پاسخ : ۩۩ اشعار در مدح علی علیه السلام ۩۩ اون آقایی که شبا رد می شد از کوچه ما کیسه به دوش کورد پای پرخراش بی خروش کواون آقای خرقه پوش کوکجاس اون آقا که پینه های دستاش مرحم دلای ما بودنفس سبز نگاهش همیشه حلال مشکلای ما بودمیشه یک بار دیگه سر بزنه به خونه مابگیره نشونی از غربت بی نشونه ماموهای آقا سفیده جووناکیسه رو از آقا بگیرین قامت آقا خمیده جوونا کیسه رو از آقا بگیرین جوونا آقا بشین زنده کنین رسم جوونمردی رو امش ب یتیما منتظرن زنده کنین شیوه شبگردی رو امشب یتیما پشت درای خونشون منتظر آقا نشستن گوش به زنگ تق تق یه جفت صدای پا نشست ن موهای آقا سفیده جووناکیسه رو از آقا بگیرین قامت آقا خمیده جوونا کیسه رو از آقا بگیرین حیدر کرار نیم خانه نشینم ولی جان به فدای جگر سوخته ات یا علی دستای پینه بسته علی به همراه منه خونه نشینی علی آتیش به جونم می زنه تو کوله بار شعر من اسم قشنگ علی ه قافیه ی تنگ دلم از دل تنگ علیه تو کوچه های غربتم نشونی از مولا میدن اهل محل سلامم رو جواب سربالا میدن به من میگن علی کیه علی امام عاشقاسبه من میگن علی چیه داغ دل شقایقاس توی نجف یه خونه بود که دیواراش کاهگلی بوداسم صاحب اون خونه مولای مردا علی بودنصف شبا بلند میشدیه کیسه داش که ورمیداش خرما و نون و خوردنی هرچی که داش تو اون میذاش راهی کوچه ها می شد تا یتیما رو سیرکن هتا سفره خالیشون رو پر از نون و پنیر کنه شب تاسحر پرسه میزد پس کوچه های کوفه روتا پر بارون بکنه باغای بی شکوفه روعبادت علی مگه میتونه غیر از این باشه باید مثل علی بشه هر کی که اهل دین باشه بعد علی کی میتونه محرم راز من بشهدرد دلم رو گوش کنه تا چاره ساز من بشهفردا اگه مهدی بیاد دردا رو درمون می کنه آسمون شهرمون رو ستاره بارون میکنه چشمات رو وا کن آقاجون بالهای خستمو ببینمنو نگا کن آقاجون دل شکسته مو ببیندلت میاد کبوترات توحرمت پر نزننبه سایه بون دستای مهربونت سر نزنن
پاسخ : ۩۩ اشعار در مدح علی علیه السلام ۩۩ 53 علی شیر خدا دردم دوا کن منا جات مرا پیش خدا کن سر کوه بلند فریاد کردمعلی شیر خدا را یاد کردم علی شیر خدا یا شاه مرداندل نا شاد ما را شاد گردان بیا بریم به مزار ملا محمد جان سیر گل و لاله زار ملا محمد جان
پاسخ : ۩۩ اشعار در مدح علی علیه السلام ۩۩ ز لیلایی شنیدم یا علی گفت به مجنون چون رسیدم یا علی گفت مگر این وادی دارالجنون است كه هر دیوانه دیدم یا علی گفت نسیمی غنچه ای را باز می كرد به گوش غنچه كم كم یا علی گفت چمن با ریزش باران رحمت دعایی كرد و او هم یا علی گفت یقین پروردگار آفرینش به موجودات عالم یا علی گفت دلا بایست هر دم یا علی گفت نه هر دم بل دمادم یا علی گفت به هر روز و به هر شب یا علی گفت به هر پیچ و به هر خم یا علی گفت خمیر خاك آدم را سرشتند چو بر می خواست آدم یا علی گفت علی در كعبه بر دوش پیمبر قدم بنهاد وآن دم یا علی گفت عصا در دست موسی اژدها گشت كلیم آنجا مسلّم یا علی گفت ز بطن حوت ، یونس گشت آزاد ز بس در ظلمت یم یا علی گفت به فرقش كی اثر میكرد شمشیر شنیدم ابن ملجم یا علی گفت مگر خیبر ز جایش كنده میشد یقین آن دم علی هم یا علی گفت
پاسخ : ۩۩ اشعار در مدح علی علیه السلام ۩۩ علي اي هماي رحمت تو چه آيتي خدا را که به ماسوا فکندي همه سايهي هما را دل اگر خداشناسي همه در رخ علي بين به علي شناختم به خدا قسم خدا را به خدا که در دو عالم اثر از فنا نماند چو علي گرفته باشد سر چشمهي بقا را مگر اي سحاب رحمت تو بباري ارنه دوزخ به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را برو اي گداي مسکين در خانهي علي زن که نگين پادشاهي دهد از کرم گدا را بجز از علي که گويد به پسر که قاتل من چو اسير تست اکنون به اسير کن مدارا بجز از علي که آرد پسري ابوالعجائب که علم کند به عالم شهداي کربلا را چو به دوست عهد بندد ز ميان پاکبازان چو علي که ميتواند که بسر برد وفا را نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت متحيرم چه نامم شه ملک لافتي را بدو چشم خون فشانم هله اي نسيم رحمت که ز کوي او غباري به من آر توتيا را به اميد آن که شايد برسد به خاک پايت چه پيامها سپردم همه سوز دل صبا را چو تويي قضاي گردان به دعاي مستمندان که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را چه زنم چوناي هردم ز نواي شوق او دم که لسان غيب خوشتر بنوازد اين نوا را «همه شب در اين اميدم که نسيم صبحگاهي به پيام آشنائي بنوازد و آشنا را» ز نواي مرغ يا حق بشنو که در دل شب غم دل به دوست گفتن چه خوشست شهريارا شهريار
پاسخ : ۩۩ اشعار در مدح علی علیه السلام ۩۩ گفتا به وصی خود نبی مطلق نشناخت ترا کسی بغیر از من و ح حق را نشناخت کس بغیر از من وتو نشناخت مرا کسی بغیر از تو و عارف نشد از سر علی کس اگاه زانرو که نشد کس اگه از سر الله یک ماُ من و این همه صفات واجب لا حول و لا قوة الا بالله اوصاف علی بگفتگو ممکن نیست گنجایش بحر در سبو ممکن نیست من ذات علی به واجبی نشناسم اما دانم که مثل او ممکن نیست چون حب علی مرا بود در رگ و پوست رنجم ندهد سرزنش دشمن و دوست جز مدح علی لب به سخن وا نکنم از کوزه برون همان تراود که در اوست بی حب علی بهشت رضوا ن مطلب بی روزه و بی نماز ایمان مطلب خواهی ز پل صراط اسان گذری آزار دل هیچ مسلمان مطلب دل گفت مرا علم لدنی هوس است تعلیم نما اگر ترا دسترس است گفتم که الف گفت دگر هیچ مگوی در خانه اگر کس است یک حرف بس است از عین علی دیده ما بینا شد وز لام علی لسان ما گویا شد دریای علی نور خدا می بینم زان نور محمد و علی پیدا شد ای انکه فوق عرش قدمگاه پُست تست بر مسند دنی و تدلی نشست تست گر خوانمت خدای ولی کفر گفته ام غیر از خدای هر آنچه بگویم شکت تست
پاسخ : ۩۩ اشعار در مدح علی علیه السلام ۩۩ علی است صاحب عزو جلال و رفعت و شان علی است بحر معارف علی است کوه وقار دلیل رفعت شاَن علی اگر خواهی بدین کلام دمی گوش خویشتن میداد چو خواست مادرش از بهر زادنش جایی در ان خانه خاصش بداد جا جبّار ز بهر مدخل آن پیشوای خیل زنان شکافت حضرت ستار کعبه را دیوار پس آن مطهره با احترام داخل شد در آن مکان مقدس بزاد مریم وار برون چو خواست که آید پس از چهار روز ندا شنید که رو نام او علی بگذار فدای نام چنین زاده ای بود جانم چنین امام گزینند یا اولی الابصار
پاسخ : ۩۩ اشعار در مدح علی علیه السلام ۩۩ مرا بدل بخدا جز ولای حیدر نیست/ کسی بغیر علی وارث پیمبر نیست سرای حب محمد و رای مهر علی/ مرا هوی هوس هیچ در دل و سر نیست ز مصطفی که بود تاج تارک لولاک/ چو بگذریم کسی با علی برابر نیست علی است سلسله جنبان عالم امکان/ بجز علی به محمد کسی برابر نیست علی است شاه ولایت علی است سر خدای/ گواه رفعت شئنش از این دو برتر نیست علی است زوج بتول و بتول زوجه او / خدای گواه بود به از این دو همسر نیست زبان ناطقه لال است در مدیح علی/ هزار مرتبه گویم اگر مکرر نیست بسا غلام وفادار شاه مردانند/ ولی وفای علی چون وفای قنبر نیست به پیشگاه علی دسته های گل ارند/ خجل شوم که مرا غیر خاردر بر نیست علی است سرور و فرمانروای روز قیام/ به زیر پرچم اوهر که رفت مضطر نیست
پاسخ : ۩۩ اشعار در مدح علی علیه السلام ۩۩ مهر ولایت ز پی امروز دنیا وز پی فردا ی دین نیست جز مهرت پناهی یا امیر المومنین تا نخستین روز از مهر تو دل روشن بگشت روشنی جانش فرو نگرفت روز واپسین مصطفای مجتبی را بودی از روز نخست هم ولی و هم وصی و هم قرین و هم معین جز پی دین هدی هر گز نفرمودی تو غزو جز پی مهر نبی هرگز نورزیدی تو کین آنچنان کاندر نبوت کرد پیغمبر ثبات آن صبوری در ولایت کردی ای شاه گزین شیر حق بودی و کردی با یتیمان آهویی پادشا بودی و گشتی با فقیران همنشین آستان دین کجا سر کشیدی به آسمان ؟ گر بکارش همتت بالا نمیزد آستین حاسدت حکم زمین می جست و در فرمان تست با مثا ل کبریائی هم زمان و هم زمین هم صبا و هم شمال و هر بحار و هم جبال هم نعیم و هم جحیم و هم ملک هم حور عین خجسته کاشانی
پاسخ : ۩۩ اشعار در مدح علی علیه السلام ۩۩ تو صفا ده عشق و وفای منی تو فرشته بام و سرای منی تو نمکزن شور و نوای منی تو بقا تو نشان بقای منی تو دلیل وجود خدای منی تو برون ز تصرف آب و گلی تو نشاط روان تو فروغ دلی تو به دیده مهی تو به سینه گلی تو تجسم عشق و صفای منی تو دلیل وجود خدای منی تو نواگر هستی ما شده ای تو خدا نه که نور خدا شده ای عجبا عجبا که چه ها شده ای ؟ تو نه قبله که قبله نما ی منی تو دلیل وجود خدای منی تو ترانه ی صبح امید منی تو خلاصه ی گفت و شنید منی تو تبسم عید سعید منی تو سرود منی تو نوای منی تو دلیل وجود خدای منی تو موید ختم رسل شده ای دو جهان شده جزء و تو کل شده ای همه گل همه نکهت گل شده ای تو چراغ امید و سرای منی تو دلیل وجود خدای منی نه ثنا گر عزت ذات توام که چو آینه محو صفات توام به کرشمه حسن تو مات توام تو فزون ز محیط ثنای منی تو دلیل وجود خدای منی تو ز هو طلبی همه هو شده ای ز پرستش او همه او شده ای همه او شده ای چه نکو شده ای تو ولا تو فروغ ولای منی تو دلیل وجود خدای منی حسین پژمان بختیاری
پاسخ : ۩۩ اشعار در مدح علی علیه السلام ۩۩ از على آموز اخلاص عمل شير حق را دان مطهر از دغل در غزا بر پهلوانى دست يافت زود شمشيرى برآورد و شتافت او خدو انداخت بر روى على افتخار هر نبى و هر ولى آن خدو زد بر رخى كه روى ماه سجده آرد پيش او در سجدهگاه در زمان انداخت شمشير آن على كرد او اندر غزااش كاهلى گشت حيران آن مبارز زين عمل وز نمودن عفو و رحمت بى محل گفت بر من تيغ تيز افراشتى از چه افكندى مرا بگذاشتى آن چه ديدى بهتر از پيكار من تا شدستى سست در اشكار من آن چه ديدى كه چنين خشمت نشست تا چنان برقى نمود و باز جست آن چه ديدى كه مرا در عكس ديد در دل و جان شعلهاى آمد پديد آن چه ديدى برتر از كون و مكان كه به از جان بود و بخشيديم جان در شجاعت شير ربانيستى در مروت خود كه داند كيستى... اى على كه جمله عقل و ديدهاى شمهاى واگو از آنچه ديدهاى تيغ حلمت جان ما را چاك كرد آب علمت خاك ما را پاك كرد بازگو دانم كه اين اسرار هوست زآنكه بىشمشير كشتن كار اوست صانع بىآلت و بىجارحه واهب اين هديههاى رابحه صد هزاران مىچشاند هوش را كه خبر نبود دو چشم و گوش را بازگو اى باز عرش خوش شكار تا چه ديدى اين زمان از كردگار چشم تو ادراك غيب آموخته چشمهاى حاضران بر دوخته.