1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

سوره احقاف

شروع موضوع توسط Kiana ‏26/11/11 در انجمن متفرقه مذهبی

  1. کاربر فوق حرفه ای

    تاریخ عضویت:
    ‏1/12/10
    ارسال ها:
    4,513
    تشکر شده:
    1,321
    امتیاز دستاورد:
    0
    حرفه:
    سرکار گذاشتن مردم
    [TABLE]
    [TR]
    [TD="bgcolor: #ffffff, colspan: 6"][​IMG][/TD]
    [/TR]
    [TR="bgcolor: #ccffff"]
    [TD="colspan: 6, align: center"] سوره احقاف
    [/TD]
    [/TR]
    [TR="bgcolor: #ffffff"]
    [TD="width: 15, align: center"]ترتیب[/TD]
    [TD="width: 30, align: center"]بانوای[/TD]
    [TD="width: 80, align: center"]زمان[/TD]
    [TD="width: 15, align: center"]حجم[/TD]
    [TD="width: 15, align: center"]دانلود[/TD]
    [TD="width: 415, align: center"]پخش[/TD]
    [/TR]
    [TR="bgcolor: #fff7e1"]
    [TD]۶۹[/TD]
    [TD]هدایت فر[/TD]
    [TD]۰۰:۱۱:۳۱[/TD]
    [TD]۲.۶۴ MB[/TD]
    [TD] [​IMG][/TD]
    [TD="class: style3"]
    [/TD]
    [/TR]
    [/TABLE]

    حم (۱)
    این کتاب از سوى خداوند عزیز و حکیم نازل شده است! (۲)
    ما آسمانها و زمین و آنچه را در میان این دو است جز بحق و براى سرآمد معینى نیافریدیم؛ اما کافران از آنچه انذار مى‏شوند روى گردانند! (۳)
    به آنان بگو: «این معبودهایى را که غیر از خدا پرستش مى‏کنید به من نشان دهید چه چیزى از زمین را آفریده‏اند، یا شرکتى در آفرینش آسمانها دارند؟ کتابى آسمانى پیش از این، یا اثر علمى از گذشتگان براى من بیاورید (که دلیل صدق گفتار شما باشد) اگر راست مى‏گویید!» (۴)
    چه کسى گمراهتر است از آن کس که معبودى غیر خدا را مى‏خواند که تا قیامت هم به او پاسخ نمى‏گوید و از خواندن آنها (کاملا) بى‏خبر است؟! (و صداى آنها را هیچ نمى‏شنود!) (۵)
    و هنگامى که مردم محشور مى‏شوند، معبودهاى آنها دشمنانشان خواهند بود؛ حتى عبادت آنها را انکار مى‏کنند! (۶)
    هنگامى که آیات روشن ما بر آنان خوانده مى‏شود، کافران در برابر حقى که براى آنها آمده مى‏گویند: «این سحرى آشکار است!» (۷)
    بلکه مى‏گویند: «این آیات را بر خدا افترا بسته است!» بگو: «اگر من آن را بدروغ به خدا نسبت داده باشم (لازم است مرا رسوا کند و) شما نمى‏توانید در برابر خداوند از من دفاع کنید! او کارهایى را که شما در آن وارد مى‏شوید بهتر مى‏داند؛ همین بس که خداوند گواه میان من و شما باشد؛ و او آمرزنده و مهربان است!» (۸)
    بگو: «من پیامبر نوظهورى نیستم؛ و نمى‏دانم با من و شما چه خواهد شد؛ من تنها از آنچه بر من وحى مى‏شود پیروى مى‏کنم، و جز بیم‏دهنده آشکارى نیستم!» (۹)
    بگو: «به من خبر دهید اگر این قرآن از سوى خدا باشد و شما به آن کافر شوید، در حالى که شاهدى از بنى اسرائیل بر آن شهادت دهد، و او ایمان آورد و شما استکبار کنید (چه کسى گمراهتر از شما خواهد بود)؟! خداوند گروه ستمگر را هدایت نمى‏کند!» (۱۰)
    کافران درباره مؤمنان چنین گفتند: «اگر (اسلام) چیز خوبى بود، هرگز آنها (در پذیرش آن) بر ما پیشى نمى‏گرفتند!» و چون خودشان بوسیله آن هدایت نشدند مى‏گویند: «این یک دروغ قدیمى است!» (۱۱)
    و پیش از آن، کتاب موسى که پیشوا و رحمت بود (نشانه‏هاى آن را بیان کرده)، و این کتاب هماهنگ با نشانه‏هاى تورات است در حالى که به زبان عربى و فصیح و گویاست، تا ظالمان را بیم دهد و براى نیکوکاران بشارتى باشد! (۱۲)
    کسانى که گفتند: «پروردگار ما الله است‏»، سپس استقامت کردند، نه ترسى براى آنان است و نه اندوهگین مى‏شوند. (۱۳)
    آنها اهل بهشتند و جاودانه در آن مى‏مانند؛ این پاداش اعمالى است که انجام مى‏دادند. (۱۴)
    ما به انسان توصیه کردیم که به پدر و مادرش نیکى کند، مادرش او را با ناراحتى حمل مى‏کند و با ناراحتى بر زمین مى‏گذارد؛ و دوران حمل و از شیر بازگرفتنش سى ماه است؛ تا زمانى که به کمال قدرت و رشد برسد و به چهل سالگى بالغ گردد مى‏گوید: «پروردگارا! مرا توفیق ده تا شکر نعمتى را که به من و پدر و مادرم دادى بجا آورم و کار شایسته‏اى انجام دهم که از آن خشنود باشى، و فرزندان مرا صالح گردان؛ من به سوى تو بازمى‏گردم و توبه مى‏کنم، و من از مسلمانانم!» (۱۵)
    آنها کسانى هستند که ما بهترین اعمالشان را قبول مى‏کنیم و از گناهانشان مى‏گذریم و در میان بهشتیان جاى دارند؛ این وعده راستى است که وعده داده مى‏شدند. (۱۶)
    و کسى که به پدر و مادرش مى‏گوید: «اف بر شما! آیا به من وعده مى‏دهید که من روز قیامت مبعوث مى‏شوم؟! در حالى که پیش از من اقوام زیادى بودند (و هرگز مبعوث نشدند)! و آن دو پیوسته فریاد مى‏کشند و خدا را به یارى مى‏طلبند که: واى بر تو، ایمان بیاور که وعده خدا حق است اما او پیوسته مى‏گوید:» اینها چیزى جز افسانه‏هاى پیشینیان نیست! (۱۷)
    آنها کسانى هستند که فرمان عذاب درباره آنان همراه اقوام (کافرى) که پیش از آنان از جن و انس بودند مسلم شده، چرا که همگى زیانکار بودند! (۱۸)
    و براى هر کدام از آنها درجاتى است بر طبق اعمالى که انجام داده‏اند، تا خداوند کارهایشان را بى‏کم و کاست به آنان تحویل دهد؛ و به آنها هیچ ستمى نخواهد شد! (۱۹)
    آن روز که کافران را بر آتش عرضه مى‏کنند (به آنها گفته مى‏شود:) از طیبات و لذائذ در زندگى دنیا خود استفاده کردید و از آن بهره گرفتید؛ اما امروز عذاب ذلت‏بار بخاطر استکبارى که در زمین بناحق کردید و بخاطر گناهانى که انجام مى‏دادید؛ جزاى شما خواهد بود! (۲۰)
    (سرگذشت هود) برادر قوم عاد را یاد کن، آن زمان که قومش را در سرزمین «احقاف‏» بیم داد در حالى که پیامبران زیادى قبل از او در گذشته‏هاى دور و نزدیک آمده بودند که: جز خداى یگانه را نپرستید! (و گفت:) من بر شما از عذاب روزى بزرگ مى‏ترسم! (۲۱)
    آنها گفتند: «آیا آمده‏اى که ما را (با دروغهایت) از معبودانمان بازگردانى؟! اگر راست مى‏گویى عذابى را که به ما وعده مى‏دهى بیاور!» (۲۲)
    گفت: «علم (آن) تنها نزد خداست (و او مى‏داند چه زمانى شما را مجازات کند)؛ من آنچه را به آن فرستاده شده‏ام به شما مى‏رسانم، (وظیفه من همین است!) ولى شما را قومى مى‏بینیم که پیوسته در نادانى هستید!» (۲۳)
    هنگامى که آن (عذاب الهى) را بصورت ابر گسترده‏اى دیدند که بسوى دره‏ها و آبگیرهاى آنان در حرکت است (خوشحال شدند) گفتند: «این ابرى است که بر ما مى‏بارد!» (ولى به آنها گفته شد:) این همان چیزى است که براى آمدنش شتاب مى‏کردید، تندبادى است (وحشتناک) که عذاب دردناکى در آن است! (۲۴)
    همه چیز را بفرمان پروردگارش در هم میکوبد و نابود میکند (آرى) آنها صبح کردند در حالى که چیزى جز خانه‏هایشان به چشم نمى‏خورد؛ ما این‏گونه گروه مجرمان را کیفر مى‏دهیم! (۲۵)
    ما به آنها ( قوم عاد) قدرتى دادیم که به شما ندادیم، و براى آنان گوش و چشم و دل قرار دادیم؛ (اما به هنگام نزول عذاب) نه گوشها و چشمها و نه عقلهایشان براى آنان هیچ سودى نداشت، چرا که آیات خدا را انکار مى‏کردند؛ و سرانجام آنچه را استهزا مى‏کردند بر آنها وارد شد! (۲۶)
    ما آبادیهایى را که پیرامون شما بودند نابود ساختیم، و آیات خود را بصورتهاى گوناگون (براى مردم آنها) بیان کردیم شاید بازگردند! (۲۷)
    پس چرا معبودانى را که غیر از خدا برگزیدند -به گمان اینکه به خدا نزدیکشان سازد- آنها را یارى نکردند؟! بلکه از میانشان گم شدند! این بود نتیجه دروغ آنها و آنچه افترا مى‏بستند! (۲۸)
    (به یاد آور) هنگامى که گروهى از جن را به سوى تو متوجه ساختیم که قرآن را بشنوند؛ وقتى حضور یافتند به یکدیگر گفتند: «خاموش باشید و بشنوید!» و هنگامى که پایان گرفت، به سوى قوم خود بازگشتند و آنها را بیم دادند! (۲۹)
    گفتند: «اى قوم ما! ما کتابى را شنیدیم که بعد از موسى نازل شده، هماهنگ با نشانه‏هاى کتابهاى پیش از آن، که به سوى حق و راه راست هدایت مى‏کند. (۳۰)
    اى قوم ما! دعوت کننده الهى را اجابت کنید و به او ایمان آورید تا گناهانتان را ببخشد و شما را از عذابى دردناک پناه دهد! (۳۱)
    و هر کس به دعوت کننده الهى پاسخ نگوید، هرگز نمى‏تواند از چنگال عذاب الهى در زمین فرار کند، و غیر از خدا یار و یاورى براى او نیست؛ چنین کسانى در گمراهى آشکارند!» (۳۲)
    آیا آنها نمى‏دانند خداوندى که آسمانها و زمین را آفریده و از آفرینش آنها ناتوان نشده است، مى‏تواند مردگان را زنده کند؟! آرى او بر هر چیز تواناست! (۳۳)
    روزى را به یاد آور که کافران را بر آتش عرضه مى‏دارند (و به آنها گفته مى‏شود:) آیا این حق نیست؟! مى‏گویند: «آرى، به پروردگارمان سوگند (که حق است)!» (در این هنگام خداوند) مى‏گوید: «پس عذاب را بخاطر کفرتان بچشید!» (۳۴)
    پس صبر کن آن‏گونه که پیامبران «اولو العزم‏» صبر کردند، و براى (عذاب) آنان شتاب مکن! هنگامى که وعده‏هایى را که به آنها داده مى‏شود ببینند، احساس مى‏کنند که گویى فقط ساعتى از یک روز (در دنیا) توقف داشتند؛ این ابلاغى است براى همگان؛ آیا جز قوم فاسق هلاک مى‏شوند؟! (۳۵)