شیخ تهرانی در ربیع الاول سال 1293 هجری قمری در تهران به دنیا آمد . ایشان در مدرسه فخریه تهران و مدرسه پامنار به فراگیری دروس سطح مشغول شد . شیخ در مرحله دروس عالی تر حوزوی ، در محضر بزرگانی چون شیخ محمد حسین خراسانی ، شیخ محمد باقر تهرانی ، شیخ زین العابدین محلاتی ، میرزا محمود قمی، سید حسن استر آبادی، شیخ عباس نهاوندی، محد ث نوری، شریعت اصفهانی، آیت الله سید محمد کاظم یزدی، آخوند خراسانی و آیت الله محمد تقی شیرازی حاضر شد و به کمال فیض برد. شیخ تهرانی بعد از فراگیری علم در این مرحله از طرف بسیاری از بزرگان وقت اجازه روایت دریافت کرد. شاگردان بسیاری زیر نظر این عالم فرزانه تربیت شدند که عبارت اند از : سید احمد حسینی اشکوری، استاد سید مرتضی نجومی، سید محمد حسن طالقانی، سید محمد صادق بحر العلوم، مولانا رضا حسین خان رشیدی ترابی، سید محمد محسن نقوی ، شهید محراب سید محمد علی قاضی طباطبایی . آثار گرانقدری از شیخ به یادگار مانده است که از میان آنها می توان به موارد زیر اشاره کرد: الذریعه الی تصانیف الشیعه( 29 جلد) ، طبقات اعلام الشیعه، احیاء الدائر من القرن العاشر، الانوار الساطعه فى المائة السابعه، الثقات العیون فى سادس القرون، حقایق الراهنه فى المائة الثامنه، الروضة النضره فى علماء الماة الحادیة عشرة، الکرام البرره فى القرن الثالث بعد العشره ، الکواکب المنتشره فى القرن الثانى بعد العشره، المشیخه (الاسنادالمصفى الى آل المصطفى) النابس فى القرن الخامس، نقباء البشر فى القرن الرابع عشر، نقباء البشر، نوابغ الروات فى رابعة المآت و ... شیخ آقا بزرگ تهرانی عالم بزرگ جهان تشیع در دوازدهم اسفند 1348 مطابق با13 ذی الحجه سال 1348 ه. ق به دیار باقی شتافت. پیکر مطهر شیخ آقا بزرگ تهرانی را در آستانه کتابخانه عمومی خودشان دفن کردند.
