1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

گام محققان در درمان سرطان: بارگیری میلیون ها نانومیله در داخل یک سلول!

شروع موضوع توسط para3to ‏10/1/12 در انجمن بخش قرنطینه

  1. کاربر ارزشمند❤

    تاریخ عضویت:
    ‏17/5/11
    ارسال ها:
    39,257
    تشکر شده:
    47,235
    امتیاز دستاورد:
    170
    [h=1]گام محققان در درمان سرطان: بارگیری میلیون ها نانومیله در داخل یک سلول! [/h] ۲۰ دی ماه ۱۳۹۰

    [​IMG]
    ​

    شیمیدانان دانشگاه «رایس» روشی برای بارگیری بیش از دو میلیون ذره ریز طلا معروف به نانومیله، در یک سلول سرطانی منفرد پیدا کرده اند.

    به گزارش سرویس فناوری ایسنا، این کشف می تواند به پیشرفت روش های درمان سرطانی که در آنها از نانومیله ها به عنوان عناصر گرمایشی ریز برای سوزاندن تومورها از درون استفاده می شود، سرعت بخشد.

    «اویگن زوبارف»، رهبر این مطالعه که استادیار شیمی دانشگاه «رایس» است، گفت: سلول های سرطان سینه ای که ما مطالعه کردیم، چنان با نانومیله های طلا پرشده بودند که جرم آنها به طور متوسط حدود 13 درصد افزایش پیدا کرده بود. نکته جالب توجه این است که این سلول ها حتی با این همه طلا در داخل شان به طور عادی کار می کردند.



    «زوبارف» افزود: اگرچه هدف نهایی از بین بردن سرطان است، ولی راهبرد ما تحویل ذرات غیرسمی است که فقط هنگامی که توسط یک لیزر فعال می شوند، کشنده می شوند.

    این نانومیله ها که در حدود اندازه یک ویروس کوچک هستند، می توانند نور بی ضرر را جذب کرده و آن را به گرما تبدیل کنند. ولی چون هر نانومیله گرمای بسیار کمی آزاد می کند، به تعداد بسیار زیادی برای کشتن سلول نیاز است.

    متاسفانه، دانشمندانی که نانوذرات طلا را مطالعه می کنند، فهمیده اند که بارگیری تعداد زیادی از این ذرات در داخل سلول های زنده مشکل است. به عنوان اولین مشکل، این نانومیله ها طلای خالص هستند و این بدان معناست که نمی توانند در محلول حل شوند، مگر این که با بعضی انواع پلیمرها یا مواد فعال سطحی ترکیب شوند. پراستفاده ترین آنها برومید ستیل تری متیل آمونیوم یا «CTAB» است. متاسفانه، «CTAB» نیز سمی است و برای کاربردهای زیست پزشکی مساله ساز است.

    در این پژوهش جدید، پژوهشگران دانشگاه «رایس» درباره روشی برای جایگزینی کامل «CTAB» با یک مولکول بسیار مرتبط به نام «MTAB» توضیح می دهند که دارای دو اتم اضافی متصل شده به هر انتهاست.

    این اتم های اضافی - یک گوگرد و یک هیدروژن - به «MTAB» اجازه می دهند که یک پیوند شیمیایی دائمی با نانومیله های طلا ایجاد کند. درعوض، «CTAB» پیوند ضعیفی با نانومیله ها برقرار می کند و بعضی اوقات تمایل به نشت به محیط اطراف دارد و به نظر می رسد که همین امر باعث سمی بودن نانومیله های پوشانده با «CTAB» باشد.

    سال ها طول کشید تا این پژوهشگران توانستند راهبرد بهینه برای سنتز «MTAB» و جانشین کردن آن به جای «CTAB» روی سطح نانومیله های طلا را شناسایی کنند.

    این پژوهشگران جزئیات نتایج کار تحقیقاتی خود را در مجله ی «Angewandte Chemie International Edition» منتشر کرده اند.