ابداع و خلاقیت در «سایه‌ جان» محمدرضا لطفی

محمدرضا لطفی از جمله هنرمندانی است که به سنت‌های ایرانی در موسیقی کاملا پایبند است و حفظ اصالت‌ها را در اولویت کاری خود قرار می‌دهد و از آهنگسازان و نوازندگانی است که به خاطر رابطه بسیار نزدیک دوستی دیرینه با هوشنگ ابتهاج (ه.ا.سایه) شاعر معاصر، بیشترین تاثیر و استفاده را از اشعار او در آثارش برده است.






محمدرضا لطفی از معدود هنرمندان موسیقی سنتی ایران است که بسیار پر انرژی و با انگیزه همیشه میداندار گروه نوازی ،آهنگسازی و تکنوازی های زیبا و بدیع بوده است و تاکنون با خوانندگان متعددی همکاری نموده و آثار ماندگاری را به ضبط و ثبت رسانده که برخی از آن آثار بدون شک به عنوان بخشی از تاریخ موسیقی سنتی و عرفانی این آب و خاک باقی خواهد ماند.
لطفی در معرفی خوانندگان جوان بسیار چیره دست و تواناست و چه خوانندگانی که با آهنگ‌ها و تکنوازی های لطفی به اوج شهرت در میان مردم رسیدند و جایگاه هنریشان را تثبیت کردند.
این هنرمند پیشکسوت موسیقی ملی هر از چند گاهی با انتشار کاست یا اجرای کنسرت، دوستارانش را با آثار و فعالیت های جدیدش آشنا می کند.
این بار نیز محمدرضا لطفی با انتشار صوتی برنامه کنسرت گروه همنوازان شیدا به خوانندگی محمد معتمدی در برج میلاد در اردیبهشت سال گذشته،هنرنمایی خود را برای دوستاران موسیقی سنتی به نمایش گذاشته است.
اما درباره خواننده این اثر هم باید یادآور شد که محمد معتمدی یکی از جوانانی است که هنر آواز او توسط استادی همچون محمدرضا لطفی به مردم معرفی شده و از صدایی بسیار گرم و گیرا برخوردار است.
اثر " سایه ی جان " با صدای معتمدی یادآور آثار چاووش لطفی و شجریان است که در این کار خواننده جوان گروه همنوازان شیدا به خوبی از پس اشعار هوشنگ ابتهاج برآمده است.
در این اثر محمدرضا لطفی کوشیده است همان ترکیب گروه چاووش را حفظ کند و حتی از برخی چهره های آن زمان در چاووش مثل "فرخ مظهری" نوازنده تار استفاده کرده و به شیوه ای استادانه به تداعی یاد و خاطره گروه چاووش پرداخته است و صدای خواننده نیز به خوبی گروه را بدون هیچگونه کم و کاستی همراهی می کند.
محمدرضا لطفی از جمله هنرمندانی است که به سنت‌های ایرانی در موسیقی کاملا پایبند است و حفظ اصالت ها را در اولویت کاری خود قرار می دهد و از آهنگسازان و نوازندگانی است که به خاطر رابطه بسیار نزدیک دوستی دیرینه با هوشنگ ابتهاج (ه.ا.سایه)شاعر معاصر، بیشترین تاثیر و استفاده را از اشعار او در آثارش برده است.
این اثر نیز که به نام « سایه ی جان » بر او انتخاب شده به این شاعر بلند آوازه کشورمان تقدیم شده است و از اشعار سایه در بیشتر قطعات و آوازهای این اثر استفاده شده است.
"سایه ی جان" ابتدا با پیش درآمدی با نام "امید" آغاز شده که از ساخته‌های محمدرضا لطفی است و به فرزندش امید لطفی تقدیم شده است.
سپس تکنوازی لطفی با نام "ساز تنها" آغاز می شود و پس از آن قطعه "شورآفرین" توسط گروه همنوازان شیدا نواخته می‌شود.
سپس ساز و آواز شروع و قطعه زیبای کردبیات با عنوان "دلتنگی" اجرا می شود.
پس از کردبیات، دوباره ساز و آواز ادامه پیدا می کند و در خاتمه نیز تصنیف زیبایی تحت عنوان " آوای دوست" توسط گروه همنوازان شیدا با شعری از حامد حسین خانی اجرا می شود.
یکی از اشعار سایه که در این اثر خوانده شده بدین مضمون است:
آن که به رسم کج روان سر ز خط تو می کشد
هر رقمی که می زند،نامه سیاه می کند
مایه عیش و خوشدلی در غم اوست سایه جان
آنکه غمش نمی خورد عمر تباه می کند
یکی دیگر از اشعار سایه که به زیبایی خوانده شده چنین است :
کیست که از دو چشم من در تو نگاه می کند
آینه دل مرا همدم آه می کند
شاهد سرمدی تویی وین دل سالخورد من
عشق هزار ساله را بر تو گواه می کند
گفته می شود تمامی قطعات این اثر از ساخته های جدید هنرمند گرامی استاد محمد رضا لطفی است.
در بروشور این اثر، محمدرضا لطفی از چالش های پیش روی هنر موسیقی سنتی ایران سخن می گوید و مشکلاتی همچون مراحل اخذ مجوز، اجاره سالن و عدم حمایت دستگاه های مسئول از هنرمندان موسیقی فاخر گلایه می‌کند.
لطفی در بخشی از این بروشور می نویسد: « دفاع از موسیقی فاخر که دولت محترم احمدی نژاد آنرا سرلوحه کارش قرار داده بود در حد شعار باقی ماند و ما که جزو بهترین گروه ها بشمار می آییم نیز قادر به استفاده از حداکثر ظرفیت خودمان نیستیم.»
لطفی در بخشی دیگر از نوشته خود ضمن بیان انتقاد از آشفته بازار وضعیت موسیقی های پاپ که این روزها میداندار بازار فروش آثار موسیقی در ایران شده است خطاب به مسئولان می نویسد: « اینجانب با احترام و دلسوزی از حاکمین این کشور می‌خواهم که به وضع آشفته موسیقی توجه کنند و اگر دیر شود بستر مهمی از فرهنگ ما خدشه دار شده و خیزش‌ها به ریزش خواهد انجامید. »
انتهای پیام/