تست لاتکس: يا RA (روماتوئيد آرتريت) يا RF (روماتوئيد فاکتور) اين تست در تشخيص آرتريت روماتوئيد اختصاصي است. آرتريت روماتوئيد يک بيماري «خود ايمني»، «اتو ايمون» است که بيشتر در افراد ميانسال و مسن ديده ميشود ولي يک نوع آن به نام Juvenile Rheumatoid Arthritisدر کودکان هم ديده ميشود. بر اثر برخي عفونتها در مفاصل تورم ايجاد ميشود که اين تورم باعث ترشح يک نوعIgG ميشود که روي آنتيژنهاي تثبيت شده در مفصل نشسته و کمپلمان را جذب مينمايد، اين کمپلکس موجب ترشح مواد آنافيلاتوکسيک ميشود که باعث جذب سلولهاي آماسي ميگردد و اين سلولها ليزوزيم ترشح مينمايند. اين ليزوزيم باعث تغيير IgG تثبيت شده در سطح مفصل ميگردد وآن را وادار به توليد آنتيژن جديدي ميکند که بدن عليه آن آنتيکور ترشح ميکند که از نوع IgM است و فاکتور RF ناميده ميشود، تسلسل توليد اين دو نوع آنتيکور IgG وIgM تا انهدام کامل مفصل ادامه پيدا ميکند. بيماري آرتريت روماتوئيد حاد با لاتکس مثبت تقريباً ارثي است و در افراد داراي HLA خاصي بروز ميکند، اين آنتيژن را ميتوان روي لنفوسيتهاي B و ماکروفاژهاي افراد مبتلا جستجو نمود و افرادي که ازين HLA نيستند درصورت ابتلاء به نوع بسيار خفيف گرفتار ميشوند و تست لاتکس آنها منفي است. 5- ANA: اين تست که مخفف Anti Nucleair Antibody است از آزمايشهاي روماتيسمي است و در سال 1948 توسط Hargrave در سرم افراد مبتلا به لوپوس اريتماتوسيستمي SLE وجود اين آنتيکور ضد هستهيي به اثبات رسيد و معلوم شد که ANA ممکن است روي هستهي سلولهاي خود بيمار و افراد ديگر اثر بگذارد و از آن پس، اين تست جزء 14 تست تشخيص SLE قرار گرفت، آزمايش تجسس سلول LE که آزمايش معمول آزمايشگاههاست انجامش مشکل است و به طور کامل اختصاصي هم نيست به همين دليل ANA بسيار با ارزشتر است و امروزه روشهاي سادهتر و اختصاصيتر و قابل تيتر کردن نيز ابداع شده است مانندIndirect Fluorecent "F. ANA" Antibody Test و تستهاي جديدتر با الايزا و تست CLIA يعني Chemo Luminesance Immuno Assay که اين تستها تيتر دقيق آنتيکور را تعيين ميکنند. در بيماري SLE آنتيکورهاي Anti DNA وAnti RNA مسوول بروز کليهي علائم اين بيماري هست