امروزه از آزمون غير مخرب در صنايع مختلف استفاده فراواني ميشود. به طوري که در اغلب کدها و دستورالعملهاي ساخت يا نگهداري تجهيزات و قطعات اجراي يک يا چند روش آزمون غير مخرب در روال بازرسي و کنترل کيفي به صورت الزام آورده شده است . در پيشرفت و ارتقاي صنايع مختلف نيازمند توليد قطعات، ماشين آلات و تجهيزات مناسب ميباشد و يکي از اهدافي که همواره صنايع مرتبط با ساخت و توليد به دنبال آن بودهاند، اطمينان از سلامت و کيفيت محصولات توليد شده ميباشد . کارکرد هر قطعهاي ميتواند بر اثر وجود عيوب مختلف تحت تاثير قرار بگيرد و اين عيوب ممکن است در هر زماني در حين فرآيند ساخت و يا در طول عمر کاري قطعه به وجود آيند. آزمونهاي غير مخرب از مؤثرترين و کاربرديترين ابزارهاي شناسایي عيوب و نقصهاي مختلف در قطعات گوناگون هستند و براي تعيين و تشخيص کيفيت محصولات به کار ميروند . آزمون غير مخرب عملياتي است که بازرسي و يا آزمون (تست) قطعات و يا مجموعهاي از قطعات را با استفاده از روشهايي که بر کارايي نهايي آنها تأثير نميگذارند شامل ميگردد و به عبارت ديگر بازرسي قطعه بدون تخريب نمودن آن است [1]. توليد کنندگان براي رسيدن به اهدافي نظير اطمينان از بيعيبي محصول خود و افزايش قابليت اطمينان، جلوگيري از شکست قطعه و ايجاد حوادث خطر آفرين براي جان انسانها، ايجاد منافع براي مصرف کننده، اطمينان از رضايت مشتري و حفظ اعتبار توليد کننده، براي کمک به طراحي بهتر محصول، به منظور کاهش هزينههاي توليد، حفظ سطح کيفيت يکنواخت و براي اطمينان از آمادگي عملياتي از آزمونهاي غير مخرب پيشرفته استفاده ميکنند [2]. وجود عيوب مختلف در برخي از قطعات ممکن است به شکست فاجعه بار قطعه همراه با زيانهاي اقتصادي و خطرات جاني منجر شود . حوادثي از اين قبيل که در طول ساليان گذشته در صنايع مختلف بر اثر مخفي ماندن عيوب رخ داده است، بازرسي غير مخرب را نه تنها به عنوان يک ابزار مفيد بلکه به عنوان يک ضرورت انکارناپذير براي صنايع مختلف مطرح کرده و اين امر منجر به توسعه و پيشرفت مستمر روشهاي گوناگون بازرسي غير مخرب شده است . اجراي بازرسي غير مخرب نيز مانند هر فرآيندي متحمل هزينه است ولي معمولاً استفاده مؤثر از روشهاي بازرسي موجب صرفه جوييهاي مالي قابل ملاحظهاي خواهد شد. ميتوان رايجترين عيوب مختلفي را که امکان دارد در يک قطعه ايجاد شود به صورت زير دستهبندي نمود : - عيوبي که در حين ساخت مواد خام و يا توليد قطعات ريختگي به وجود ميآيند. مانند آخالهاي سرباره، تخلخلهاي گازي و انقباضي، ترکهاي تنشي، جدايش و ناخالصي . - عيوبي که طي فرآيند توليد قطعات به وجود ميآيند. مانند عيوب ماشينکاري، عيوب جوشکاري، عيوب عمليات حرارتي و ترکهاي ناشي از تنشهاي پسماند . - عيوبي که در زمان مونتاژ ايجاد ميشوند. مانند کم شدن قطعات، مونتاژ نادرست و ترکهاي ناشي از تنش اضافي . - عيوبي که در طول عمر کاري و يا در زمان حمل و نقل ايجاد ميگردند. مانند خستگي، خوردگي، سايش، خزش و ناپايداري حرارتي . هر يک از روشهاي بازرسي غير مخرب با توجه به ماهيت و ويژگيهاي خود تنها قادر به شناسایي برخي از عيوب فوق بوده و تاکنون روشي ابداع نشده است که قادر باشد تمامي عيوب و نقصهاي قطعات مختلف را شناسایي کند. هر کدام از روشهاي آزمون غير مخرب نيازمند شرايطي است و حساسيت خاص خود را دارد، اما به طور کلي ميتوان گفت تمامي روشهاي بازرسي غير مخرب مراحل زير را طي ميکنند . · استفاده از يک خاصيت فيزيکي . · تغيير در خاصيت فوق به دليل وجود عيب . · آشکارسازي تغيير ايجاد شده به کمک يک آشکار ساز مناسب . · تبديل تغيير آشکار شده به نحوي که قابل تفسير باشد . · تفسير نتايج به دست آمده . در يک دستهبندي ميتوان آزمونهاي غير مخرب را در دو گروه عامل[2] شامل روشهاي بازرسي فراصوتي، پرتونگاري، ذرات مغناطيسي و جريان گردابي و گروه غير عامل[3] شامل روشهاي بازرسي چشمي، مايع نافذ و نشر آوايي (آکوستيک اميشن) جاي داد