1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

تولید نوعی حسگر زیستی خودآرا با قابلیت مدیریت انسولین در دیابتی ها!

شروع موضوع توسط para3to ‏28/12/11 در انجمن بخش قرنطینه

  1. کاربر ارزشمند❤

    تاریخ عضویت:
    ‏17/5/11
    ارسال ها:
    39,257
    تشکر شده:
    47,235
    امتیاز دستاورد:
    170
    [h=1] تولید نوعی حسگر زیستی خودآرا با قابلیت مدیریت انسولین در دیابتی ها!
    [/h] ۷ دی ماه ۱۳۹۰

    دانشمندان دانشگاه «پوردو» روشی برای نشاندن DNA سنتزی و نانولوله های کربنی روی الکترود یک حسگر زیستی ابداع کرده اند؛ از نتایج این تحقیق می توان در انجام اندازه گیری های دقیق تر مربوط به دیابت و بیماری های دیگر بهره برد.

    به گزارش سرویس فناوری ایسنا، حسگرهای استاندارد دارای یک الکترود فلزی پوشیده شده با آنزیم هستند که با ترکیبات مورد نظر واکنش داده و یک سیگنال الکتریکی قابل اندازه گیری تولید می کنند. دانشمندان بر این باورند که نانولوله های کربنی می توانند کارایی این حسگرها را افزایش دهند. مشکل این است که این مواد با آب سازگاری بالایی ندارند و در نتیجه کاربرد آنها در محلول های زیستی محدود است.

    حال دکتر «مارشال پورترفیلد»، استاد مهندسی کشاورزی و زیستی و مهندسی زیست پزشکی و دکتر «جونگ هیونگ چوی»، استادیار مهندسی مکانیک راه حلی برای این مشکل یافته اند. یافته های این محققان که در مجله «The Analyst» منتشر شده است، حسگری را توصیف می کند که خود را تولید می کند.

    «پورترفیلد» می گوید: در آینده خواهیم توانست یک توالی DNA تولید کنیم که مکمل نانولوله های کربنی بوده و با آنزیم های خاصی که برای اندازه گیری ترکیبات مختلف مورد نیاز است، سازگار باشند. این کار یک فرایند خودآرایی برای تولید حسگرهای زیستی در سطح زیست مولکولی است.

    «چوئی» یک DNA سنتزی ساخته است که به سطح نانولوله های کربنی متصل شده و حلالیت آنها را در آب افزایش می دهد. او می گوید: زمانی که نانولوله های کربنی در محلول قرار گرفتند، کافی است الکترودها را وارد محلول کرده و آنها را باردار کنید. در این حالت نانولوله های کربنی سطح الکترودها را پوشش خواهند داد.

    الکترودهای پوشیده شده با نانولوله ها آنزیم ها را به خود جلب خواهند کرد تا آرایش حسگر تکمیل شود. حسگری که در این مقاله توصیف شده است، مربوط به گلوکز است. اما «پورترفیلد» می گوید: می توان آن را برای اندازه گیری ترکیبات دیگر نیز سازگار کرد. او می افزاید: به عنوان مثال می توان این حسگرها را برای مدیریت انسولین در بیماران دیابتی به تولید انبوه رساند.

    بنابر گفته «پورترفیلد» شاید در آینده حسگرهای دیگری نیز با استفاده از این فناوری تولید شوند که این کار می تواند منجر به توسعه پزشکی شخصی شود. به عنوان مثال می توان از این حسگرها برای تشخیص سریع تاثیر دارو روی سلول های هدف در بیماران سرطانی بهره برد. این گروه تحقیقاتی در نظر دارد تولید حسگرهای مختلفی که می توانند ترکیبات دیگری را اندازه بگیرند، پیگیری کنند.

    هزینه این کار توسط موسسه ملی سلامت و دفتر تحقیقات نیروی دریایی تامین شده است.