ابراهیم همت

شهید ابراهیم همت در اولین ماه از فصل شکوفه ها در سال 1334 در شهرستان قمشه از توابع استان اصفهان در خانواده ای مذهبی و زحمتکش پا به عرصه وجود گذارد. پس از طی دوره دبیرستان در سال 1352 به دانشسرای اصفهان راه یافت و پس از فراغت از تحصیل وارد خدمت سربازی شد و در محیط سربازی با آشنایی با جوانان روشنفکر و انقلابی مطالعات سیاسی و مذهبی خود را عمق بخشید. در سال 1356 همزمان با شروع نخستین جرقه های انقلاب بزرگ مردم ایران به عنوان آموزگار پا در عرصه میدان مبارزات انقلابی نهاد و با ایراد سخنرانیهای داغ و پرشور در مدارس شهر قمشه، هدایت جوانان شهر را برای مبارزه با رژیم ستمشاهی برعهده گرفت. ابراهیم همت پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی به بخش فرهنگی سپاه پاسداران انقلاب بپیوست و با بروز وقایع خونبار در کردستان که به تحریک اجنبی و گروه های تجزیه طلب صورت گرفت عازم این منطقه شد. با بالا گرفتن فتنه کردستان، که با حمله گسترده متجاوزان بعثی به مرزهای جنوب و غرب کشور ابعاد گسترده و پیچیده تری به خود یافت همت به عنوان فرماندهی کل جبهه های ارومانات و پاوه برگزیده شد و در راه دفاع از تمامیت ارضی کشور کارنامه درخشانی از رشادت و سلحشوری از خود برجای گذارد.
پس از سقوط کامل پایگاههای ضد انقلاب در کردستان، ابراهیم همت در سال 1360 به جبهه های جنوب شتافت تا صحنه های جدیدی از فداکاری، ایثار، مدیریت و قدرت فرماندهی خود را در مصاف با متجاوزان بعثی عراق خلق کند. همت با پذیرفتن مسئولیت جانشین فرماندهی تیپ 27 محمد رسول الله در اولین عملیات بزرگ در جنوب کشور به نام فتح المبین نبوغ و جسارت نظامی فوق العاده ای از خود نشان داد و چشم های فرماندهان رده بالای جنگ را بخود خیره ساخت.
یکی دیگر از صحنه های غرور آفرین و افتخار آمیز برای رزمندگان سلحشور تیپ محمد رسول الله – عبور از رودخانه کارون و پیشروی به سوی خرمشهر در عملیات بزرگ و سرنوشت ساز بیت المقدس در سال 1361 بود که سردار ابراهیم همت در طراحی و اجرای عملیات محوله به یگان تحت فرمان خود قدرت فرماندهی و شجاعت کم نظیری نشان داد.
در فاصله زمانی یکسال از فتح خرمشهر، درچندین عملیات بزرگ و کوچک جنوب و غرب که به قصد انهدام نیروهای دشمن و بیرون راندن متجاوزان و تنبیه و سرکوب ارتش اشغالگر عراق صورت گرفت، سردار همت که به خاطر لیاقت، شجاعت و توان بالای نظامی به فرماندهی لشگر محمد رسول الله رسیده بود، نقش ارزنده و به یاد ماندنی را ایفا کرد. اما اوج قدرت فرماندهی، شجاعت و نبوغ سردار همت در عملیات گسترده و نفس گیر خیبر در جزایر استراتژیک مجنون بود. سردار همت در این عملیات که در زمستان سال 62 و با هدف قطع جاده مواصلاتی بصره به بغداد صورت گرفت، چون سایر عملیات ها در کنار همرزمان و خیل بسیجیان لشگر محمد رسول الله در خطوط مقدم آتش حضور یافت و در نبردی سخت با دشمن صحنه های زیبایی از عشق و فداکاری و سلحشوری را از خود و یارانش به نمایش گذاشت.
همت چون بسیاری از طلایه داران و بسیجیان گمنام و سلحشور حماسه دفاع مقدس از یک اصالت فرهنگی و اعتقادی برخوردار بود و علیرغم تجربه و توان بالای نظامی که در جریان جنگ به آن دست یافته بود با سلاح عقیده و ایمان در میدان نبرد می جنگید ایمانی که هرگز در آن تزلزلی پیدا نشد.
در کلام آتشینش – جاذبه خاصی نهفته بود. او معلم بود. در چهره اش صمیمیت، مظلومیت و خلوص موج می زد. ساده می زیست، شجاعت داشت. با چنین خصوصیاتی بود که یارانش را چون پروانه به دور شمع وجود خود جمع می ساخت. او به راهی که برگزیده بود باور داشت و همه وجود و هستی خویش را فدای آن ساخت.
«من می دانم این طلایه داران در کدامین دانشگاه و در کلاس کدامین معلم سترگ آموخته اند که چگونه دشمن زبون را به زانو افکنند و اسب رشادت و پهلوانی را درعرصه های نبرد به جولان در آورند و هتاکان بدنام را بجای خود بنشانند.»
حضور همت در صحنه های نبرد به اطرافیان نیرو و قوت می بخشید و در صدایش آهنگ درد توأم با خلوص پژواکی عمیق داشت.
صدای همت، سردار بزرگ خیبر، عاقبت در واپسین لحظات غروب خورشید در هفدهم اسفندماه 1362 در جریان نبرد بزرگ خیبر در حالیکه دوشادوش برادرانش می جنگید با ترکش گلوله توپ دشمن به خاموشی گرائید و روح بزرگش از قفس تن آزاد شد و به سوی معبود پر کشید. یاد و خاطره اش جاودانه باد.