غم دیرین........................................ .

چرا از من همه خواهان لبخندند


مگر من حق ندارم

از غمی سنگین برآرم ناله ای کوتاه

یانجوا به زیر لب کنم اندوه دیرین را؟

شکایت را کجا گویم،که را گویم

کدامین گوش آماج آه و ناله ام سازم

کنون بگذار ای یار عزیز،ای آشنا، ای دوست

دمی پیشانیم را با سر انگشت ضعیف خویش بفشارم

چه می پرسی

کی ام، چونم، کجایم، راحتم، بگذار

رهایم کن به خود ای آشنا

دستم بدامانت رهایم کن