واي بر من گر تو آن گم کرده ام باشي که بس دور است بين ما که اين سو که اين سو پيرمردي با سپيدي هاي مو و هزاران بار مردن رنج بردن با خمي در قامت از اين راه دشوار که اين سو دستها خوشکيده دل مرده به ظاهر خنده اي بر لب و گاهي حرفهاي پيچ در پيچ و هم هيچ و گه گاهي و گه گاهي دو خط شعري که گوياي همه چيز است و خود ناچيز که بس دور است بين ما که آن سو که آن سو نازنيني غنچه اي شاداب و صدها آرزو بر دل دلي گهواره عشقي که چندي بيش نيست شايد و از بازيچه بودن سخت بيزاريست واي بر من گر تو آن گم کرده ام باشي که بس دور است بين ما و عاشق گشتن و عاشق نمودن سخت دشوار است
