نخستين خط ايرانينخستين خطي که در ايران زمين با آن يکي از زبانهاي ايران باستان نوشته شده ، خط ميخيهخامنشي است . آنچه از آثار کتبي زبان روزگار هخامنشيان که بصورت فارسي ناميده مي شود و به ما رسيده است با همين خط نوشته شده است .اين خط از چپ به راست نوشته مي شود .تاريخ خط ميخياين خط احتمالا بايد در هشتصد سال پيش از ميلاد مسيح به ايران راه يافته باشد اما بدبختانه از روزگار پادشاهي مادها که در پايان سده هشتم تشکيل يافته، هنوز آثار کتبي بدست نيامده است . به ويژه شهر همدان برعکس شهرهاي ديگر که با فاصله از شهر ازبين رفته ايجاد مي شوند ، دقيقاً بروي ويرانه هاي شهر هگمتانه (پايتخت مادها) بناشده و خود اين مسئله مانع از کند و کاوهاي باستان شناسي مي گردد .اولين نوشته هاي موجودآثار ميخيکه بدست داريم همه از زمان هخامنشيان است .بنا به نظر برخي ها نخستين خط ميخيهخامنشي بدست آمده متعلق است به کوروش کبير که در دشت مرغاب بجاي مانده و در آن تنها يک جمله من هستم کوروش شاه هخامنشي نوشته شده و به زمان 529 - 559 ق.م نگاشته شده است .نظري ديگر در مورد کتيه دشت مرغاببرخي ديگر معتقدند اين کتيبه به همراه پيکر بالدار و تاج بر سر واقع در دشت مرغاب متعلق به کوروش کوچک برادر اردشير دوم است که به اميد رسيدن به تاج و تخت با برادر خود جنگيد و در جزء سپاهيانش سيزده هزار سرباز مزدور يوناني بودند و در کونخ، تقريبا در دوازده مايلي بابل شکست خورده و کشته شد.البته بسيار بعيد به نظر مي رسد که براي او در دشت مرغاب پيکري تراشيده و به او لغب شاهي دهند . البته در اين نوشته جاي رد کردن يا تاييد اين مطلب نيست .اين مطلب تنها به اين دليل مطرح شده که به يکي از اين فرضيه ها اين کتيبه اولين سند از خط ميخيهخامنشي است .وضعيت خطوط ديگر اين کتيبهالبته اين کتيبه به دو زبان ديگر هم ترجمه شده ( زبان بابلي و زبان ايلامي که بالاي خط هخامنشي نوشته شده اند .کتيبه هاي داريوشاما دو کتيبه ديگر نيز قدمتي بيش از اين دارند. يکي ASH و ديگري AMHکه هر دو بنا به دلايلي به دوران متاخر هخامنشي متعلق است نه به دوران ابتدايي آن که ارشامه و آريارمنه شاهي مي کردند . به هرحال مي توان گفت اولين کتيبه هاي بدست آمده متعلق به داريوش بزرگ است .پادشاهان ديگر هخامنشي که از آنها کتيبه به خط ميخيهخامنشي بدست آمده عبارتند از داريوش ( 486 - 522 )* خشايارشا ( 465 - 486 )* اردشير اول ( 424 - 465 )* اردشير دوم ( 359 - 404 )* اردشير سوم ( 338 - 359 )* و احتمالاً آريارمنه و ارشامههرودوت در جايي از لشکرکشي داريوش به جنگ ساکها skyths مي گويد :چون داريو ش به بسفر رسيد دو ستون از سنگ سفيد در آنجا بر پا کرد در يکي از آنها نام هاي کساني را که با وي همراه بودند به خط آشوري و ديگري به خط يوناني کنده گري کردند ...البته بايد توجه داشت که هرودوت خط ميخيهخامنشي را خطوط آشوري ناميده است.پيدايش خط ميخيخط ميخيابتدا در سومر شکل گرفته به اکد رفته و از آنجا به بابل و آشور راه يافته است و و پس از آن به ايران رسيد .اما در ايران به اندازه اي اين خط تغيير يافت که به صورت يک الفبا درآمد .اما بعد از اردشير سوم ( 338 - 359 ) ق.م ديگر اثري از اين کتيبه بدست نيامده و چند نگين و مهر که بدست آمده همه قبل از سال 300 پيش از ميلاد است .واژه هاي خط ميخيروي هم رفته از تمامي آثار نگاشته شده هخمنشي کلاً چهارصد و اندي واژه از زبان پارسي باستان بجاي مانده. البته اين تعداد ريشه و بن شناخته شده دارند و ما با مشتقات آنها کار نداريم .بايد اشاره کرد که خط ميخيبا تغييري که در ايران کرد يک قسم از الفباي آريائي گرديد يعني فقط علامات اين الفبا از اشکال ميخيبابلي اقتباس شده است . در روزگار هخامنشيان خط ديگري به ايران راه يافت و رفته رفته جاي خط ميخيرا گرفت.----------------------