میان ردیف‌های دستگاهی موسیقی موجود مطلقا تفاوتی وجود ندارد

هوشنگ کامکار گفت:میان ردیف‌های موجود مطلقا هیچ تفاوتی وجود ندارد و کاری که در میان نوازندگان باب شده تا هر کدام یک ردیف موسیقی دستگاهی منتشر کنند اصلا کار درستی نیست.






به گزارش خبرگزاری فارس، هوشنگ کامکار در شانزدهمین جلسه نقد نغمه که به نقد و بررسی مجموعه ردیف آوازی سید نورالدین رضوی سروستانی اختصاص داشت ضمن بیان این مطلب گفت: به نظر من میان ردیف‌های موجود مطلقا هیچ تفاوتی وجود ندارد و این کاری که در میان نوازندگان باب شده که هر کدام یک ردیف منتشر می‌کنند اصلا کار درستی نیست. یک ردیف مبنایی کفایت می‌کند و نیاز به این همه ردیف‌های گوناگون نیست.
کامکار در ادامه این جلسه که در فرهنگسرای شفق برگزار می‌شد، افزود: شاید بتوان بر اساس ردیف به بداهه نوازی پرداخت؛ اما نمی‌توان ردیف متفاوتی اجرا کرد. اگر هم کسی این کار را کرده حتی آقای علیزاده به نظر من اشتباه کرده است. این نمی‌شود که من برخی جملات را بیشتر یا کمتر تکرار کنم و بگویم این ردیف هوشنگ کامکار است.
وی همچنین تصریح کرد: ردیف مطلب کلاسه شده‌ای است و کسی نمی‌تواند آن را تغییر بدهد. به نظر من ردیف چهارچوب خشک و استاندارد شده است که نمی‌توان پا را از آن فراتر گذاشت.
این موسیقیدان افزود: زمانی می‌توانید بگویید گوشه جدیدی اجرا کرده‌اید که به طور کامل ویژگی‌هایش متفاوت باشد. وگرنه خود من می‌توانم در آمد شور را 500 نوع مختلف بخوانم. سال‌ها قبل آقایی در دانشگاه تهران که اسمش را نمی‌برم، مدام می‌گفت من 3 هزار گوشه از موسیقی ایرانی می‌شناسم. این‌گونه حرف‌ها از پایه و اساس بی‌اعتبار است و نمی‌توان این‌گونه با موسیقی برخورد کرد.
هوشنگ کامکار ادامه داد: در مورد کیفیت مجموعه ردیف آوازی رضوی سروستانی نیز به نظر می‌رسد خواننده و نوازنده آن به طور جداگانه به اجرا پرداخته‌اند. در واقع صدای تار با صدای خواننده همخوانی ندارد. ضمن اینکه کیفیت صدایی اثر نیز به نظرم خشک و نا مناسب است.
محمدعلی چاووشی مدیر انتشارات مشکات که انتشار این اثر را بر عهده داشته در پاسخ به این سخنان هوشنگ کامکار گفت: اینگونه که شما می‌گویید نیست. هر دو هنرمند در هنگام ضبط در کنار یکدیگر بوده‌اند و اگر به دقت به این اثر گوش کنید این مسئله مشهود است.
در ادامه قطعه بیداد برای حاضران پخش شد که مجددا هوشنگ کامکار گفته خود را تکرار کرد و گفت: دوباره تاکید می‌کنم؛ به نظر من تار و خواننده به طور جداگانه به اجرا پرداخته‌اند.
این موسیقیدان همچنین تصریح کرد: بهتر بود در این جلسه به مقایسه ردیف‌های آوازی در ایران می‌پرداختید. به نظر من حتی همراهی تار در این مجموعه هیچ لزومی نداشته چرا که این اثر یک مجموعه آموزشی محسوب می‌شود و نیازی به لذت بردن مخاطب ندارد.
شانزدهمین نشست نقد نغمه روز گذشته در حالی برگزار شد که طبق برنامه قرار بود رامبد صدیف(استاد آواز) و داریوش پیرنیاکان(نوازنده تار) به عنوان کارشناس به نقد و بررسی مجموعه ردیف‌های آوازی سیدنورالدین رضوی سروستانی بپردازند؛ منتهی به دلیل غیبت این دو موسیقیدان، جلسه به گونه‌ای دیگر و با بحث و گفت‌وگوی اهالی موسیقی حاضر در این نشست برگزار شد.