهاي مواد مذاب و ديگر فشارها از جمله حرکت دائمي اما بسيار کند صفحات زمين و ايجاد گسل ها و ... نگاه مي کنيم که البته نگاهي علمي و مبتني بر واقعيت ها و داده هاي علمي است، نگاهي فراتر و بازتر هم داشته باشيم.
    همه مي دانيم که ديگر زمان فيزيک بطلميوسي و ماقبل آن گذشته است که خشک مقدسان متحجر و علم گريز هنوز بر آن باور باطل خود پاي مي فشردند که زمين مسطح است و بر شاخ گاوي قرار دارد و هرگاه که آن گاو شاخش را تکان مي دهد زمين مي لرزد و گاليله دانشمند هر چه کرد و قسم خورد و به عدد و رقم محاسبه و حتي با نوعي مشاهده بر گزينه علمي و واقعي «گرد بودن زمين» اصرار ورزيد باز هم اربابان متحجر کليسا و انگيزيسيون به او تهمت کفر و مخالفت با کتاب مقدس و باورها را زدند و گفتند از اين گناه بايد توبه کني و الا تو را در آتش مملو از هيزم هاي ناداني خود مي سوزانيم.
    مي گويند گر چه گاليله در دادگاه با صراحت گفته است اي زمين من توبه مي کنم که بگويم که گرد هستي ولي پايش را بر زمين مي فشرده است مي گفته است ولي اي زمين تو بدان که گرد هستي!
    اما نيک هم مي دانيم و باور داريم که وعده قيامت و زلزله سهمگين روز قيامت که به تصريح هر چه تمام تر در آيات ۴، ۵ و ۶ سوره مبارکه واقعه آمده و پس از تاکيد بر وقوع آن واقعه بزرگ که در وقوع آن هيچ کذبي نيست، مي فرمايد: «اذا رجت الارض رجا» و «و بست الجبال بسا» و «فکانت هباء منبثا» «آن گاه که زمين شديد به حرکت و لرزه در آيد» « و کوه هاي سخت متلاشي شود» « و مانند ذرات گرد در هوا پراکنده شود» و عده اي به حق و صادق از طرف آفريدگار جهان هستي که دير يا زود به وقوع مي پيوندد و در آن زلزله روز قيامت ديگر نه تنها هيچ بنا و سازه ضد زلزله اي تاب مقاومت در برابر آن لرزش عظيم را ندارد بلکه حتي کوه هاي سخت و سر به فلک کشيده متلاشي مي شود و مانند ذرات گرد و غبار در آسمان پراکنده مي شود. آن روز به تصريح آيه «و تکون الجبال کالعهن المنفوش» در سوره مبارکه القارعه، «کوه ها از هيبت آن روز همچون «پشم زده» متلاشي مي شود» آن روز هيچ جاي زمين و زمان طاقت حتي لحظه اي تاب مقاومت در برابر اراده الهي را ندارد و تنها اعمال نيک و پسنديده انسان هاست که به فريادشان خواهد رسيد کلام الهي در ادامه اين آيات به صراحت وعده امن و راحت «عيش راضيه» را به انسان هايي مي دهد که عملشان در ميزان حق داراي وزن باشد.
    پس آيا حتي با نگاه اجمالي و مروري به ظاهر اين آيات نمي توان و نبايد زلزله هاي معمولي که در دوران حيات حدود ۶ ميليارد ساله زمين رخ داده است را نشانه و آيتي هر چند بسيار کوچک شده از «آيات» و نشانه هاي الهي و وعده هاي به حق و آن زلزله روز قيامت دانست.
    آيا همين چند ثانيه لرزش بخش هاي محدودي از زمين را نبايد و نمي توانيم دستمايه اي براي نگاهي فراتر به زلزله قرار دهيم؟
    آيا نمي توانيم حال که به اراده الهي هر يک از ما فرصتي دوباره داريم براي حرکت به سوي شدن، يافتن، عشق ورزيدن، فهميدن و به کمال رسيدن اين چند ثانيه لرزش را بهانه و انگيزه اي کنيم براي حرکتي رو به جلو، نو و اساسي براي رسيدن به خدا و همه خوبي ها؟
    آيا نمي توانيم اين را فرصتي بدانيم براي اين که ديگر بار همه ما در آنچه تاکنون انديشيده، عمل کرده ايم، به رفتار درآورده ايم بازنگري کنيم.
    * آيا برخي از آدم هاي سياسي کار که از دين و اخلاق نبوي فاصله گرفته اند و برخي از آنان همين حالا در نزديکي انتخابات مجلس نهم خود و برخي اياد ي شان بي محابا از محکمه وجدان، عدالت الهي و زلزله روز قيامت هر کذب و دروغ و تهمت و ناروايي را به ديگران روا مي دارند، نمي خواهند لختي به خود آيند و برخود و آنچه مي کنند کمي بلرزند؟
    * آيا برخي از اين آقايان مهندسين ناظر و مجري و پيمانکاران ساختمان ها که بدون رعايت موازين قانوني، وجداني و اخلاقي حرفه خود در اتاق کار پشت صندلي هاي آنچناني مي نشينند و ناديده و غيرمسئولانه فقط امضا مي کنند و پول مي گيرند و مردم را سرکيسه مي کنند به اين مي انديشند که اگر بر اثر زلزله اي خانه اي بر سر اهل خانه آوار شود بي آن که مهندس ناظر و مجري و پيمان کار و کارگر به وظايف خود عمل کرده باشند خون مظلومان زير آوار مانده و کشته شده به گردن آنان تا روز قيامت و زلزله سهمگين آن روز سنگيني مي کند؟!
    * آيا برخي جراحاني که تنها با دريافت زيرميزي که هم غيرقانوني و هم غيرشرعي است، با جان بيماران خود بازي و معامله مي کنند يا برخي از آناني که با بي دقتي تنها به بيمار خود به عنوان اسکناسي چند هزار توماني يا بسته هاي اسکناس چند صدهزار توماني و چند ميليوني نگاه مي کنند (هرچند تعداد اين جراحان کم باشد) لااقل کمي به خود مي لرزند يا نه همچنان در بر همان پاشنه خواهد چرخيد؟
    * آيا برخي از آناني که دين و فهم مطلق از دين و باورهاي ديني را ملک طلق خود مي دانند و هر فهمي حتي کمي زاويه دار با فهم خود را کفر و شرک، بي ديني و لامذهبي، ناداني و جهل برمي شمارند و گاه با گفتار و رفتار نابخردانه به جاي افزودن دوستان خدا برخي را به سوي ياس و نااميدي از رحمت بي منتهاي الهي سوق مي دهند لحظاتي با خود مي انديشند که رسول خدا، ائمه اطهار، و بزرگان ديني ما بانظر و ديدگاه هاي ديگران و حتي مخالفان چگونه برخورد مي کردند و مي کنند؟
    * آيا برخي از ما نويسندگان و اهل رسانه هاي ما که گاه بي مطالعه، و بي آن که اشرافي حتي اجمالي نسبت به مسئله اي داشته باشيم و گاه متاسفانه با غرض و مرض، آبرو و حيثيت افراد را بازي مي گيريم و به جاي نقد مصلحانه و مشفقانه و سازنده بناي تخريب را مي گذاريم با خود مي انديشيم که براي آن روز سخت که، ميزان، نيت و عمل صالح است چه چيز آماده کرده ايم؟
    * برخي از اين قضات - هرچند معدود- که بدون دقت لازم و فحص و جست و جوي کافي و خداي ناکرده از سر تسلط نفس بر نيت و گفتار و اعمالشان و براساس سفارش و توصيه ، پارتي بازي، حکم ناعادلانه و غيرخدامحورانه صادرمي کنند به اين مي انديشند که در آن هنگامه اي که کوه ها همچون «پشم زده »متلاشي مي شوند چه خاکي بر سر خواهند کرد؟
    * برخي از آقاياني که در رسانه ها تريبوني به دست مي آورند خواسته و ناخواسته در باورهاي ديني مردم ، در ارزش هاي ملي و فرهنگي و تمدني مردم، در وحدت ملي و منافع ملي مردم و در انسجام و همدلي مردم شک و شبهه ايجاد مي کنند و تنها به فکر معروف شدن خود و سرزبان ها افتادن هستند به اين انديشيده اند که حتي کمترين اعمال هريک از ما در نامه عمل ما نوشته و محاسبه مي شود؟
    * آيا کساني که مي توانند و دانش و توانايي نقد عالمانه و منصفانه و سازنده را دارند اما زبان و قلم و تريبون فروش شده اند و دائم به تملق و چاپلوسي مي پردازند به اين انديشيده اند که فرداي نه چندان دور و بعد از اين لرزش هاي چند ثانيه اي، زلزله اي عظيم در راه است و آن روز حتي خاکي پيدا نخواهند کرد که بر سر بريزند چه رسد به گوشي که فريادشان را بشنود؟
    * آيا آناني که با نمامي و سخن چيني و تهمت و افترا آتش به خرمن زندگي برخي انداخته اند و آبرو و حيثيت و زندگي برخي را از هم پاشيده اند مي دانند در آن روز که کوه ها همچون پشم متلاشي مي شود ديگر فرصتي براي توبه و جبران مافات ندارند؟
    * آيا آناني که به هزار و يک حيلت دست و چنگ در جيب مردم و سرمايه هاي ملي انداختند و بي رحمانه و دزدانه سه هزار ميليارد اموال عمومي را به تاراج بردند و بدتر از آن هزاران هزار زخم زهرآگين بر اعتماد و اطمينان وارد کردند حتي لختي به زلزله قيامت انديشيده اند؟
    * آيا آنان که به روش هاي مختلف مال حرام مي خورند، ربا مي دهند و ربا مي خورند و مکان هايي را با اسامي مبارک باز مي کنند اما در واقع به نوعي خواسته يا ناخواسته رباخواري مي کنند لحظه اي به آن واقعه حتمي و وعده الهي در قيامت انديشيده اند؟
    * آيا آنان که با سنگ اندازي در پيش پاي مردمان و امروز و فردا کردن هاي بي خود، يا رشوه و رشوه خواري خون به دل مردم مي کنند به زلزله قيامت مي انديشند؟
    * آيا آنان که ضد ارزش ها را به جاي ارزش هاي الهي و انساني و اخلاقي به خورد مردم مي دهند و در توهم به سر مي برند يا خود را به توهم و خواب غفلت مي زنند و يا آناني که به مردم آشکارا دروغ مي گويند و ريشه هاي بدبيني به نظام مردم سالاري ديني را آبياري مي کنند و با کارهايشان پيکر مطهر شهيدان سرافراز اين مملکت را در عرش مي لرزانند مي دانند و با خود فکر کرده اند که هيچ کس از زلزله عظيم و سهمگين روز قيامت در امان نيست مگر آنان که خدا را در عمق جان باور کردند، به فرامين حضرتش گردن نهادند، عشق آل ا... و اهل بيت را در سينه فشردند و گرم نگاه داشتند، مردم را به عنوان مخلوق خداوند دوست داشتند، با بندگان خدا مهرباني کردند، به حقوق ديگران تجاوز نکردند، نماز به پا داشتند، بر معاريف خرسند بودند و از زشتي و منکر و پلشتي ها دل نگران و ناخرسند و بيزار بودند، علي و حسن و حسين و فرزندانش را در نيت و عمل و گفتار و کردار مشايعت کردند، خلق خدا نيازردند، و از لرزش چند ثانيه اي زمين به خود لرزيدند و به زلزله عظيم روز قيامت انديشيدند.