نمایشی زیبا از فعالیت های خورشید خستگی ناپذیر در 2011

[h=1]نمایشی زیبا از فعالیت های خورشید خستگی ناپذیر در 2011[/h] ۱۰ دی ماه ۱۳۹۰

​

پس از پنج سال سکوت و خاموشی، خورشید در سال 2011 دوره پرشور فعالیت خود را آغاز کرد که با جرقه ها و امواج بزرگی از ذرات باردار همراه بود.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، این دوره خورشیدی که طبق برآورد دانشمندان در سال 2013 به اوج خود خواهد رسید، در سال 2011 نیز پیشرفت هایی را به نمایش گذاشت که سایت اسپیس به معرفی تعدادی از آنها پرداخته است.

جرقه های خورشیدی و فوران تاج خورشیدی

​

خورشید که تا حدودی از سال 2005 ساکت بود، تعدای جرقه و فوران تاج خورشیدی را طی امسال به نمایش گذاشت.

فوران تاج خورشیدی از ابرهای عظیم پلاسما ساخته شده اند که در جهات مختلف با سرعت میلیون ها کیلومتر پرتاب می شوند. هنگامی که جهت این ابرها به سوی زمین قرار می گیرد، منجر به ایجاد توفانهای ژئومغناطیسی شده که در علائم جی پی اس، ارتباطات رادیویی و شبکه برق اختلال ایجاد می کنند.

دانشمندان جرقه های بزرگ خورشیدی قوی را در سه گروه دسته بندی کرده اند: C، M و X که X در میان آنها قوی ترین جرقه هاست. در سال 2011، هشت جرقه درجه X مشاهده شده است.

بزرگترین جرقه خورشیدی چهار سال اخیر در ماه اوت از خورشید به فضا پرتاب شد که البته به سمت زمین نبود.

البته در آینده نزدیک و در ماه فوریه سال 2012 قرار است اولین موج پرتوها در هشت دقیقه پس از یک جرقه و تخلیه تاج خورشیدی به زمین رسیده و ارتباطات رادیویی و سیستمهای جهت یابی جهانی را دچار اختلال کند.

البته در کنار این اختلالات، مردم در زمین می توانند شاهد نمایشهای زیبای آسمانی شفقهای قطبی باشند که در برخورد ذرات باردار با میدان مغناطیسی زمین ایجاد می شوند.

در ماه مارس امسال یک توفان بزرگ خورشیدی، منجر به تولید سریعترین تخلیه خورشیدی شش سال اخیر شد که امواج آن با سرعت هشت میلیون کیلومتر در ساعت به دور از زمین در فضا حرکت می کردند.

در ماه سپتامبر نیز جرقه های دیگری از جمله یک جرقه درجه X از خورشید به بیرون رها شد؛ اما به گفته دانشمندان، یکی از بهترین وقایع خورشیدی اخیر در ماه ژوئن بود که در آن یک جرقه متوسط، یک توفان پرتویی کوچک و تخلیه تاج خورشیدی از یک لکه خورشیدی به فضا پرتاب شدند.

دنباله دارهای کامیکازه

​

در سال 2011، تعدادی از دنباله دارها به درون خورشید شیرجه زدند که دانشمندان برای اولین بار توانستند در ماه ژوئیه یکی از این رویدادها را با جزئیات شکار کنند.

این مشاهدات که توسط رصدخانه دینامیک خورشیدی ناسا انجام شده می تواند به دانشمندان در ارتقای درک آنها از ترکیبات دنباله دارها کمک کند.

البته در برخی موارد این دنباله دارها از این واقعه جان سالم به در می برند که از آن جمله می توان به دنباله دار لاوجوی(Lovejoy) اشاره کرد.

لاوجوی در ماه دسامبر پس از یک عبور نزدیک از کنار خورشید در فاصله 140 هزار کیلومتری سطح این ستاره توانست نجات پیدا کرده و به راه خود در فضا ادامه دهد.

این جسم از خانواده دنباله دارهای کروتس است که در فاصله بسیار نزدیکی از خورشید حرکت می کنند. این اجسام بسیار کوچک و در تعداد زیاد بوده و رصدخانه خورشیدی و هلیوسفری تقریبا هر چند روز یکبار، سقوط یکی از آنها را در خورشید رصد می کند؛ اما لاوجوی بسیار بزرگتر از دنباله دارهای دیگر کروتس بوده و این حد نزدیکی و سپس نجات آن از محیط بسیار داغ خورشید بسیاری از دانشمندان را متعجب کرد.

سال پیشرفتها

​

سال 2011 همچنین درک دانشمندان را در مورد اتفاقات سطح خورشید بسیار افزایش داده است.

در ابتدای این سال، کاوشگرهای دوقلوی استریوی ناسا در مواضع خود در طرف پنهان خورشید قرار گرفته و دیدگاههای جدیدی را در اختیار دانشمندان قرار دادند.

اکنون ستاره شناسان منظره کاملی از این ستاره را در اختیار داشته که به آنها در شناسایی لکه های خورشیدی فعال سوی دیگر خورشید که منجر به تولید جرقه ها و تخلیه تاج خورشیدی می شوند، کمک می کند.

تصاویر 191 جرقه خورشیدی که توسط رصدخانه دینامیک خورشیدی ثبت شده، به ستاره شناسان در دستیابی به استنتاج های جدید در مورد خورشید کمک کرده است.

تحلیل هایی که بر روی این تصاویر انجام شده، از انتشار انرژی بیشتری توسط این جرقه ها نسبت به آنچه تاکنون تصور می شد، خبر داده اند.