تلخ نوشته ها♥●•٠·˙

بین آمدن ها و نیامدن هایت
نقطه چین ها می رقصند ...
نمی دانم کجای دلت
فراموش شده ام !!!!!

 

من جایی را ترک کردم که در آن خوشحال نبودم

و ترک آنجا نیز مرا خوشحال نکرد...

اما می‌دانستم انسان در مکانی که بیمار شده

هرگز درمان نمی‌ شود

 

نیازی نداری تو مکان‌هایی بمونی
که فقط زخم‌هات رو بیدار می‌کنه...

 

دستانت ملکه محبت
و ترانه های تو نغمه عشق است
من هر لحظه با خود میگویم
شبیه او باش

 

زندگی تلخ ترین…
خواب من است!
خسته ام خسته از این خواب بلند

 

يك روز فكر ميكردم اگر او را با غريبه اي ببينم شهر را به اتش ميكشم اما امروز براي ديدنش
حاضر نيستم حتي كبريتي روشن كنم

 

حواسم را هر کجا که پرت می کنم ، باز کنار تو می افتد...!

 

گفتم تو شيرين منی، گفتی تو فرهادی مگر؟
گفتم خرابت می شوم، گفتی تو آبادی مگر؟
گفتم ندادی دل به من، گفتی تو جان دادی مگر؟
گفتم ز کويت می روم، گفتی تو آزادی مگر؟
گفتم فراموشم مکن، گفتی که در يادی مگر؟
گفتم که خاموشم مکن، گفتی که فريادی مگر...؟

 

شاید باید خودمو بیشتر دوست میداشتم

 

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران
رفتم از کوی تو لیکن عقب سر نگران
ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی
تو بمان و دگران وای به حال دگران
خواجه بفروختیم صد ره و باز
به یکی حلقه غلامم کردی
برو ای دوست حلالت نکنم
زندگی را تو حرامم کردی
عمر هجران تو هم گشت تمام
لیک روزی که تمامم کردی
باده به جامم کردی ، باده به جامم کردی