زیاده روی در سرزنش همسر گاه یکی از همسران که خصلتها یا رفتارهای نامطلوبی را در طرف مقابل میبیند، برای رفع این مشکل، میکوشد به گونهای او را از این صفت زشت آگاه سازد تا همسرش آن حالت یا رفتار را ترک کند. دغدغۀ اصلاح رفتار همسر، دغدغهای به جا و حاکی از محبّت به همسر است؛ چرا که در روایت است: «من احبّک نهاک؛ کسی که تو را دوست دارد، از کار زشت تو را بازمیدارد.» همسر شایسته از آیه شریفۀ «هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَ أَنْتُمْ لِبَاسٌ لَهُنَّ؛ زنان لباس شما مردان و شما لباس آنان هستید.» الهام میگیرد و با تمام وجود میکوشد زمینه آراستگی همسر خود را فراهم سازد و البته در این مسیر، او را از نقاط ضعف و رفتار نامطلوب آگاه میکند تا در اصلاح آنها تلاش کند. نکتۀ مهم در این جا آن است که هرگز نباید از کمیّت و کیفیت این تذکرات صرفنظر کرد و همواره کوشید به هر صورت ممکن همسر را از آن رفتار بازداشت؛ بلکه لازم است اولاً همچون آیینه به گونهای بیسروصدا و با لطافت همسر را از عیبهای خویش آگاه کند و او را از کار زشت برحذر دارد و ثانیاً مراقب باشد که تذکّر او رنگ ملامت و سرزنش به خود نگیرد و ثالثاً در آن افراط صورت نپذیرد. پرواضح است که سرزنش بیش از حد، یکی از اصلیترین عوامل جرّ و بحث و لجاجت به شمار میرود. به همین دلیل در روایات نیز به عنوان عامل شعلهورکنندۀ لجاجت مطرح شده است: «عن علی (ع): الافراط فی الملامۀ یشّب نیران اللجاج؛ زیادهروی در سرزنش، آتش لجاجت را شعلهور میکند.»