«بنزين بريزم خودمو آتيش بدم» «ها! اي كه الان وگفتي يعني چه؟»، «پول زور وده»، «نه ـ غلام؟»، «تقي نهار خورديمه»، «حساس نشو حساس نشو» و «پاچهخواري» تنها بخش كوچكي از فرهنگ اصطلاحات طولاني و آشنايي هستند كه گهگاه در كوچه و خيابان ميشنويم. به گزارش سیماب به نقل از جام جم:همه اين اصطلاحات تكيهكلامهاي شخصيتهاي قصههاي مختلف سريالها و مجموعههاي تلويزيوني بودهاند كه در زمان خود بين مخاطبان با استقبال هم روبهرو شدهاند. استفاده از تكيهكلامهاي طنزآميز مدتهاست كه در مجموعههاي تلويزيوني كمتر شنيده ميشود. «پايتخت» ساخته سيروس مقدم يكي از آن سريالهايي بود كه بار ديگر باعث ترويج تكيهكلام در بين مردم شد. «بنزين بريزم خودمو آتيش بدم» تازهترين تكيهكلامي است كه اين روزها از زبان شخصيت عجيب و غريبي به نام مراد در سريال جديد سيروس مقدم «تا ثريا» ميشنويم و باعث شده دوباره در كوچه و خيابان آن را از زبان آدمهاي مختلف بهخصوص نوجوانان بشنويم. كاربرد اين اصطلاحات در جامعه جزئي از نكتهسنجيهاي ما ايرانيهاست كه تلاش ميكنيم اصطلاحات تازه را كه با خاطره جمعي ما نسبتي دارند، به گفتار روزانه اضافه كنيم. استفاده از اين تكيهكلامها آن هم به اين حجم ما را با اين واقعيت آشنا ميكند كه رسانههاي ديداري و شنيداري ما تا چه اندازه بين مخاطبان نفوذ دارند و از سوي همين مخاطبان تا چه اندازه دقيق بررسي ميشوند. بيشتر اين تكيهكلامها البته از آثار طنز تلويزيون اخذ شدهاند و طبيعي است كه براي تلطيف يك بحث يا يادآوري يك خاطره شيرين مشترك به كار گرفته ميشوند. همين يادآوري دوباره يك نكته طنزآميز يا تكيه كلام مطايبهآميز كه همه از آن خاطرهاي در ذهن دارند، ميتواند چاشني خندهاي كوتاه باشد. با اين حال اين تنها يك طرف ماجراست و بايد دانست كه اين موضوع آفتهايي را هم دارد. اينكه رواج يك تكيهكلام فكر نشده ممكن است منجر به آزردگي بخشي از افراد جامعه شود، از آن ظرايفي است كه بايد مسوولان رسانه به آن توجه كافي داشته باشند. برنامههاي صداوسيما و خصوصا مجموعههاي طنز آن در اين زمينه موفق شدهاند علاوه بر اينكه بخش قابل اعتنايي از جامعه را با خود همراه كنند، تا حد مقدور اعتدال را هم رعايت كنند. از آنجا كه مخاطب ايراني، بسيار هوشمند است و معني اشارات و كنايهها را زود متوجه ميشود، كار دستاندركاران رسانه ملي در اين حوزه بسيار سخت ميشود، در واقع كسي كه در رسانهاي مثل تلويزيون كار نمايشي انجام ميدهد، بايد شناخت مناسبي از جامعه كنوني و مناسبات آن داشته باشد تا بتواند حرفش را با همه ملاحظات موجود بزند.