هشدار نسبت به يكنواخت شدن فضاي موسيقي

هشدار نسبت به يكنواخت شدن فضاي موسيقي
​

[HR][/HR] محمدجليل عندليبي:موسيقي ما متولي خاصي ندارد
چند صباحي است كشمكش ميان اهالي موسيقي بالا گرفته است. اين كشمكش‌ها گاه دلايل مادي دارد و گاه دلايل شخصي و سليقه‌اي. به جايي رسيده‌ايم كه هنرمندان موسيقي يكپارچگي خود را از دست داده‌اند و عرصه به دست «ميان‌مايه‌ها» افتاده است. بديهي است كه اين كشمكش‌ها به نفع هيچ‌كس نيست. معتقدم دليل اصلي ظهور اين فضا، عدم وجود متولي در موسيقي است؛ ضمن اينكه مسايل مالي هم در اين ميان بي‌تاثير نيست. متاسفانه موسيقي ما متولي خاصي ندارد. هنوز تكليف موسيقي مشخص نيست و از داشتن پدري مهربان كه ريش‌سفيدي كند و به اختلاف‌هايمان پايان دهد، محروم هستيم. قطعا اين كشمكش‌ها و نقدهاي منفي وضع موسيقي را از اينكه هست بدتر مي‌كند. اگر بخواهيم عميق‌تر و دقيق‌تر نگاه كنيم، اين كشمكش‌ها سابقه‌اي چند ساله دارد؛ هر چند اين روزها شاهد شدت يافتن آنها هستيم.
از طرف ديگر، اوضاع موسيقي در شرايط حاضر چنگي به دل نمي‌زند. موسيقي ما چه در ساز و چه آواز نزول فراواني كرده است. به نظر من در حال حاضر علت يكنواخت شدن موسيقي اين است كه موسيقي از اصالت خود خارج شده. تلقي موجود از موسيقي هم، عجيب است. آهنگساز زحمت مي‌كشد و قطعه‌اي را مي‌نويسد، آن وقت خواننده معروف مي‌شود.
موسيقي ايران تا اوايل دهه 70 در اوج و شكوه بود و كارها همه اصيل و هنرمندانه بودند. اين روزها موسيقي بيشتر تبديل به آلودگي صوتي شده است. از هويت ملي و اصالت موسيقي ايراني خبري نيست. كسي مي‌رود از موسيقي هند سرقت مي‌كند و نامش را موسيقي عرفاني مي‌گذارد. كارهاي خوبي هم البته وجود دارد اما درصد آن به‌نسبت دهه 70 بسيار پايين‌تر است. در واقع مي‌شود گفت، موسيقي ما در حال حاضر در عصر هرج‌و‌مرج به سر مي‌برد. اصل موسيقي به معناي آرامش و غذاي روح است. موسيقي يعني صلح و آرامش؛ اما اينها از بسياري از موسيقي‌هاي روزگار ما برداشت نمي‌شود و ظاهري متشنج دارد و اصلا آرامش‌بخش نيست. به آدم احساس جنگ دست مي‌دهد. مثل ساز احمد عبادي و جليل شهناز نيست.
من از دست‌اندركاران موسيقي هم گلايه‌مندم. يكي از گلايه‌هاي هميشگي‌ام اين است كه چرا جلو قاچاق موسيقي گرفته نمي‌شود؟ چرا بايد امثال من ترس از اين داشته باشيم كه نتوانيم اثرمان را به بازار عرضه كنيم، صرفا به اين دليل كه اثر هنوز به بازار نيامده با كپي سريع منتشر مي‌شود.
متوليان بايد از ما حمايت كنند. دولت بايد از پيشكسوتان عرصه موسيقي حمايت كند. عدم حضور پيشكسوتان در عرصه موسيقي سبب مي‌شود كه خود مردم ضرر كنند و جامعه دچار افسردگي شود.
تكرار مي‌كنم: موسيقي غذاي روح است؛ جامعه بايد با موسيقي مردم را شاداب كند و اميد بدهد. حيف است كلي سرمايه خرج شود تا هنرمنداني چون پرويز مشكانيان به بار بنشينند، اما قدر آنها را بعد از مرگ‌شان بدانيم.