1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

سوره حاقه

شروع موضوع توسط Kiana ‏20/11/11 در انجمن متفرقه مذهبی

  1. کاربر فوق حرفه ای

    تاریخ عضویت:
    ‏1/12/10
    ارسال ها:
    4,513
    تشکر شده:
    1,321
    امتیاز دستاورد:
    0
    حرفه:
    سرکار گذاشتن مردم
    [TABLE]
    [TR]
    [TD="bgcolor: #ffffff, colspan: 6"][​IMG][/TD]
    [/TR]
    [TR="bgcolor: #ccffff"]
    [TD="colspan: 6, align: center"] سوره حاقه
    [/TD]
    [/TR]
    [TR="bgcolor: #ffffff"]
    [TD="width: 15, align: center"]ترتیب[/TD]
    [TD="width: 30, align: center"]بانوای[/TD]
    [TD="width: 80, align: center"]زمان[/TD]
    [TD="width: 15, align: center"]حجم[/TD]
    [TD="width: 15, align: center"]دانلود[/TD]
    [TD="width: 415, align: center"]پخش[/TD]
    [/TR]
    [TR="bgcolor: #fff7e1"]
    [TD]۴۶[/TD]
    [TD]هدایت فر[/TD]
    [TD]۰۰:۰۴:۵۵[/TD]
    [TD]۱.۱۳ MB[/TD]
    [TD] [​IMG][/TD]
    [TD="class: style3"]
    [/TD]
    [/TR]
    [/TABLE]

    به نام خداوند بخشنده بخشایشگر
    (روز رستاخیز) روزى است که مسلما واقع مى‏شود! (۱)
    چه روز واقع شدنى! (۲)
    و تو چه مى‏دانى آن روز واقع شدنى چیست؟! (۳)
    قوم «ثمود» و «عاد» عذاب کوبنده الهى را انکار کردند (و نتیجه شومش را دیدند)! (۴)
    اما قوم «ثمود» با عذابى سرکش هلاک شدند! (۵)
    و اما قوم «عاد» با تندبادى طغیانگر و سرد و پرصدا به هلاکت رسیدند، (۶)
    (خداوند) این تندباد بنیان‏کن را هفت شب و هشت روز پى در پى بر آنها مسلط ساخت، (و اگر آنجا بودى) مى‏دیدى که آن قوم همچون تنه‏هاى پوسیده و تو خالى درختان نخل در میان این تند باد روى زمین افتاده و هلاک شده‏اند! (۷)
    آیا کسى از آنها را باقى مى‏بینى؟! (۸)
    و فرعون و کسانى که پیش از او بودند و همچنین اهل شهرهاى زیر و رو شده (قوم لوط) مرتکب گناهان بزرگ شدند، (۹)
    و با فرستاده پروردگارشان مخالفت کردند؛ و خداوند (نیز) آنها را به عذاب شدیدى گرفتار ساخت! (۱۰)
    و هنگامى که آب طغیان کرد، ما شما را سوار بر کشتى کردیم، (۱۱)
    تا آن را وسیله تذکرى براى شما قرار دهیم و گوشهاى شنوا آن را دریابد و بفهمد. (۱۲)
    به محض اینکه یک بار در «صور» دمیده شود، (۱۳)
    و زمین و کوه‏ها از جا برداشته شوند و یکباره در هم کوبیده و متلاشى گردند، (۱۴)
    در آن روز «واقعه عظیم‏» روى مى‏دهد، (۱۵)
    و آسمان از هم مى‏شکافد و سست مى‏گردد و فرومى‏ریزد! (۱۶)
    فرشتگان در اطراف آسمان قرارمى‏گیرند (و براى انجام ماموریتها آماده مى‏شوند)؛ و آن روز عرش پروردگارت را هشت فرشته بر فراز همه آنها حمل مى‏کنند! (۱۷)
    در آن روز همگى به پیشگاه خدا عرضه مى‏شوید و چیزى از کارهاى شما پنهان نمى‏ماند! (۱۸)
    پس کسى که نامه اعمالش را به دست راستش دهند (از شدت شادى و مباهات) فریاد مى‏زند که: «(اى اهل محشر!) نامه اعمال مرا بگیرید و بخوانید! (۱۹)
    من یقین داشتم که (قیامتى در کار است و) به حساب اعمالم مى‏رسم!» (۲۰)
    او در یک زندگى (کاملا) رضایتبخش قرار خواهد داشت، (۲۱)
    در بهشتى عالى، (۲۲)
    که میوه هایش در دسترس است! (۲۳)
    (و به آنان گفته مى‏شود:) بخورید و بیاشامید گوارا در برابر اعمالى که در ایام گذشته انجام دادید! (۲۴)
    اما کسى که نامه اعمالش را به دست چپش بدهند مى‏گوید: «اى کاش هرگز نامه اعمالم را به من نمى‏دادند. (۲۵)
    و نمى‏دانستم حساب من چیست! (۲۶)
    اى کاش مرگم فرا مى‏رسید! (۲۷)
    مال و ثروتم هرگز مرا بى‏نیاز نکرد، (۲۸)
    قدرت من نیز از دست رفت!» (۲۹)
    او را بگیرید و دربند و زنجیرش کنید! (۳۰)
    سپس او را در دوزخ بیفکنید! (۳۱)
    بعد او را به زنجیرى که هفتاد ذراع است ببندید؛ (۳۲)
    چرا که او هرگز به خداوند بزرگ ایمان نمى‏آورد، (۳۳)
    و هرگز مردم را بر اطعام مستمندان تشویق نمى‏نمود؛ (۳۴)
    از این رو امروز هم در اینجا یار مهربانى ندارد، (۳۵)
    و نه طعامى، جز از چرک و خون! (۳۶)
    غذایى که جز خطاکاران آن را نمى‏خورند! (۳۷)
    سوگند به آنچه مى‏بینید، (۳۸)
    و آنچه نمى‏بینید، (۳۹)
    که این قرآن گفتار رسول بزرگوارى است، (۴۰)
    و گفته شاعرى نیست، اما کمتر ایمان مى‏آورید! (۴۱)
    و نه گفته کاهنى، هر چند کمتر متذکر مى‏شوید! (۴۲)
    کلامى است که از سوى پروردگار عالمیان نازل شده است! (۴۳)
    اگر او سخنى دروغ بر ما مى‏بست، (۴۴)
    ما او را با قدرت مى‏گرفتیم، (۴۵)
    سپس رگ قلبش را قطع مى‏کردیم، (۴۶)
    و هیچ کس از شما نمى‏توانست از (مجازات) او مانع شود! (۴۷)
    و آن مسلما تذکرى براى پرهیزگاران است! (۴۸)
    و ما مى‏دانیم که بعضى از شما (آن را) تکذیب مى‏کنید! (۴۹)
    و آن مایه حسرت کافران است! (۵۰)
    و آن یقین خالص است! (۵۱)
    حال که چنین است به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوى! (۵۲)