ساختار دستور عبارت Insert شبیه به عبارت Select می باشد، بیشترین شکل مبنای آن عبارت است از: INSERT [INTO] Table-or-View [(Column-List)] VALUES (Value-List) هر عبارت Insert می تواند یک جدول یا نما منفرد را به هنگام سازد. زمانی که شما از عبارت Insert برای به هنگام سازی یک نما استفاده می کنید شما باید آگاه باشید از محدودیتهای زیر: View نباید شامل یک تابع به هم پیوسته مانند COUNT یا AVG باشد. View نباید شامل Top ، GROUP BY ، UNION یا DISTINCT باشد. View نباید شامل یک ستون محاسبه شده باشد. View باید یک جدول را در شرط From باز گرداند. عبارت Insert ستونهای یک جدول منفرد را فقط به هنگام می سازد. لیست ستون در عبارت Insert اختیاری می باشد. اگر آن فراهم نگردد عبارت Insert باید شامل مقادیری برای همه ستونها در جدول یا نما باشد و آنها باید به همان ترتیب به عنوان ستونهایی در جدول یا نما فراهم شوند. اگر چه شما می توانید از کلیدهای ویژه DEFAULT برای مشخص کردن مقادیر پیش فرض برای یک سطر استفاده کنید. زمانی که لیست ستون گنجانده می شود. آن یک فرمت شبیه از لیست ستون در عبارت Select می گیرد: یک لیستی از نامهای ستون که با کاما جدا شده است. از زمانی که یک عبارت Insert می تواند یک سطر را فقط برای یک جدول اضافه کند، شما معمولاً نیاز به استفاده کردن مشخصه نام جدول برای نام ستون نخواهید داشت.
پاسخ : شناخت عبارت INSERT استفاده کردن از عبارت INSERT یک عبارت Insert می تواند با استفاده کردن از قاب Grid برای مشخص کردن ستونها یا با استفاده کردن قاب SQL برای وارد کردن مستقیم عبارت ایجاد گردد.
پاسخ : شناخت عبارت INSERT درج کردن سطرها با استفاده از قاب Grid قاب Grid احتمالاً آسانترین راه برای ایجاد یک عبارت Insert می باشد از زمانی که یاد آوردن هر ساختار دستور مورد درخواست شما نباشد.
پاسخ : شناخت عبارت INSERT درج کردن یک سطر با استفاده از قاب Grid پوشه Tables را از پایگاه داده Aromatherapy راهبری کرده، جدول Oils را در قاب Details کلیک راست می کنیم. در زیر منوی Open Table رفته و Query را انتخاب می کنیم. Query Designer همه چهار قاب نشان داده شده را باز می کند.
