به مناسبت سالروز تجليل از شهيد تندگويان خبرگزاري فارس: 29 آذر ماه، روز تجليل از شهيد تندگويان، وزير نفت پيشين جمهورى اسلامى ايران در دولت شهيد رجائي نام گرفته است، در چنين روزى در سال 1369 تندگويان در زندانهاى بعثى عراق به شهادت رسيد. به گزارش خبرنگار "سرويس فضاي مجازي" خبرگزاري فارس، هادي عسكري يكي از كاربران فارس با ارسال يك نامه الكترونيكي به مناسبت سالروز شهادت محمد جواد تندگويان، وزير نفت پيشين جمهورى اسلامى ايران در دولت شهيد رجائي، خواستار انتشار مطلبي با عنوان "شهيد محمد جواد تندگويان" شده است. برپايه اين خبر در اين گزارش آمده است: 25 آذر ماه، روز تجليل از شهيد تندگويان، وزير نفت پيشين جمهورى اسلامى ايران در دولت شهيد رجائي نام گرفته است، در چنين روزى در سال 1369 تندگويان در زندانهاى بعثى عراق به شهادت رسيد. به همين مناسبت، هر سال در اين روز ياد اين وزير بسيجى را كه با رشادت در اسارت، حماسهاى بزرگ آفريد، گرامى مىداريم. محمد جواد تندگويان در سال 1329 شمسي در تهران به دنيا آمد و پس از اتمام تحصيلات متوسطه و ورود به دانشگاه نفت آبادان با درجه مهندسي نفت فارغ التحصيل شد. وي در دوران تحصيل مبارزات خود عليه رژيم پهلوي را ادامه داد و در سال 1352 توسط ساواك دستگير شد و به 11 ماه حبس محكوم گرديد. ايشان پس از پيروزي انقلاب به مديريت يك كارخانه در رشت رسيد. او پس از مدتي به وزارت نفت دعوت شد و به عنوان مدير مناطق نفت خيز جنوب مشغول به كار گرديد. در هنگام بررسى پروندههاى كاركنان صنعت نفت، شهيد تندگويان به كار در وزارت نفت دعوت و به سمت عضو اصلى كميسيون پاكسازى در آبادان برگزيده شد، چند ماه بعد سرپرست مناطق نفتخيز جنوب شد كه با تلاشهاى بىوقفه موفق به بهرهبردارى، حفارى و مهار چاهها شد، به گونهاى كه علاوه بر مطبوعات داخلى، مطبوعات خارجى به توانايى او در مهار گاز يكى از چاههاى مناطق نفتخيز اشاره كردند. در همين زمان توسط شهيد رجايى به سمت وزير نفت به مجلس پيشنهاد شد كه با اكثريت آرا به سمت وزير نفت منصوب گرديد. او ديدگاه وسيع و جامعى در صنعت نفت داشت: هدف از فروش نفت را به دست آوردن ارز مورد نياز براى خريد كالاهاى سرمايهاى و ايجاد صنايع جديد مىدانست كه اين امر كشور را به سوى صنعتى شدن سوق مىداد. قصد داشت صنعت نفت را كه به صورت تافتهاى جدا بافته بود به نهادى مردمى تبديل كند و با وقوع جنگ تصميم داشت صنعت نفت را در سراسر كشور پراكنده كند تا از آسيبپذير بودن آن كاسته شود. به تبديل نفت خام به فرآوردههاى گران قيمت از جمله پتروشيمى مىانديشيد، اولويت دولتش را به گازرسانى به مردم به ويژه مناطق محروم اختصاص داده بود. شهيد تندگويان خود را فرزند انقلاب مىدانست و هيچگاه خود را از مردم جدا نمىديد و براى تقويت روحيه كاركنان شركت نفت به مناطق جنوب سفر مىكرد. اين كار او سبب مىشد كه اولاً كاركنان صنعت نفت خود را در شرايط جنگى تنها نبينند، ثانياً تصميمات متخذه در كمترين زمان ممكن اجرا شود. در يكى از اين بازديدها، در 12 آبان ماه 59 در حالى كه 40 روز بيشتر از وزارتش نگذشته بود، در نزديكى پالايشگاه آبادان به اسارت نيروهاى بعثى در آمد. رژيم بعث عراق اسارت وزير نفت را حربهاى براى تبليغات پيروزىهاى خود مىدانست ولى به سرعت دريافت كه تندگويان كسى نيست كه حتى در اسارت تسليم خواستههاى ناصوابشان شود و روح بلندش بزرگتر از آن بود كه در تسخير مشتى دون بگنجد، در كنفرانس بالى با يك حركت بسيار ساده هيات اعزامى ايران تمام حصارهاى رژيم بعث يك باره در هم شكست و عكس شهيد تندگويان بر روى صندلى خالى وزارت نفت ايران تمام دوربينهاى دنيا را به خود معطوف كرد و در كمترين زمان ممكن به اقصانقاط جهان مخابره شد و خبر مظلوميتش را به رخ دون صفتان كشيد. جنگ پايان يافت و مردم ايران آغوش گرم خود را پذيراى احرارشان كردند، ولى در ميان سفراى آزادى خبرى از مجاهد بزرگ نبود. آرى، "جواد" به آرزوى جاودانهاش رسيده بود، و روح بلندش به سوى پروردگارش بال گشوده بود. پيكر اين شهيد بزرگوار پس از 11 سال اسارت به خاك ايران منتقل شد و در كنار نخست وزيرش، در جوار شهداي هفتم تير در بهشت زهرا آرام گرفت. روحش شاد.
