سوره جاثیه

[TABLE]
[TR]
[TD="bgcolor: #ffffff, colspan: 6"][/TD]
[/TR]
[TR="bgcolor: #ccffff"]
[TD="colspan: 6, align: center"] سوره جاثیه
[/TD]
[/TR]
[TR="bgcolor: #ffffff"]
[TD="width: 15, align: center"]ترتیب[/TD]
[TD="width: 30, align: center"]بانوای[/TD]
[TD="width: 80, align: center"]زمان[/TD]
[TD="width: 15, align: center"]حجم[/TD]
[TD="width: 15, align: center"]دانلود[/TD]
[TD="width: 415, align: center"]پخش[/TD]
[/TR]
[TR="bgcolor: #fff7e1"]
[TD]۷۰[/TD]
[TD]هدایت فر[/TD]
[TD]۰۰:۰۹:۳۱[/TD]
[TD]۲.۱۸ MB[/TD]
[TD] [/TD]
[TD="class: style3"]
[/TD]
[/TR]
[/TABLE]

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر
حم (۱)
این کتاب از سوى خداوند عزیز و حکیم نازل شده است! (۲)
بى‏شک در آسمانها و زمین نشانه‏هاى (فراوانى) براى مؤمنان وجود دارد؛ (۳)
و نیز در آفرینش شما و جنبندگانى که (در سراسر زمین) پراکنده ساخته، نشانه‏هایى است براى جمعیتى که اهل یقینند. (۴)
و نیز در آمد و شد شب و روز، و رزق (و بارانى) که خداوند از آسمان نازل کرده و بوسیله آن زمین را بعد از مردنش حیات بخشیده و همچنین در وزش بادها، نشانه‏هاى روشنى است براى گروهى که اهل تفکرند! (۵)
اینها آیات خداوند است که ما آن را بحق بر تو تلاوت مى‏کنیم؛ اگر آنها به این آیات ایمان نیاورند، به کدام سخن بعد از سخن خدا و آیاتش ایمان مى‏آورند؟! (۶)
واى بر هر دروغگوى گنهکار... (۷)
که پیوسته آیات خدا را مى‏شنود که بر او تلاوت مى‏شود، اما از روى تکبر اصرار بر مخالفت دارد؛ گویى اصلا آن را هیچ نشنیده است؛ چنین کسى را به عذابى دردناک بشارت ده! (۸)
و هرگاه از بعضى آیات ما آگاه شود، آن را به باد استهزا مى‏گیرد؛ براى آنان عذاب خوارکننده‏اى است! (۹)
و پشت سرشان دوزخ است؛ و هرگز آنچه رابه دست آورده‏اند آنها را (از عذاب الهى) رهایى نمى‏بخشد، و نه اولیایى که غیر از خدا براى خود برگزیدند (مایه نجاتشان خواهند بود)؛ و عذاب بزرگى براى آنهاست! (۱۰)
این (قرآن) مایه هدایت است، و کسانى که به آیات پروردگارشان کافر شدند، عذابى سخت و دردناک دارند! (۱۱)
خداوند همان کسى است که دریا را مسخر شما کرد تا کشتیها بفرمانش در آن حرکت کنند و بتوانند از فضل او بهره گیرید، و شاید شکر نعمتهایش را بجا آورید! (۱۲)
او آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است همه را از سوى خودش مسخر شما ساخته؛ در این نشانه‏هاى (مهمى) است براى کسانى که اندیشه مى‏کنند! (۱۳)
به مؤمنان بگو: «کسانى را که امید به ایام الله ( روز رستاخیز) ندارند مورد عفو قرار دهند تا خداوند هر قومى را به اعمالى که انجام مى‏دادند جزا دهد»! (۱۴)
هر کس کار شایسته‏اى بجا آورد، براى خود بجا آورده است؛ و کسى که کار بد مى‏کند، به زیان خود اوست؛ سپس همه شما به سوى پروردگارتان بازگردانده مى‏شوید! (۱۵)
ما بنى اسرائیل را کتاب (آسمانى) و حکومت و نبوت بخشیدیم و از روزیهاى پاکیزه به آنها عطا کردیم و آنان را بر جهانیان (و مردم عصر خویش) برترى بخشیدیم؛ (۱۶)
و دلایل روشنى از امر نبوت و شریعت در اختیارشان قرار دادیم؛ آنها اختلاف نکردند مگر بعد از علم و آگاهى؛ و این اختلاف بخاطر ستم و برترى‏جویى آنان بود؛ اما پروردگارت روز قیامت در میان آنها در آنچه اختلاف داشتند داورى مى‏کند. (۱۷)
سپس تو را بر شریعت و آیین حقى قرار دادیم؛ از آن پیروى کن و از هوسهاى کسانى که آگاهى ندارند پیروى مکن! (۱۸)
آنها هرگز نمى‏توانند تو را در برابر خداوند بى‏نیاز کنند (و از عذابش برهانند)؛ و ظالمان یار و یاور یکدیگرند، اما خداوند یار و یاور پرهیزگاران است! (۱۹)
این (قرآن و شریعت آسمانى) وسایل بینایى و مایه هدایت و رحمت است براى مردمى که (به آن) یقین دارند! (۲۰)
آیا کسانى که مرتکب بدیها و گناهان شدند گمان کردند که ما آنها را همچون کسانى قرارمى‏دهیم که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده‏اند که حیات و مرگشان یکسان باشد؟! چه بد داورى مى‏کنند! (۲۱)
و خداوند آسمانها و زمین را بحق آفریده است تا هر کس در برابر اعمالى که انجام داده است جزا داده شود؛ و به آنها ستمى نخواهد شد! (۲۲)
آیا دیدى کسى را که معبود خود را هواى نفس خویش قرار داده و خداوند او را با آگاهى (بر اینکه شایسته هدایت نیست) گمراه ساخته و بر گوش و قلبش مهر زده و بر چشمش پرده‏اى افکنده است؟! با این حال چه کسى مى‏تواند غیر از خدا او را هدایت کند؟! آیا متذکر نمى‏شوید؟! (۲۳)
آنها گفتند: «چیزى جز همین زندگى دنیاى ما در کار نیست؛ گروهى از ما مى‏میرند و گروهى جاى آنها را مى‏گیرند؛ و جز طبیعت و روزگار ما را هلاک نمى‏کند!» آنان به این سخن که مى‏گویند علمى ندارند، بلکه تنها حدس مى‏زنند (و گمانى بى‏پایه دارند)! (۲۴)
و هنگامى که آیات روشن ما بر آنها خوانده مى‏شود، دلیلى در برابر آن ندارند جز اینکه مى‏گویند: «اگر راست مى‏گویید پدران ما را (زنده کنید) و بیاورید (تا گواهى دهند)!» (۲۵)
بگو: «خداوند شما را زنده مى‏کند، سپس مى‏میراند، بار دیگر در روز قیامت که در آن تردیدى نیست گردآورى مى‏کند؛ ولى بیشتر مردم نمى‏دانند.» (۲۶)
مالکیت و حاکمیت آسمانها و زمین براى خداست؛ و آن روز که قیامت برپا شود اهل باطل زیان مى‏بینند! (۲۷)
در آن روز هر امتى را مى‏بینى (که از شدت ترس و وحشت) بر زانو نشسته؛ هر امتى بسوى کتابش خوانده مى‏شود، و (به آنها مى‏گویند:) امروز جزاى آنچه را انجام مى‏دادید به شما مى‏دهند! (۲۸)
این کتاب ما است که بحق با شما سخن مى‏گوید (و اعمال شما را بازگو مى‏کند)؛ ما آنچه را انجام مى‏دادید مى‏نوشتیم! (۲۹)
اما کسانى که ایمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند، پروردگارشان آنها را در رحمت خود وارد مى‏کند؛ این همان پیروزى بزرگ است! (۳۰)
اما کسانى که کافر شدند (به آنها گفته مى‏شود:) مگر آیات من بر شما خوانده نمى‏شد و شما استکبار کردید و قوم مجرمى بودید؟! (۳۱)
و هنگامى که گفته مى‏شد: «وعده خداوند حق است، و در قیامت هیچ شکى نیست‏» ، شما مى‏گفتید: «ما نمى‏دانیم قیامت چیست؟ ما تنها گمانى در این باره داریم، و به هیچ‏وجه یقین نداریم!» (۳۲)
و بدیهاى اعمالشان براى آنان آشکار مى‏شود، و سرانجام آنچه را استهزا مى‏کردند آنها را فرامى‏گیرد! (۳۳)
و به آنها گفته مى‏شود: «امروز شما را فراموش مى‏کنیم همان‏گونه که شما دیدار امروزتان را فراموش کردید؛ و جایگاه شما دوزخ است و هیچ یاورى ندارید! (۳۴)
این بخاطر آن است که شما آیات خدا را به مسخره گرفتید و زندگى دنیا شما را فریب داد! امروز نه آنان را از دوزخ بیرون مى‏آورند، و نه هیچ‏گونه عذرى از آنها پذیرفته مى‏شود! (۳۵)
پس حمد و ستایش مخصوص خداست، پروردگار آسمانها و پروردگار زمین و پروردگار همه جهانیان! (۳۶)
و براى اوست کبریا و عظمت در آسمانها و زمین، و اوست عزیز و حکیم! (۳۷)