دخترها به خواستگاری بروند يا پسرها؟( + مطالب مرتبط )

آقا با من ازدواج می‌كنید؟!!!!!!!!!
​

[HR][/HR]

چه شد كه تصمیم گرفتی از پسر مورد علاقه‌ات خواستگاری كنی؟ می‌گوید:‌ من مدتی بود به او علاقه‌مند شده بودم. او یكی از همكلاسی‌های فعال و باهوش ماست و پسری محجوب است.مریم 25 ساله و دانشجوی سال آخر، دختری مستقل و دانشجویی زرنگ به حساب می‌آید.

او شاغل است و به خانواده خود كه در شهرستان هستند نیز كمك می‌كند.

مریم از معدود دخترهایی است كه در خود این جسارت را یافته تا از پسری كه به او علاقه‌مند است خواستگاری كند.

می‌دانید كه یافتن سوژه‌ای مثل او چندان راحت نیست، اما آشنایی كه با او دارم سبب می‌شود بتوانم در مورد این موضوع با او صحبت كنم.

از او سوال می‌كنم:‌ چه شد كه تصمیم گرفتی از پسر مورد علاقه‌ات خواستگاری كنی؟

می‌گوید:‌ من مدتی بود به او علاقه‌مند شده بودم. او یكی از همكلاسی‌های فعال و باهوش ماست و پسری محجوب است. چون عادت ندارم در انتظار و اضطراب یكطرفه به سر ببرم و خودم را سریع از حالت تعارض خارج می‌كنم تصمیم گرفتم تكلیف دلم را روشن كنم و از او بپرسم تمایلی دارد كه ما با هم آشنا شویم و به قصد ازدواج صحبت كنیم یا نه.


خوب جواب او چه بود؟

خیلی یكه خورد شاید كمی‌ هم خجالت كشید، اما بعد خیلی مودبانه گفت: من در حال حاضر قصد ازدواج ندارم و اگر شرایط ازدواج داشته باشم به دختر دیگری علاقه‌مند هستم كه هنوز به او نگفته‌ام. اما مطمئن هستم شما با ویژگی‌های مثبت و شخصیتی كه دارید ازدواج خوب و موفقی خواهید داشت.


وقتی او به شما جواب رد داد چه احساسی داشتی؟

احتمالا حسی شبیه به مردی كه می‌رود خواستگاری و جواب رد می‌شنود. شاید هم بهتر. اول داغ شدم و احساس شرمندگی كردم، ولی به خودم مسلط شدم و خیلی زود برای او هم آرزوی موفقیت كردم. ولی بعد كمی‌ حسرت خوردم چون واقعا گزینه مناسبی بود. اما دست آخر متوجه شدم كه احساس بهتری دارم. دیگر مجبور نبودم به او فكر كنم و می‌توانستم باخیال آسوده به كار و درسم برسم. چون می‌دانستم او هیچ وقت به ازدواج با من فكر نخواهد كرد بنابراین لزومی ‌نداشت هر نگاه و رفت و آمدش را بپایم و دچار توهم شوم و فكر كنم در فكر من است. در واقع از حالت تعارض خارج شدم و این چیزی بود كه برایم لازم بود.

این یك گزینه مثبت است كه هر دو طرف آدم‌های منطقی بوده‌اند. یك مورد دیگر هم هست كه آن را از زبان یكی از مسوولان ستادهای ازدواج مستقر در دانشگاه شنیده‌ام.

او می‌گفت:‌ دختری به من مراجعه كرد و گفت:‌ پسری در دانشگاه است كه به او علاقه دارم. فكر می‌كنم او هم مرا دوست دارد ولی نمی‌دانم چرا اقدامی‌ نمی‌كند و نمی‌دانم با حالت انتظار بدی كه دارم چه كنم. حس می‌كنم دو سال است كه من را زیر نظر دارد، اما ابراز نمی‌كند. می‌خواهم به من كمك كنید. من اینجا ثبت نام می‌كنم و فقط می‌خواهم با او صحبت كنید.


این مشاور ادامه می‌دهد:‌
دانشجوی مورد نظر را به دفتر دعوت كردیم و با او صحبت كردیم. از او پرسیدیم كه به كسی علاقه دارد یا نه و او جواب مثبت داد و اشاره كرد كه شخص مورد نظر یكی از همكلاسی‌هایش است.
ما به او توضیح دادیم كه ازدواج بین یك دختر و پسر كه به هم كشش و علاقه‌ای دارند و مشتركات گوناگونی بین آنهاست صورت می‌گیرد. طبق آنچه عرف است همیشه پسر از دختر خواستگاری می‌كند، اما این بار یكی از همكلاسان شما خواسته است ما واسطه شویم و از شما بپرسیم كه به او علاقه‌مند هستید یا نه.

وقتی منطقی از ما خواست كه او را معرفی كنیم و گفت كه مشكلی با این موضوع ندارد ما نام او را فاش كردیم. وقتی نام او را گفتیم چهره اش سرخ شد و از عصبانیت كاغذی را كه در دستش تاشده بود مچاله كرد و به هم فشرد. مدتی سكوت كرد و بعد گفت: نه من تمایلی ندارم با ایشان روبه‌رو شوم چه برسد به این كه ازدواج كنم.

این مشاور ادامه می‌دهد:
حس كردم این همان دختری است كه او دوستش داشته بعد از مدتی صحبت گفت:‌ این همان دختر است اما با این كار از چشمم افتاد. او می‌توانست كمی‌ صبر كند خودم بالاخره از او خواستگاری می‌كردم. اگر او اینقدر كم طاقت و جسور باشد برای من گزینه مناسبی نیست. برای من سنت‌ها مهم هستند و می‌خواستم رفتارهای او را زیر نظر بگیرم و بدانم او گزینه مناسبی است یا نه، اما با این رفتاری كه كرد ترجیح می‌دهم فكر او را از سرم بیرون كنم.
حسین د نیز در این مورد تجربیاتی دارد. او برخلاف شخص قبلی كه صحبت‌های مشاور دانشگاه را در مورد او خواندید اعتقاد دارد مشكلی در طرح پیشنهاد از سوی دختر وجود ندارد.

او دانشجویی مجرد و 30 ساله است و در مورد احساسی كه پس از طرح پیشنهاد ازدواج داشته می‌گوید: حس می‌كنم دختری كه این كار را می‌كند جسارت تحسین برانگیزی دارد و ترجیح می‌دهم خود او مستقیما به موضوع اشاره كند تا این‌كه كسی را واسطه قرار دهد چون در این موارد برای حفظ آبروی هر دو طرف هرچه افرادی كه در جریان هستند كمتر باشند بهتر است.

وی ادامه می‌دهد:‌ البته خیلی از پسرها از چنین اقدامی ‌خوششان نمی‌آید و برخورد غیرمستقیم را ترجیح می‌دهند.

به اعتقاد وی این كار غیرعقلانی نیست چون گاهی در محیط افراد مناسبی وجود دارند كه آدم حتی آنها را نمی‌بیند و به آنها بی‌توجه است و همین كار می‌تواند مقدمه یك ازدواج خوب باشد.

خواستگاری یك رسم قدیمی‌ است كه در تمام دنیا و حتی نزد سایر موجودات نیز مرسوم است و در اغلب جوامع مرد از زن خواستگاری می‌كند. در برخی اقوام نیز خانواده دختر با ارسال هدایای خاص و معناداری پیشنهاد وصلت می‌دهند كه خانواده پسر نیز در صورت تمایل با نمادی مشابه ابراز نظر می‌كنند.

اما امروز با تغییر جایگاهها و نقش‌های خانواده و كاركرد‌های آن و راهیابی دختران به جامعه و فعالیت‌های اقتصادی به گزینه‌های دیگری هم می‌شود فكر كرد. اما هنوز آنچه عمومیت دارد خواستگاری رسمی‌ مرد است. برخی اعتقاد دارند حتی همین خواستگاری رسمی‌ نیز پس از ابراز تمایل رفتاری و كنایی دختر به پسر صورت می‌گیرد و این مطلب حكایت از احترام و حفظ حیثیت زن بوده است.

برخی كارشناسان خانواده اعتقاد دارند خلاف حیثیت و مقام زن است كه به دنبال مرد برود در حالی كه «برای مرد قابل تحمل است كه از زنی خواستگاری كند و جواب رد بشنود و آنگاه از زن دیگری خواستگاری كند و باز جواب رد بشنود تا بالاخره زنی رضایت خود را به همسری با او اعلام كند، اما به اعتقاد برخی دیگر اگر فكر كردن به شخصی باعث شود كه دختری درگیری ذهنی پیدا كند روش غیرمعقولانه‌ای نیست كه نسبت به این مورد و احتمال ازدواج با شخص مورد نظر صحبت كند كه البته این یك موضوع عمومی‌و در همه موارد نخواهد بود. زیرا طبع دختران نیز این موضوع را نمی‌پذیرد.»
​

 

پاسخ : دخترها به خواستگاری بروند يا پسرها؟( + مطالب مرتبط )

دخترها چگونه بايد خواستگاري كنند

همیشه همه جا شنیده ایم که آقا باید به خواستگاری خانم برود و خانم ها نباید در این مورد پیش دستی کنند ولی واقعا این تفکرات چقدر درست است؟ آیا به راستی یک خانم نمی تواند از یک آقا خواستگاری کند؟

شب ها خواب راحتی ندارید، مدام نگرانید و احساس می کنید باید کاری انجام داد ولی نمی دانید کار درست چیست؟ به او علاقه مندید و او را موقعیت مناسبی برای ازدواج می دانید ولی با خود می گویید مگر می شود یک خانم از یک آقا خواستگاری کند؟ مردم چه می گویند؟ خود او چه فکری خواهد کرد؟ اطرافیان همه به شما می گویند خانم باید صبر کند تا برایش خواستگار بیاید ولی شما مرد مورد علاقه خود را یافته اید؛ کسی که به درستی تمام ویژگی های او را بررسی کرده اید و مطمئن هستید که او کاملا صلاحیت های لازم را دارد و از این می ترسید که او را از دست بدهید و تا آخر عمر موقعیتی همچون او پیدا نکنید و.... اگر شما هم گرفتار چنین وضعیتی هستید این مطلب می تواند راهنمای خوبی برای شما باشد.

اعتماد به نفس داشته باشید
گاهی خانم و آقا با هم آشنا می شوند و دوست دارند برای ازدواج یکدیگر را بیشتر بشناسند، ولی به هر دلیلی راحت با هم صحبت نمی کنند، در چنین موقعیتی ممکن است خانم احساس کند که فرد مقابل موقعیت مناسبی برای ازدواج است چون به لحاظ شخصیتی ویژگی های مثبت و خوبی دارد یا.... در نتیجه خانم دوست دارد رابطه را کمی جدی تر کند و به سمت ازدواج ببرد اما خجالت می کشد یا کسر شأن خودش می داند که موضوع را با طرف مقابل مطرح کند یا احساس می کند اگر درخواستی مبنی بر ازدواج مطرح کند غرورش شکسته می شود، البته من قبول دارم که خانم ها به خصوص در کشور ما بیشتر تمایل دارند که انتخاب بشوند و آقایان به سراغ شان بروند؛ وقتی این روند برعکس شود و خانم فعال باشد و انتخاب کند، ممکن است به او القا شود که کار اشتباهی می کند یا خودش احساس کند که جایگاهش را پایین آورده و به طور کلی آن حس اعتماد به نفسش را از دست بدهد. از طرف دیگر نیز اطرافیان به این رویه دامن می زنند مثلا وقتی متوجه این موضوع(مطرح کردن درخواست از طرف خانم) می شوند شروع به نصیحت و سرزنش می کنند، در واقع انتخابی که بر اساس علاقه بوده را زیر سوال می برند، من فکر می کنم بیشتر نگرانی خانم ها از این قضیه به دلیل اعتماد به نفس نداشتن و ترس از برداشت های دیگران از این کار است.

شانس یک بار به در خانه شما می آید
بیشتر اوقات به خصوص در خانواده های سنتی می گویند یک خانم باید منتظر بماند و نباید پیش دستی کند و... چون ممکن است به او صفت های ناروا نسبت داده شود یا... حتی اگر ما این فرض را قبول کنیم اما باید بدانیم در زندگی مان کم پیش می آید فرد مناسبی را پیدا کنیم که مطابق با معیارهایمان باشد و ویژگی های لازم را نیز داشته باشد، پس چرا وقتی چنین موقعیتی پیش می آید از انتخابمان دفاع نکنیم و به سمت آن حرکت نکنیم که به دستش بیاوریم؟! در اینجا باید روی این نکته اساسی تاکید کنیم که هر فردی چه خانم و چه آقا باید برای به دست آوردن چیزی که آن را درست و صحیح می داند تلاش کند، بنابراین برای به دست آوردن کسی هم که او را به درستی بررسی کرده، به او علاقه مند شده و او را برای ادامه زندگی مناسب می داند باید تلاش کرد به قولی حداقل باید یک چراغ سبز نشان داد تا طرف مقابل متوجه این علاقه و قصد ازدواج شود. وقتی هیچ اقدامی نکنید به راحتی ممکن است یکدیگر را از دست بدهید و به نظر شما اگر چنین اتفاقی بیفتد آیا تا آخر عمر حسرت از دست دادن این رابطه را نخواهید خورد؟

باورهایی که شما را اسیر می کنند
همه ما انسان ها در زندگی مان در یک دایره امن زندگی می کنیم؛ این دایره امن عادت ها و باورهای شرطی شده ماست که حاضر نیستیم از آن ها تخطی کنیم. برای درک بهتر کیسه خوابی را تصور کنید که در آن خوابیده اید، قدرت حرکت شما بسیار کم است، کیسه خواب تا گردن شما آمده است و اصلا نمی توانید آزادانه حرکت کنید. زمان هایی این عادت ها، باورها و محدودیت های ذهنی که خود فرد برای خودش ایجاد کرده دقیقا شبیه کیسه خواب می شود و اجازه نمی دهد فرد به سمت خواسته هایش حرکت کند. باید باورهایی را که اجازه حرکت به شما نمی دهند شناسایی کنید تا برخوردی آگاهانه داشته باشید.

قرار نیست فقط آقایان فعال باشند
به نظر من در مرحله آشنایی پیش از ازدواج هر 2 طرف باید نقشی فعال داشته باشند؛ نباید اینگونه فکر کرد که فقط باید آقا نقش فعال داشته باشد و بهتر است خانم کاملا خودش را کنار بکشد چون ممکن است این روند در باقی زندگی زناشویی نیز ادامه پیدا کند و آقا احساس کند باید حرف آخر را او بزند، مسئولیت زندگی باید به دوش او باشد و خانم را کنار بزند. وقتی این روزها خانم ها در عرصه های اجتماعی از جمله در دانشگاه ها و مجامع دیگر فعالیت بیشتری دارند اینها نشانه این است که خانم ها می خواهند اثرگذاری بیشتری داشته باشند و یکی از مهم ترین اثرگذاری های شان می تواند در مقوله ازدواج شان باشد چون قرار است یک عمر با کسی زندگی کنند، پس باید برای چیزی که می خواهند کمی تلاش کنند.

پیشنهادتان را اینگونه بگویید
این که شما چگونه از فرد مورد نظرتان درخواست کنید کاملا بستگی به خانواده و فرهنگی دارد که در آن بزرگ شده اید؛ این که کاملا سنتی است یا نه و این واقعا مهم است وقتی شما تفکری سنتی دارید و ترجیح می دهید که همه چیز ابتدا از فیلتر خانواده عبور کند بنابراین بهتر است ابتدا به خانواده تان بگویید تا از طریق آن ها مثلا پدر یا برادر یا مادر درخواست تان را مطرح کنید. اما اگر به این قائل هستید که خودتان ارتباط برقرار کنید ابتدا باید در ذهن تان فرد را سبک و سنگین کنید و ببینید آیا او با معیارهای شما مطابقت دارد و وقتی از این مورد مطمئن شدید، حالا می توانید از او سوال کنید که آیا شما مایل هستید ما بیشتر با هم آشنا بشویم؟ آیا این موقعیت را دارید؟

در اینجا نیازی نیست احساساتی بیان شود و بگویید که به او علاقه مند شده اید چون او خود تا حدی متوجه خواهد شد. با این سوال شما چند چیز را متوجه می شوید اول اینکه آیا او آمادگی ازدواج دارد؟ یا آیا کسی در زندگی او وجود دارد که شما خبر ندارید؟ و.... وقتی شما فرض رابطه را بر آشنایی بیشتر برای ازدواج بگذارید مواظب هستید از به وجود آمدن علاقه بیشتر جلوگیری کنید و در نتیجه می توانید آگاهانه تصمیم بگیرید. البته بهتر است خانواده ها نیز در جریان این آشنایی قرار بگیرند و اینکه چنین شخصی در زندگی شما وجود دارد و شما در حال فکر کردن به ازدواج هستید.

دنبال نشانه ها باشید
هر خانمی در صورتی برای آشنایی بیشتر راغب می شود و درخواستش را مطرح می کند که احساس کند طرف مقابل نیز به او علاقه مند است اما این توجه ویژه را از کجا باید فهمید؟ 2 نفر ممکن است در جاهای مختلفی با هم آشنا شوند از محیط کار یا دانشگاه گرفته تا محیط های فامیلی. بنابراین باید نشانه های درست را بشناسید مثلا وقتی در محیط دانشگاه فردی از شما جزوه بگیرد این به معنای علاقه مندی نیست اما پیش می آید گاهی فرد به دلیل تجربیات کمش این موضوع را درست متوجه نمی شود. وقتی می توانید در علاقه فردی شک کنید که او خود به طور عملی این علاقه را نشان دهد مثلا از زبان او جملاتی مانند من گهگاهی راجع به شما فکر می کنم... یا بعضی از رفتارهای شما برای من جالب شده... یا جملاتی با این معنا اما در لفافه را بشنوید.

وقت عمل است
فرض کنید طرف مقابل به هر دلیل از جمله خجالتی بودن یا... هیچ چیزی از خود نشان ندهد و شما را در این ابهام و دوگانگی قرار می دهد که آیا درخواست تان را مطرح کنید یا نه؟ پیشنهاد من همیشه این است که «باید بیشتر اقدام کنیم و کمتر فکر کنیم» وقتی بیشتر فکر کنید و کمتر اقدام کنید مدام درگیری های ذهنی دارید، ذهن تان شلوغ و مشغول است و در کل حال خوبی ندارید بنابراین برای این که از این ابهام و حال بد بیرون بیایید باید درخواست تان را مطرح کنید؛ در این حالت یا جواب مثبت می شنوید یا منفی و حالت سومی وجود ندارد، در هر صورت شما از این ابهام بیرون می آیید و اگر جواب او نه باشد خیالتان راحت می شود و او را از ذهن تان بیرون می گذارید و بیهوده خیال بافی نمی کنید و هر رفتار کوچک و بی اهمیت او را نشانه عشقش نمی دانید و می فهمید که اصلا در ذهنش جایگاهی ندارید و تکلیف تان روشن می شود.

جواب «نه» هم به نفع شماست
یک ویژگی روان شناسی که همه آدم ها دارند این است که بیشتر آن ها می ترسند و با ترس های شان زندگی می کنند و حاضر نیستند که با ترس های شان رو به رو شوند و فرار را ترجیح می دهند، در بیشتر موارد ما ترس از دست دادن داریم. اگر شما بتوانید روی آن بخش از وجودتان کار کنید و به خودتان تلقین کنید که شما چیزی برای از دست دادن ندارید تا حدی از این ترس جواب رد شنیدن رها می شوید. با خود فکر کنید آیا حاضر هستید به هر قیمتی، حتی به قیمت نقاب زدن طرف مقابل را به دست بیاورید؟ شما نمی توانید تمام عمر نقش بازی کنید، اگر قرار است جواب رد بشنوید امروز بهتر است تا بعد از مدت ها نقش بازی کردن او را از دست بدهید، صادق بودن بهترین است. وقتی شما جواب رد بشنوید 2 حالت بیشتر ندارد یا او از اول به شما علاقه ای نداشته است و بهتر اینکه زود متوجه شده اید یا آن آدم آنقدر سطحی است که این کار صادقانه شما را نادرست تعبیر کرده و همان بهتر که به این زودی از او شناخت به دست آورده اید و قضیه را منتفی کرد ه اید. شما باید احساس کمبود را در خودتان از بین ببرید و بفهمید که جواب رد دادن او نشانه بی ارزشی شما نیست؛ این خیلی طبیعی است که کسی از شما خوشش نیاید، قرار نیست که همه شما را دوست داشته باشند.

اگر من پیشنهاد بدهم بعدا سرزنش نمی شوم؟
گاهی این ذهنیت برای خانم ها به وجود می آید که اگر درخواست شان را مطرح کنند ممکن است خودشان را تحمیل کنند و بعدا در زندگی مشترک سرزنش شوند و احساس امنیت را در زندگی زناشویی از دست بدهند، گاهی خانواده ها نیز همین مسئله را بیان می کنند اما من فکر می کنم ما باید مسئولیت انتخاب های مان را قبول کنیم حالا یک جا آقا درخواست می کند یک جا خانم، فرقی ندارد، نکته دیگر اینکه شما درخواست ازدواج نکرده اید و فقط درخواست کرده اید که همدیگر را بیشتر بشناسید تا در نهایت با یکدیگر به این نتیجه برسید که آیا برای ازدواج با هم مناسب هستید یا نه. البته اگر شما به عنوان یک دختر بخواهید درخواستی را مطرح کنید اول باید ببیند آیا او آدم سوء استفاده گری هست یا نه؟ و اگر هم او بعدا سوء استفاده کرده و شما را سرزنش کند به راحتی می توانید به او بگویید که شما باهم به این نتیجه رسیده اید که با یکدیگر ازدواج کنید.​