دکتر محمد قريب بنيانگذار طب نوين اطفال در ايران و از بنيانگذاران بيمارستان مرکز طبي کودکان مرحوم دکتر محمد قريب در سال 1288 شمسی در يک خانواده مذهبي در تهران متولد شد. وي در سال 1306 شمسي در زمره اولين گروه دانشجويان ايراني بود که برا ی ادامه تحصيل در رشته پزشکي به فرانسه رفتند. وي در پايان سال اول در شهر رن فرانسه موفق به دريافت جايزه لابراتور تشريح دانشکده پزشکي شد و در سال 1314 نخستين ايراني بود که توانست در کنکور ا نترني بيمارستان پاريس موفق شود. وي در سال 1315 ازدواج کرد ودر سال 1317 به ايران بازگشت . پس از طي دوره سربازي در سال 1319 به عنوان دانشيار طب اطفال در دانشگاه به فعاليت علمي مشغول گرديد. وي ابتدا در بيمارستان رازي به اداره بخش اطفال مشغول شد و بعد از آن به بيمارستان هزار تختخوابي آمد و در آن جا بخش اطفال را راه اندازی کرد . وي در سال 1319 کتاب بيماريهاي کودکان را به چاپ رساند و در سال 1335 با همکاري آقاي دکتر اهري آن را با اطلاعات جديد تجديد چاپ نمود. دکتر قريب در سال 1321 به دريافت نشان عالي دولت فرانسه نایل شد و در سال 1350 به عضويت هيئت مديره انجمن بين المللي بيماريهاي کودکان در آمد. همچنين در آخرين سالهاي عمر وي موفق به نشان درجه اول فرهنگ از وزارت آموزش و پرورش شد. دکتر قریب در طول سالهاي فعاليت علمي خود در کنگره هاي مختلف بين المللي در کشورهاي مختلف از جمله فرانسه، آمريکا، کانادا، ژاپن، ترکيه و اتريش شرکت کرد و عضويت چندين مجمع علمي بين المللي را برعهده داشت. اولين تعويض خون را در ايران دکتر قریب انجام داد و از بنيانگذاران انتقال خون در ايران بود. از مهمترين اقدامات دکتر قریب بنيانگذاري و تأسيس اولين بيمارستان تخصصي کودکان يعني بيمارستان مرکز طبي کودکان به همراه دکتر اهري بود که وی اين اقدام را در زمان بازنشستگي خود انجام دادند مرحوم دکتر قريب در حين فعاليت علمي فعاليت سياسي و اجتماعي نيز داشت به گونه اي که بارها در کلاس درس به اقدامات رژيم انتقاد می کرد . پس از واقعه 28 مرداد 32 نيز بدنبال امضاء يک بيانيه به همراه 10 تن ديگر از اعضاء هيئت علمي دانشگاه مانند مهندس بازرگان، دکتر سحابي و دکتر نعمت الهي به دستور شاه از دانشگاه اخراج شدند که اين موضوع باعث افزايش محبوبيت او در بين دانشجويان و جامعه دانشگاهي شد. مرحوم دکتر قريب در سال 1351 به بیماری هماچوري (دفع خون از دستگاه ادراري) مبتلا شد که بعدها تشخيص کانسر مثانه داده شد ولی اقدامات درماني انجام شده درايران و آمريکا تأثير چنداني بر بيماري او نداشت و سرانجام در روز سه شنبه اول بهمن ماه 1353 در بيمارستان مرکز طبي کودکان محل خدمت خود دار فاني را وداع کرد و طبق وصيت خودش در قبرستان شيخان قم به خاک سپرده شد.
