1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

سوره واقعه

شروع موضوع توسط Kiana ‏20/11/11 در انجمن متفرقه مذهبی

  1. کاربر فوق حرفه ای

    تاریخ عضویت:
    ‏1/12/10
    ارسال ها:
    4,513
    تشکر شده:
    1,321
    امتیاز دستاورد:
    0
    حرفه:
    سرکار گذاشتن مردم
    [TABLE]
    [TR]
    [TD="bgcolor: #ffffff, colspan: 6"][​IMG][/TD]
    [/TR]
    [TR="bgcolor: #ccffff"]
    [TD="colspan: 6, align: center"] سوره واقعه
    [/TD]
    [/TR]
    [TR="bgcolor: #ffffff"]
    [TD="width: 15, align: center"]ترتیب[/TD]
    [TD="width: 30, align: center"]بانوای[/TD]
    [TD="width: 80, align: center"]زمان[/TD]
    [TD="width: 15, align: center"]حجم[/TD]
    [TD="width: 15, align: center"]دانلود[/TD]
    [TD="width: 415, align: center"]پخش[/TD]
    [/TR]
    [TR="bgcolor: #fff7e1"]
    [TD]۵۹[/TD]
    [TD]هدایت فر[/TD]
    [TD]۰۰:۰۷:۴۴[/TD]
    [TD]۱.۷۷ MB[/TD]
    [TD] [​IMG][/TD]
    [TD="class: style3"]
    [/TD]
    [/TR]
    [/TABLE]

    به نام خداوند بخشنده بخشایشگر
    هنگامى که واقعه عظیم (قیامت) واقع شود، (۱)
    هیچ کس نمى‏تواند آن را انکار کند! (۲)
    (این واقعه) گروهى را پایین مى‏آورد و گروهى را بالا مى‏برد! (۳)
    در آن هنگام که زمین بشدت به لرزه درمى‏آید، (۴)
    و کوه‏ها در هم کوبیده مى‏شود، (۵)
    و بصورت غبار پراکنده درمى‏آید، (۶)
    و شما سه گروه خواهید بود! (۷)
    (نخست) سعادتمندان و خجستگان (هستند)؛ چه سعادتمندان و خجستگانى! (۸)
    گروه دیگر شقاوتمندان و شومانند، چه شقاوتمندان و شومانى! (۹)
    و (سومین گروه) پیشگامان پیشگامند، (۱۰)
    آنها مقربانند! (۱۱)
    در باغهاى پرنعمت بهشت (جاى دارند)! (۱۲)
    گروه زیادى (از آنها) از امتهاى نخستینند، (۱۳)
    و اندکى از امت آخرین! (۱۴)
    آنها ( مقربان) بر تختهایى که صف‏کشیده و به هم پیوسته است قراردارند، (۱۵)
    در حالى که بر آن تکیه زده و رو به روى یکدیگرند! (۱۶)
    نوجوانانى جاودان (در شکوه و طراوت) پیوسته گرداگرد آنان مى‏گردند، (۱۷)
    با قدحها و کوزه‏ها و جامهایى از نهرهاى جارى بهشتى (و شراب طهور)! (۱۸)
    اما شرابى که از آن درد سر نمى‏گیرند و نه مست مى‏شوند! (۱۹)
    و میوه‏هایى از هر نوع که انتخاب کنند، (۲۰)
    و گوشت پرنده از هر نوع که مایل باشند! (۲۱)
    و همسرانى از حور العین دارند، (۲۲)
    همچون مروارید در صدف پنهان! (۲۳)
    اینها پاداشى است در برابر اعمالى که انجام مى‏دادند! (۲۴)
    در آن (باغهاى بهشتى) نه لغو و بیهوده‏اى مى‏شنوند نه سخنان گناه آلود؛ (۲۵)
    تنها چیزى که مى‏شنوند «سلام‏» است «سلام‏»! (۲۶)
    و اصحاب یمین و خجستگان، چه اصحاب یمین و خجستگانى! (۲۷)
    آنها در سایه درختان «سدر» بى‏خار قرار دارند، (۲۸)
    و در سایه درخت «طلح‏» پربرگ ( درختى خوشرنگ و خوشبو)، (۲۹)
    و سایه کشیده و گسترده، (۳۰)
    و در کنار آبشارها، (۳۱)
    و میوه‏هاى فراوان، (۳۲)
    که هرگز قطع و ممنوع نمى‏شود، (۳۳)
    و همسرانى بلندمرتبه! (۳۴)
    ما آنها را آفرینش نوینى بخشیدیم، (۳۵)
    و همه را دوشیزه قرار دادیم، (۳۶)
    زنانى که تنها به همسرشان عشق مى‏ورزند و خوش زبان و فصیح و هم سن و سالند! (۳۷)
    اینها همه براى اصحاب یمین است، (۳۸)
    که گروهى از امتهاى نخستینند،(۳۹)
    و گروهى از امتهاى آخرین! (۴۰)
    و اصحاب شمال، چه اصحاب شمالى (که نامه اعمالشان به نشانه جرمشان به دست چپ آنها داده مى‏شود)! (۴۱)
    آنها در میان بادهاى کشنده و آب سوزان قرار دارند، (۴۲)
    و در سایه دودهاى متراکم و آتشزا! (۴۳)
    سایه‏اى که نه خنک است و نه آرامبخش! (۴۴)
    آنها پیش از این (در عالم دنیا) مست و مغرور نعمت بودند، (۴۵)
    و بر گناهان بزرگ اصرار مى‏ورزیدند، (۴۶)
    و مى‏گفتند: «هنگامى که ما مردیم و خاک و استخوان شدیم، آیا برانگیخته خواهیم شد؟! (۴۷)
    یا نیاکان نخستین ما (برانگیخته مى‏شوند)؟!» (۴۸)
    بگو: «اولین و آخرین، (۴۹)
    همگى در موعد روز معینى گردآورى مى‏شوند، (۵۰)
    سپس شما اى گمراهان تکذیب‏کننده! (۵۱)
    قطعا از درخت زقوم مى‏خورید، (۵۲)
    و شکمها را از آن پر مى‏کنید، (۵۳)
    و روى آن از آب سوزان مى‏نوشید، (۵۴)
    و همچون شتران مبتلا به بیمارى عطش، از آن مى‏آشامید! (۵۵)
    این است وسیله پذیرایى از آنها در قیامت! (۵۶)
    »ما شما را آفریدیم؛ پس چرا (آفرینش مجدد را) تصدیق نمى‏کنید؟! (۵۷)
    آیا از نطفه‏اى که در رحم مى‏ریزید آگاهید؟! (۵۸)
    آیا شما آن را (در دوران جنینى) آفرینش (پى در پى) مى‏دهید یا ما آفریدگاریم؟! (۵۹)
    ما در میان شما مرگ را مقدر ساختیم؛ و هرگز کسى بر ما پیشى نمى‏گیرد! (۶۰)
    تا گروهى را به جاى گروه دیگرى بیاوریم و شما را در جهانى که نمى‏دانید آفرینش تازه‏اى بخشیم! (۶۱)
    شما عالم نخستین را دانستید؛ چگونه متذکر نمى‏شوید (که جهانى بعد از آن است)؟! (۶۲)
    آیا هیچ درباره آنچه کشت مى‏کنید اندیشیده‏اید؟! (۶۳)
    آیا شما آن را مى‏رویانید یا ما مى‏رویانیم؟! (۶۴)
    هرگاه بخواهیم آن را مبدل به کاه در هم کوبیده مى‏کنیم که تعجب کنید! (۶۵)
    (بگونه‏اى که بگویید:) براستى ما زیان کرده‏ایم، (۶۶)
    بلکه ما بکلى محرومیم! (۶۷)
    آیا به آبى که مى‏نوشید اندیشیده‏اید؟! (۶۸)
    آیا شما آن را از ابر نازل کرده‏اید یا ما نازل مى‏کنیم؟! (۶۹)
    هرگاه بخواهیم، این آب گوارا را تلخ و شور قرار مى‏دهیم؛ پس چرا شکر نمى‏کنید؟! (۷۰)
    آیا درباره آتشى که مى‏افروزید فکر کرده‏اید؟! (۷۱)
    آیا شما درخت آن را آفریده‏اید یا ما آفریده‏ایم؟! (۷۲)
    ما آن را وسیله یادآورى (براى همگان)و وسیله زندگى براى مسافران قرار داده‏ایم! (۷۳)
    حال که چنین است به نام پروردگار بزرگت تسبیح کن (و او را پاک و منزه بشمار)! (۷۴)
    سوگند به جایگاه ستارگان (و محل طلوع و غروب آنها)! (۷۵)
    و این سوگندى است بسیار بزرگ، اگر بدانید! (۷۶)
    که آن، قرآن کریمى است، (۷۷)
    که در کتاب محفوظى جاى دارد، (۷۸)
    و جز پاکان نمى‏توانند به آن دست زنند ( دست یابند). (۷۹)
    آن از سوى پروردگار عالمیان نازل شده؛ (۸۰)
    آیا این سخن را ( این قرآن را با اوصافى که گفته شد) سست و کوچک مى‏شمرید، (۸۱)
    و به جاى شکر روزیهایى که به شما داده شده آن را تکذیب مى‏کنید؟! (۸۲)
    پس چرا هنگامى که جان به گلوگاه مى‏رسد (توانایى بازگرداندن آن را ندارید)؟! (۸۳)
    و شما در این حال نظاره مى‏کنید (و کارى از دستتان ساخته نیست)؛ (۸۴)
    و ما از شما به او نزدیکتریم ولى نمى‏بینید! (۸۵)
    اگر هرگز در برابر اعمالتان جزا داده نمى‏شوید، (۸۶)
    پس آن (روح) را بازگردانید اگر راست مى‏گویید! (۸۷)
    پس اگر او از مقربان باشد، (۸۸)
    در روح و ریحان و بهشت پرنعمت است! (۸۹)
    اما اگر از اصحاب یمین باشد، (۹۰)
    (به او گفته مى‏شود:) سلام بر تو از سوى دوستانت که از اصحاب یمینند! (۹۱)
    اما اگر او از تکذیب‏کنندگان گمراه باشد، (۹۲)
    با آب جوشان دوزخ از او پذیرایى مى‏شوید! (۹۳)
    و سرنوشت او ورود در آتش جهنم است، (۹۴)
    این مطلب حق و یقین است! (۹۵)
    پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح کن (و او را منزه بشمار)! (۹۶)