استاد محمد رضا حكيمي

استاد محمد رضا حكيمي در سال 1314 شمسي در مشهد زاده شد. پدرش مرحوم حاج عبدالوهاب حكيمي از متشرعان و محترمين بازار مشهد بود. استاد حكيمي در سال 1320 ابتدا راهي مكتب و سپس مدرسه گرديد و در سال 1326 به حوزه علميه خراسان وارد شد و بيست سال به علم اندوزي و خودسازي پرداخت. ايشان در طي اين مدت به فراگيري دروس مقدمات و سطح و بعد از آن به درس خارج پرداخت و در كنار آن ساليان درازي به تحصيل فلسفه و كلام، همت گماشت و ادبيات عرب را نزد شيخ محمد تقي اديب نيشابوري فرا گرفت. استاد حكيمي همچنين از محضر استاداني همچون آيت الله شيخ مجتبي قزويني خراساني، آيت الله العظمي سيد محمد هادي ميلاني و آيت الله ميرزا احمد مدرس يزدي بهره ها برد، و جهت فراگيري نجوم، تقويم و برخي علوم ديگر به محضر استاداني چون حاج شيخ اسماعيل نجوميان، حاج سيد ابوالحسن حافظيان و حاجي خان مخيري و ... شتافت، در سال 1348، اجازه اجتهاد را از شيخ آقا بزرگ تهراني دريافت داشت.
استاد محمدرضا حكيمي كه خود از «مرزبانان حماسه جاويد» است، در طول چند دهه نسل معاصر را با عمق انديشه و گستردگي آثار مردان با فضيلت آشنا نموده و با نگارش ده ها كتاب – كه گاه شمارگان آنها به صد هزار رسيده است – مخاطبين خود را به سرچشمه زلال وحي نزديك كرده است.
برخي از آثار ايشان بدين شرح است:
بعثت، عيد غدير، عاشورا، مهدي، خورشدي مغرب، كلام جاودانه، قيام جاودانه، الحياه (دايره المعارف بزرگ اسلامي) مكتب تفكيك، فرياد روزها، جهش ها، بيدارگران اقاليم قبله، امام در عينيت جامعه، هويت صنفي روحاني، حماسه غدير، ادبيات و تعهد در اسلام، دانش مسلمين، حماسه مرزبانان جاويد و ...