توانایی ذهنی و هوشی افراد به رشد کورتکس مغز در دو دهه اول زندگی ارتباط دارد

متخصصین رشته نورولوژی در کشور ایتالیا در بررسیهای خود نشان دادند که سطح توانایی ذهنی و هوشی به رشد کورتکس مغز در دو دهه اول زندگی ارتباط دارد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، دانشمندان انجمن عصب روان داروشناسی ایتالیا دریافتند که هوش و حتی بیماریهای روان پریشی، افسردگی، سرخوشی و تغییرات خلق و خو به قطر کورتکس مغز در فازهای مختلف توسعه از نوزادی تا پایان نوجوانی وابسته است.
به همین دلیل توانایی یادگیری کودکان از بزرگسالان بسیار بیشتر است انعطاف پذیری و پویایی کورتکس به ویژه منجر به هوش بیشتر می شود.
نتایج این تحقیقات که در مجله علمی “نیچر” منتشر شده است، نشان می دهد که سطح هوش به شدت با زمانها و روشهای رشد کورتکس مغزی در طول دو دهه نخست زندگی ارتباط دارد.
این محققان با بررسی مغز ۳۰۷ کودک و نوجوانی که برای آنها آزمایشات مختلفی با رزونانس مغناطیسی تجویز شده بود دریافتند که مراحل مختلف توسعه سیستم عصبی با سطح ضریب هوشی (iq) ارتباط دارد به طوریکه در سنین “پایانی کودکی/ پیش از نوجوانی” (۱۱ و ۱۲ سال) افرادی که دارای کورتکس بزرگتر هستند باهوشترند.
این محققان در این خصوص توضیح دادند: “در کودکان بسیار باهوش، توسعه کورتکس مغزی نتیجه رشد سریعتر نسبت به کودکان با هوش متوسط و بالا است. فرایند افزایش قطر کورتکس بین ۷ تا ۱۱ سالگی است.
تحقیقات مختلف ما همچنین امکان محاسبه سنی را که در آن کورتکس در طول فرایند توسعه خود به حداکثر قطر می رسد فراهم می کند.”
به گفته این دانشمندان، در کودکان باهوش متوسط حداکثر قطر کورتکس در سن ۶/۵ سالگی به دست می آید که این رقم در کودکان با هوش بالا ۵/۸ سالگی و برای بچه های با هوش بسیار بالا ۲/۱۱ سالگی است.
در سنین ۱۲ و ۱۳ سالگی قطر کورتکس تقریبا یکسان اما ناپایدار باقی می ماند به همین دلیل تغییرات خلق و خو در نوجوانان بسیار ناپایدار است نوجوانان این دوره سنی به راحتی از حالت خوشی خلق و خوی خوب به حالت افسردگی و نا اطمینانی شدید تغییر می کنند.
در سنین ۱۶ و ۱۷ سالگی سازماندهی مجدد کورتکس به ثبت می رسد در این دوره، مغز شروع به تخصصی کردن فضاهای مختلف خود می کند و بنابراین هر فرد شروع به درک عمیقتر و دقیقتر عادات و تمایلات خود در عرصه های مختلف زندگی اجتماعی، کاری و تحصیلی می کند.
نتایج این بررسیها همچنین نشان می دهد که تغییرات کورتکس مغز می تواند بر روی توسعه آسیبهای روحی روانی از جمله اسکیزوفرنی و به طور کلی روان پریشی نیز نقش داشته باشد.
در حقیقت به نظر می رسد افرادی که این آسیبها را توسعه می دهند در طول نوجوانی با کاهش قابل توجه تواناییهای کورتکس مواجهند.
این نورولوژیستها در این خصوص همچنین اظهار داشتند: “در این منطقه مغزی است که حس مسئولیت و حس درست و غلط شکل می گیرند.”