هنگامی که آدمی به سه چیز مبتلا شوند دیگر باکی ندارد که چه عملی از او سر میزند زیرا دیگر هیچ یک از اعمالش مورد قبول نخواهد بود و آن سه چیز است: بزرگ شمردن عمل، فراموشی گناهان، وارد شدن خودبینی در قلب . [HR][/HR] خودبینی از صفات بسیار خطرناک در دین اسلام شمرده شده است و متأسفانه با افزایش ثروت و رفاه در جامعه و بالا رفتن سطح تحصیلات این صفت در افراد جامعه بیشتر و پر رنگ تر می شودو متأسفانه قلب ها را از یک دیگر دور می کند و انسان ها را از هم غریبه می سازد . علامه مجلسی در این باره می فرمایند خودبینی و فراوان شمردن کار نیکو و منت نهادن بر دیگران و خود را از دایره اشتباه بیرون دیدن است .(بحارالانوار ج69ص310ح4) و البته باید گفت خودبینی به معنای آن نیست که فقط کارهای خود را خوب بدانیم و خود را برتر دیدن از جهات صفات نیز خود بینی محسوب می شود شیخ بهایی در تعریف خودبینی می نویسد: اگر این نعمت را صفت خویش و قایم و منسوب به خودش ببیند و آن را بزرگ شمارد و به آن تکیه کند و خود را از تقصیر بیرون بداند و به خدا منت گذارد این همان خود بینی است قرآن خودبینی را اینگونه توصیف می کند: پس آیا کسی که عمل بدش برای او آراسته گردیده و آن را نیکو می بیند پس بدون شک خداوند هر که را که بخواهد گمراه می کند و هر که را که بخواهد هدایت می کند پس مگذار به خاطر حسرت بر آنان جانت برود زیرا خداوند به آنچه انجام می دهند آگاهی کامل دارد (فاطر 8) و یا در جایی دیگر می فر ماید: چون شیطان اعمال زشتشان را در نظرشان زیبا جلوه داد آن ها را از حق باز داشت.(کهف 38) از این آیات و روایات بر می آید که اعمال انسان های مغرور نزد آن ها آراسته شده است و خود را بسیار والا می بینند در جامعه امروز متأسفانه بسیاری به خاطر داشتن ثروت و یا مدرک دانشگاهی دچار غرور زیاد شده اند و گمان می کنند که دیگر هیچ اشتباهی نمی کنند و دچار خطا نمی شوند حتی گاهی پوشیدن یک لباس متفاوت و گران قیمت فرد را دچار غرور می کند که حتی حاضر نیست با زیر دستان خود صحبت کند و به آن ها احترام بگذارد در روایات انسان خود بین را کم عمق معرفی کرده اند. امام علی علیه السلام در حدیثی می فرمایند: بدی و گناهی که تو را ناراحت کند بهتر است از عمل نیکی که تو را به خودبینی وا دارد.(نهج البلاغه قصار 43) و یا حضرت محمد صلی الله علیه و آله می فرمایند: خداوند به حضرت داوود فرمود: هیچ بنده ای نیست که از حسنات و اعمال نیک خود دچار غرور و عجب شود و هلاک نشود.(بحارالانوار ج96ص32) امام صادق علیه السلام نیز در حدیثی می فرمایند: هنگامی که آدمی به سه چیز مبتلا شوند دیگر باکی ندارد که چه عملی از او سر می زند زیرا دیگر هیچ یک از اعمالش مورد قبول نخواهد بود و آن سه چیز است: بزرگ شمردن عمل، فراموشی گناهان، وارد شدن خودبینی در قلب . یکی از عوامل خود بینی جهل است . انسان نادان گمان می کند که از همه افراد بهتر درک می کند به همین دلیل اشتباهات خو را درک نمی کند و در صدد جبران بر نمی آید .خود بینی و عجب مانع از رشد انسان است [h=2]عوامل خودبینی[/h]خودبینی عوامل متعددی دارد و انسان را دچار توهم می کند . توهم در داشتن علم بسیار: امروزه دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی فرصت تحصیل به افراد را داده اند و افراد گمان می کنند با داشتن یک مدرک دانشگاهی تمام دانش ها را دارند و به همه علوم اشراف دارند و همه چیز را درک می کنند سوره کهف انسان هایی را که گمان می کنند و دارای علم بسیار هستند را شقی ترین افراد میدانند و امروزه در دانشگاه ها و افراد تحصیل کرده دچار استبداد رأی می شوند و گمان می کنند آنچه می گویند کاملا درست است . [h=2]توهم در عبادت کردن[/h]عده ای نیز به واسطه نماز خواندن و یا روزه گرفتن بسیار خود را بهترین مردم می دانند و گمان می کنند بهترین عبادت را انجام می دهند امام صادق علیه السلام می فرمایند: دو نفر وارد مسجد شدند یکی عابد و دیگری فاسق هر دو از مسجد خارج شدند در حالی که مرد فاسق مؤمنی بود واقعی و در ایمانش راستگو و مرد عابد در عبادت خود گرفتار خودبینی شده بود و گمان می کرد که این عمل نجات بخش اوست ولی فاسق از خدا می خواست او را ببخشد و از گناهانش در گذرد.(الکافی ج 2ص314) [h=2] توهم داشتن ثروت بسیار[/h]برخی نیز دچار توهم می شوند که چون ماشین مدل بالا دارند و یا خانه ای وسیع دارند و یا از قدرت اقتصادی برخودار می باشند هر آنچه کردند درست و هر آنچه میگویند راست است متأسفانه اگر شخصی ماشین مدل پایین داشته باشد و از قدرت اقتصادی کمتری برخودار باشد مورد تمسخر قرار می گیرد اما در طول تاریخ بارها خواند و شنیده ایم که افرادی با ثروت بسیار به هلاکت رسیده اند و ثروتشان آن ها را نجات نداده است . [h=2]توهم در نیروی جسمانی[/h]با توسعه دانش و ارتباط کشورها با یکدیگر و یا به عبارت دیگر دهکده جهانی ورزش های مختلف وارد کشور شده و یا وارد سرزمین های دیگر شده است و انسان طی مسابقات مختلف با یک دیگر به رقابت می پردازند و مدال کسب می کنند اما عده ای نیز دچار توهم شدند و خود را برتر از دیگران می ببند. خداوند در قرآن در مورد قوم عاد می فرماید اما قوم عاد به ناحق در زمین تکبر ورزیدند و گفتند چه کسی از ما نیرومندتر است ؟ انسان خودبین دیگران را تحقیر می کند و خود را متفاوت از دیگران می داند امام علی می فرمایند :هر کس خود را بزرگ شمارد کوچک شمرده می شود [h=2]برخی از عوامل خودبینی[/h]جهل : یکی از عوامل خودبینی جهل است . انسان نادان گمان می کند که از همه افراد بهتر درک می کند به همین دلیل اشتباهات خو را درک نمی کند و در صدد جبران بر نمی آید. خودبینی و عجب مانع از رشد انسان است .(نهج البلاغه حکمت 167) غفلت : انسان خودبین غفلت کرده و واقعیات را درک نمی کنند امام صادق علیه السلام می فرمایند: از غفلت کردن پرهیز کنید پس همانا کسی که غافل شود از خودش نیز غافل خواهد می شود.(بحارالانوار ج 69ص227) تحقیر دیگران : انسان خودبین دیگران را تحقیر می کند و خود را متفاوت از دیگران می داند امام علی علیه السلام می فرمایند: هر کس خود را بزرگ شمارد کوچک شمرده می شود.(شرح غررالحکم ح7857) بد گمانی به دیگران: انسان خودبین به دیگران با دید منفی نگاه می کند و نسبت به آن ها بدبین و بسیار بد گمان می شود. [h=2]راههای مقابله با بدبینی:[/h]شناخت خود بهترین راه نجات از خودبینی است در وصیّت امام صادق علیه السلام آمده است: راه خودبینی را با خود شناسی ببندید.(بحارالانوار ج 75ص164) در قرآن آمده است: مرگ بر این انسان چقدر ناسپاس است خداوند او را از چه آفریده است؟او را از نطفه ناچیزی آفریده و سپس اندازه گیری کرد و موزون ساخت سپس راه را برای او آسان کرد بعد او را میراند و در قبر پنهان کرد و هر گاه که بخواهد او را زنده می کند.(عبس 22-18) تواضع و فروتنی انسان را از گناه خودبینی دور می کند و انسان را به خدا نزدیک تر و روح او را برای رشد آماده می کند امام علی علیه السلام می فرمایند: کسی که به خاطر کسب چیزی از مال دنیا نزد ثروتمندی کرنش کند دو سوم دینش از بین رفته است .(بخار الانوار ج 74 ص43ح13)