ميدانيم که يکي از عوامل بيماري آنژين باکتري استرپتوکک بتاهموليتيک از گروه A لانسفيلد يا استرپتوکک پيوژن است و اين نوع آنژين بدترين آنهاست، اين باکتري داراي چند آنزيم ترکانندهي گلبول قرمز است که مهمترين آنها ليزين تيپ O است، بدن انسان در مقابل استرپتوکک و دقيقتر درمقابل ليزين تيپ O آنتيبادي ميسازد که به اين آنتيبادي آنتي استرپتوليزين تيپ O يعني ASOT ميگويند، با تماس با اين باکتري عيار ASOT در سرم خون بالا ميرود، عيار قابل قبول حداکثر تا 250 واحد Todd است و بيش از اين عيار براي انسان به خصوص در سنين زير پانزده و بيست سال بسيار خطرناک است و در اين سنين بافتهاي قلب، کليهها و مفاصل بسيار به آن حساس هستند و در اين سه عضو عوارض سنگيني ايجاد ميشود و بيماريهاي ايجاد شده روماتيسم قلبي، روماتيسم مفصلي و گلومرولونفريت ميباشند. اندازهگيري عيار ASOT به همين دليل در کودکان و نوجوانان بسيار اهميت دارد و در اين سنين بايد حتماً بيمار را با لااقل ده ميليون واحد پنيسيلين يا معادل آن آنتيبيوتيک مناسب ديگر درمان کرد. در مورد مکانيسم تأثيرآنتي استرپتوليزين تيپ O روي بافتهاي ياد شده تئوريهاي متعددي وجود دارد که به اختصار به ذکر چند تا از آنها ميپردازيم: الف- سمومي که از آنژين استرپتوککي فعلي ترشح و جذب خون ميشود با آنتياسترپتوليزيني که از قبل با عيار بالا موجود بوده است ترکيب شده و سم را ذخيره نموده و به تدريج آزاد مينمايد که به بافتهاي قلب، مفاصل وکپسول بومن آسيب ميرساند. ب - واکنش، نوعي آلرژي درمقابل توکسين است به طوري که آنتيکورهاي تثبيت شدهي قلبي دربافت، با آنتيژن جديد توليد کمپلکس و ايجاد واکنشمينمايد. ج - بين الياف ماهيچهيقلب و ماهيچهي صاف عروق و استرپتوکک قرابت آنتيژني وجود دارد و آنتيکور ضد استرپتوکک آنها را شبيه آنتيژن واقعي خود يعني استرپتوکک ميبيند و به آنها آسيب ميرساند. د - سموم استرپتوکک بافتهاي کودکان را طوري تغيير ميدهند که بدن، آنها را آنتيژن پنداشته و عليه آنها آنتيکور ميسازد و اين اتفاق به خصوص در مورد گلومرولونفريت حاد صادق است. خلاصهي نتيجهي بحث ASOT اينکه در کودکان بين 5 تا 15 سال عيار بالاي آن بسيار مهم است و حتي اگر CRP هم منفي باشد بايد درمان شود. در سنين بالاي 30 سال و سنين خيلي بالا اين ارزش را ندارد و ديگر کاري از آن ساخته نيست و تنها در مورد بيماران قلبي و کليوي و مفصلي ميتوان آن را درخواست کرد و در صورت بالا بودن آن مطمئن شد که بيماري قديمي اين بزرگسالان که حالا بيمار هستند منشاي آنژين استرپتوککي داشته است.