سوره نجم

[TABLE]
[TR]
[TD="bgcolor: #ffffff, colspan: 6"][/TD]
[/TR]
[TR="bgcolor: #ccffff"]
[TD="colspan: 6, align: center"] سوره نجم
[/TD]
[/TR]
[TR="bgcolor: #ffffff"]
[TD="width: 15, align: center"]ترتیب[/TD]
[TD="width: 30, align: center"]بانوای[/TD]
[TD="width: 80, align: center"]زمان[/TD]
[TD="width: 15, align: center"]حجم[/TD]
[TD="width: 15, align: center"]دانلود[/TD]
[TD="width: 415, align: center"]پخش[/TD]
[/TR]
[TR="bgcolor: #fff7e1"]
[TD]۶۲[/TD]
[TD]هدایت فر[/TD]
[TD]۰۰:۰۷:۰۲[/TD]
[TD]۱.۶۱ MB[/TD]
[TD] [/TD]
[TD="class: style3"]
[/TD]
[/TR]
[/TABLE]

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر
سوگند به ستاره هنگامى که افول مى‏کند، (۱)
که هرگز دوست شما ( محمد «ص‏») منحرف نشده و مقصد را گم نکرده است، (۲)
و هرگز از روى هواى نفس سخن نمى‏گوید! (۳)
آنچه مى‏گوید چیزى جز وحى که بر او نازل شده نیست! (۴)
آن کس که قدرت عظیمى دارد ( جبرئیل امین) او را تعلیم داده است؛ (۵)
همان کس که توانایى فوق العاده دارد؛ او سلطه یافت... (۶)
در حالى که در افق اعلى قرار داشت! (۷)
سپس نزدیکتر و نزدیکتر شد... (۸)
تا آنکه فاصله او (با پیامبر) به اندازه فاصله دو کمان یا کمتر بود؛ (۹)
در اینجا خداوند آنچه را وحى کردنى بود به بنده‏اش وحى نمود. (۱۰)
قلب (پاک او) در آنچه دید هرگز دروغ نگفت. (۱۱)
آیا با او درباره آنچه (با چشم خود) دیده مجادله مى‏کنید؟! (۱۲)
و بار دیگر نیز او را مشاهده کرد، (۱۳)
نزد «سدره المنتهى‏»، (۱۴)
که «جنت الماوى‏» در آنجاست! (۱۵)
در آن هنگام که چیزى ( نور خیره‏کننده‏اى) سدره المنتهى را پوشانده بود، (۱۶)
دیده اش به جایی دیگر میل نکرد و از حد تجاوز نکرد (۱۷)
او پاره‏اى از آیات و نشانه‏هاى بزرگ پروردگارش را دید! (۱۸)
به من خبر دهید آیا بتهاى «لات‏» و «عزى‏»... (۱۹)
و «منات‏» که سومین آنهاست (دختران خدا هستند)؟! (۲۰)
آیا سهم شما پسر است و سهم او دختر؟! (در حالى که بزعم شما دختران کم ارزش‏ترند!) (۲۱)
در این صورت این تقسیمى ناعادلانه است! (۲۲)
اینها فقط نامهایى است که شما و پدرانتان بر آنها گذاشته‏اید (نامهایى بى‏محتوا و اسمهایى بى مسما)، و هرگز خداوند دلیل و حجتى بر آن نازل نکرده؛ آنان فقط از گمانهاى بى‏اساس و هواى نفس پیروى مى‏کنند در حالى که هدایت از سوى پروردگارشان براى آنها آمده است! (۲۳)
یا آنچه انسان تمنا دارد به آن مى‏رسد؟! (۲۴)
در حالى که آخرت و دنیا از آن خداست! (۲۵)
و چه بسیار فرشتگان آسمانها که شفاعت آنها سودى نمى‏بخشد مگر پس از آنکه خدا براى هر کس بخواهد و راضى باشد اجازه (شفاعت) دهد! (۲۶)
کسانى که به آخرت ایمان ندارند، فرشتگان را دختر (خدا) نامگذارى مى‏کنند! (۲۷)
آنها هرگز به این سخن دانشى ندارند، تنها از گمان بى‏پایه پیروى مى‏کنند با اینکه «گمان‏» هرگز انسان را از حق بى‏نیاز نمى‏کند!(۲۸)
حال که چنین است از کسى که از یاد ما روى مى‏گرداند و جز زندگى مادى دنیا را نمى‏طلبد، اعراض کن! (۲۹)
این آخرین حد آگاهى آنهاست؛ پروردگار تو کسانى را که از راه او گمراه شده‏اند بهتر مى‏شناسد، و (همچنین) هدایت‏یافتگان را از همه بهتر مى‏شناسد! (۳۰)
و براى خداست آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است تا بدکاران را به کیفر کارهاى بدشان برساند و نیکوکاران را در برابر اعمال نیکشان پاداش دهد! (۳۱)
همانها که از گناهان بزرگ و اعمال زشت دورى مى‏کنند، جز گناهان صغیره (که گاه آلوده آن مى‏شوند)؛ آمرزش پروردگار تو گسترده است؛ او نسبت به شما از همه آگاهتر است از آن هنگام که شما را از زمین آفرید و در آن موقع که بصورت جنینهایى در شکم مادرانتان بودید؛ پس خودستایى نکنید، او پرهیزگاران را بهتر مى‏شناسد! (۳۲)
آیا دیدى آن کس را که (از اسلام -یا انفاق-) روى گردان شد؟! (۳۳)
و کمى عطا کرد، و از بیشتر امساک نمود! (۳۴)
آیا نزد او علم غیب است و مى‏بیند (که دیگران مى‏توانند گناهان او را بر دوش گیرند)؟! (۳۵)
یا از آنچه در کتب موسى نازل گردیده با خبر نشده است؟! (۳۶)
و در کتب ابراهیم، همان کسى که وظیفه خود را بطور کامل ادا کرد، (۳۷)
که هیچ کس بار گناه دیگرى را بر دوش نمى‏گیرد، (۳۸)
و اینکه براى انسان بهره‏اى جز سعى و کوشش او نیست، (۳۹)
و اینکه تلاش او بزودى دیده مى‏شود، (۴۰)
سپس به او جزاى کافى داده خواهد شد! (۴۱)
(و آیا از کتب پیشین انبیا به او نرسیده است) که همه امور به پروردگارت منتهى مى‏گردد؟! (۴۲)
و اینکه اوست که خنداند و گریاند، (۴۳)
و اوست که میراند و زنده کرد، (۴۴)
و اوست که دو زوج نر و ماده را آفرید... (۴۵)
از نطفه‏اى هنگامى که خارج مى‏شود (و در رحم مى‏ریزد)، (۴۶)
و اینکه بر خداست ایجاد عالم دیگر (تا عدالت اجرا گردد)، (۴۷)
و اینکه اوست که بى‏نیاز کرد و سرمایه باقى بخشید، (۴۸)
و اینکه اوست پروردگار ستاره «شعرا»! (۴۹)
(و آیا به انسان نرسیده است که در کتب انبیاى پیشین آمده) که خداوند قوم «عاد نخستین را هلاک کرد؟! (۵۰)
و همچنین قوم «ثمود» را، و کسى از آنان را باقى نگذارد! (۵۱)
و نیز قوم نوح را پیش از آنها، چرا که آنان از همه ظالمتر و طغیانگرتر بودند! (۵۲)
و نیز شهرهاى زیر و رو شده (قوم لوط) را فرو کوبید، (۵۳)
سپس آنها را با عذاب سنگین پوشانید! (۵۴)
(بگو:) در کدام یک از نعمتهاى پروردگارت تردید دارى؟! (۵۵)
این (پیامبر) بیم‏دهنده‏اى از بیم‏دهندگان پیشین است! (۵۶)
آنچه باید نزدیک شود، نزدیک شده است (و قیامت فرامى‏رسد)، (۵۷)
و هیچ کس جز خدا نمى‏تواند سختیهاى آن را برطرف سازد! (۵۸)
آیا از این سخن تعجب مى‏کنید، (۵۹)
و مى‏خندید و نمى‏گریید، (۶۰)
و پیوسته در غفلت و هوسرانى به سر مى‏برید؟! (۶۱)
حال که چنین است همه براى خدا سجده کنید و او را بپرستید! (۶۲)