[h=2][/h] بسمه تعالی ترجیح می دهم این عنوان را به یادشاعری با شعرهای خاص وویژگیهای خاص شروع کنم آفتاب پنهاني: ازقيصر امين پور طلوع مي كند ان افتاب پنهاني زسمت مشرق جغرافياي عرفانی دوباره پلك دلم مي پرد نشانه چيست؟ شنيده ام كه مي ايد كسي به مهماني كسي كه سبز تر است از هزار بار بهار كسي,شگفت,انچنان كه مي داني كسي كه نقطه اغاز هر چه پرواز است تويي كه در سفر عشق خط پاياني __________________
پاسخ : شعر انتظار غزل انتظار اگر باران نبارد، آسمان دلگير خواهد ماند زمين چون كودكي در انتظار شير خواهد ماند اگر باران نبارد دشت، بي سجّاده خواهد شد اگر باران نبارد رود، بي تفسير خواهد ماند اگر باران نبارد، از عطش جنگل چه خواهد كرد؟ يقين همچون كويري تفته از تبخير خواهد ماند اگر باران نبارد، سعي خورشيد و صفاي آب به گِرد كعبة اين خاك، بيتأثير خواهد ماند اگر باران نبارد ريشه ها ـ اين بيشه هاي سبز! به زندان سياهِ خاك، در زنجير خواهد ماند اگر باران نبارد ـ گرچه ميدانم كه ميبارد ـ مدار فصلها در امتداد تير خواهد ماند اگر باران نبارد، بر شب ـ آن باران نوراني ـ پي تثبيت خود اين شام، بي شبگير خواهد ماند ببار اي جاري همواره! اي باران نوراني! به ديدار تو تا كي اين زمين پير، خواهد ماند؟
پاسخ : شعر انتظار بسمه تعالي از ملا محسن فيض كاشاني1 گفتم: كه روي خوبت از من چرا نهان است؟ گفتا: تو خود حجابي ورنه رخم عيان است. گفتم: كه از كه پرسم ,جانا نشان كويت؟ گفتا: نشان چه پرسي, ان كوي بي نشان است. گفتم: مرا غم تو, خوشتر ز شادماني گفتا: كه در ره ما,غم نيز شادمان است گفتم: فراق تا كي؟ گفتا كه تا تو هستي گفتم: نفس همين است. گفتا سخن همان است گفتم: كه حاجتي هست, گفتا بخواه از ما گفتم: غمم بيفزا, گفتا كه رايگان است. 1-فيض كاشاني از فقهاي بزرگ است كه شعر هم ميسروده است.
پاسخ : شعر انتظار کی رفته ای ز دل که تمنا کنم تو را کی بوده ای نهفته که پیدا کنم تو را غیبت نکرده ای که شوم طالب حضور پنهان نگشته ای که هویدا کنم تو را با صد هزار جلوه برون آمدی که من با صد هزار دیده تماشا کنم تو را بالای خود در آئینه چشم من ببین تا با خبر ز عالم بالا کنم تو را مستانه کاش در حرم و دیر بگذری تا قبله گاه مومن و ترسا کنم تو را خواهم شبی نقاب ز رویت برافکنم خورشید کعبه ، ماه کلیسا کنم تو را زیبا شود به کارگه عشق کار من هر گه نظر به صورت زیبا کنم تو را رسوای عالمی شدم از شور عاشقی ترسم خدا نخواسته رسوا کنم تو را فروغی بسطامی
پاسخ : شعر انتظار بر گو به اسرائيليان ، آئيد موسی آمده بر عيسويون جهان ، گوئيد عيسی آمده گوييد بر ايرانيان ، از نسل كسری آمده با روميان برگو كنون سبط يشوعا آمده گوئيد بر اهل ستم ، خونخواه يحيی آمده بر هاشميون ده ندا ، فرزند زهرا (س) آمده بر اهل عالم زن صلا كو رهبر عالم بود وارث به خيل انبياء ز آدم الی خاتم بود
پاسخ : شعر انتظار اين روزها همه نياز به تو را فهميدهاند. اين روزها حتي بچه ها بهانه تو را ميگيرند و نوزادان فقط با «لالايي انتظار» به خواب ميروند. مرتضی ديگر دوچرخه نميخواهد او از خدا فقط آمدن تو را تمنا كرده است ومريم كه ديگر به كفشهاي رنگ پريده و وصله دار راضي است تمام نمره هايش را بيست آورده كه تو خوشحال شوي و ظهور كني و علي كه هر روز با چفيه به دبستان ميرود و به جاي كمربند فانسقه می بندد توي انشايش نوشته بود: «بيا تا ديگر مجبور نباشيم هر روز پیش چشم و گوش اين همه دشمن سلاحهايمان را بر سر مواضع دشمن فرضي؛ فرو بريزيم اي ويرانگر بناهاي شرك و نفاق!» حسن بياتاني
پاسخ : شعر انتظار دوست مي‌دارم من اين ناليدن دلسوز را تا بهر نوعي كه باشد بگذارنم روز را شب همه شب انتظار صبحروئي ميرود كان صباحت نيست اين صبح جان افروز را وه كه گر من باز بينم چهر مهر افزاي او تا قيامت شكر گويم طالع پيروز را گر من از سنگ ملامت روي بر پيچم زنم جان سپر كردند مردان ناوك دلدوز را كام‌جويان را زناكامي چشيدن چاره نيست بر زمستان صبر بايد طالب نوروز را عاقلان خوشه چين از سرّ ليلي غافلند اين كرامت نيست جز مجنون خرمن سوز را عاشقان دين و دنيا باز را خاصيتي است كان نباشد زاهدان مال و جاه اندوز را ديگري را در كمند آور كه ما خود بنده‌ايم ريسمان درپاي حاجت نيست دست آموز را سعديا دي رفت و فردا همچنان موجود نيست در ميان اين و آن فرصت شمار امروز را سعدي * البته اين شعر ، الزاما انتظار فرج اهل زمين نيست و بيشتر در انتظار لقاء الله به نظر مي رسد . اما بهرحال انتظار صاحب الزمان (عج) هم در همين مسير است و البته امتزاج اين دو انتظار ، در اين شعر دور از نظر نمي نمايد
پاسخ : شعر انتظار بسم الله جمعه اي ديگر به پايانش رسيد همچوما ،تاريك شد، رنگش پريد اصل عشق وعاشقي نابود شد بس اميد عاشقان چون دود شد ماه آمد، ليك ، ماه آسمان جان برآمد ليك جان عاشقان خانه هامان سايه افكنده به شهر آسمان غرد همي از خشم قهر خشم بر ما مردم بي عشق ويار قهر بر ما ودل پر زهر وخوار مردمي ناديده ماه و شيد خود همچوشب گم كرده ي خورشيدخود روزها همچون شبي ابري سياه مردمان در شب بسي گم كرده راه مردمان چون ابرهاي تيره اند بر زمين پر زكينه خيره اند ماه را بابرق كين برچيده اند عشق بازي را زميني ديده اند نسل آدم ياد برده اصل خود گشته بيگانه به جد ونسل خود گشته چشمانش سياه از آرزو آرزوهايي كثيف وبي وضو كورو كر دنبال دنيا مي دود عمر او همچون شهابي ميرود روز وشب دستان به بالا ميبرد ليك بس دنيا ومالش مي خرد بس زماني رو به مولا ميكند كز براي خود تمنايي كند ما به يك لحظه نخواهيم از خدا تا بيا رد مهد ي موعود ما
پاسخ : شعر انتظار چه انتظار عجیبی! تو بین منتظران هم _________عزیز من چه غریبی! عجیب تر که چه آسان نبودنت شده عادت چه بی خیال نشستیم نه همتی ____نه وفایی٬ __________ فقط نشسته و گفتیم _____________________خدا کند که بیایی...
پاسخ : شعر انتظار تا آن زمان بردگان طلا بساط خود را برچيده اند آنگاه زن ومرد راتنگ غروب,غمي بر دل نخواهد بود ودرازناي روز براي شادمانيها كم خواهد بود. وخواهد آمد آن روز كه به روزگاران تلخ گذشته,بينديشيد بدان دورانها ,پيش از انكه نيروهاي پيكارگر,بساط تب طلا رافرو نشانده باشند, وما كه يك زمان به رويا ها پيوسته بوديم, دوباره در ذهن شما قد علم خواهيم كرد. افتاب بالا ميگيرد,روز چهره مينمايد زمان موعود فرا مي رسد. ازويليام موريس
