دکتر علی مرزبان راد و ننزل من القرآن ما هو شفأ و رحمه للمومنین و لایزید الظالمین الاخسارا۱ مصونیت قرآن مجید از هر گونه دگرگونی۱ ستایش خداوند بخشنده را... که مردم آگاه و دیندار و بپاخاسته ایران با یاری خالق توانا و رهبری فقیهانه روح اللّه ـ سلام اللّه علیه ـ توانستند پس از سالها جدال و پیکار با شاهیان تبهکار! سرانجام در خجسته روز ۲۲/۱۱/۵۷، شجره خبیثه و ستمبار نظام سلطنتی را از ریشه برکنند و شجرؤ طیبه و عدالت گستر آیین اسلامی را مستقر سازند. حقا که در برابر این نعمت کمنظیر آفریدگار: گر به هر موئی زبانی باشدت شکر یک نعمت نگویی از هزار۲ شکر یک نعمت نگویی از هزار۲ شکر یک نعمت نگویی از هزار۲ ظهور مجله آگاهی بخش و ایمان افزای "حضور" یکی از ثمرات نغز همین شجرؤ طیبه است که چهارمین شمارهاش هم اینک حضور شماست. در شمارؤ سوم از جمله مقالات سودمند که توفیق خواندنشان را یافتم دو سه مکتوب مفید و مختصر بود در نکوهش از منفورترین و رسواترین سامری روزگار پروریده دامن عفونتزای استعمار! که مرا به نوشتن این مقاله برانگیخت. امید آن که محبان قرآن را پسند آید. آخرین کتاب آسمانی به اعتقاد ما مسلمانان قرآن مجید آخرین کتابی است که از سوی خدای رب العالمین بر خاتم النبیین(ص) نازل گردید و کاملترین برنامه آسمانی است که میتواند با مصاحبت و همراهی پیامبر و خاندان معصومش ـ صلوات اللّه علیهم ـ انسان های مالاندیش و حقجو را تا سرانجام حیات به صراط مستقیم: صراط انبیا و اولیا هدایت کند. آری قرآن بهترین موعظؤ خالق سبحان است که در چهارده سده پیش در ضمن واژگان و عبارات متعارف عربی با نام آیه و سوره جلوگر شده است تا فرزندان آدم، با تفکر در آن وظایف و تکالیف خود را نسبت به خالق و مخلوق نیکو بشناسند و با عمل به دستورهای الهی و اطاعت از معصومین(ص) به مقام خلیفه اللهی برسند. وسوسهها به گواهی تاریخ از آغاز ظهور دین مبین اسلام تاکنون دشمنان حق و حقیقت و رهزنان طریق انسانیت با انواع ترفندها خواستهاند نور خدا را خاموش کنند! ـ که نتوانتسهاند ـ با اقسام نیرنگها و دروغها و بهتانها درصدد برآمدهاند اعتقاد مسلمانان را بدین کتاب انسانساز، کتاب کفرستیز ظلم برانداز سست و بیاعتبار نمایند! در ابطال این وسوسهها، بزرگان اسلام فراوان داد سخن دادهاند، در این جا دلایلی مختصر، با زبانی ساده در حضور شماست: ۱ـ خالق پرتوان حافظ قرآن به اعتقاد ما، قرآن کلام خدا و خالی از هرگونه خطاست. آخرین و کاملترین برنامؤ آسمانی است که میتواند پاسخگو و رافع نیازهای مادی و زداینده تیرگیهای روانی باشد، قادر است آدمیان را تا پایان حیات به سوی حق و خوش فرجامی هدایت کند. یقیناً لازمؤ چنین کتاب و برنامهای آن است که خود تا پایان زندگی آدمی از هرگونه آسیب و گزندی و از هر نوع افزایش و نقصانی کاملاً در امان باشد. چرا؟ تا در یومالحساب برای هیچ انسان مکلفی، حتی یک بهانه باقی نماند. لذا میبینیم که حکیم توانای عالمالغیب بدین موضوع سرنوشتساز عنایت خدایی مبذول داشته و با این آیات بینات افسونها و وسوسهها را از صفحه دلها زدوده است. در عصمت رسول اللّه(ص): و ما ینطق عن الهوی ان هو الا وحی یوحی۳ (پیامبر به تمنای دل سخنی بر زبان نمیآورد.) در مصونیت پیامبران از القای شیطان: و ما ارسلنا من قبلک من رسول و لا نبی الا اذا تمنئ القی الشیطان فی امنیته فینسخ اللّه ما یلقی الشیطان ثم یحکم اللّه آیاته۴... یعنی هیچ فرستادهای و پیامبری را پیش از تو نفرستادیم مگر اینکه هرگاه آرزو میکرد (برای پیشبرد اهداف الهی نقشهای میکشید) شیطان در آرزویش وسوسه مینمود. ولی خداوند از میان میبرد دمی را که شیطان میدمد و آنگاه آیات خود را استوار میسازد... چند آیه در مصونیت قرآن خار چشم کوردلان: ۱ـ لو کان من عند غیراللّه لوجدوا فیه اختلافا کثیرا۵... (اگر بر (بر فرض محال) قرآن از نزد غیر از خدا بود هرآینه در آن اختلافاتی فراوان مییافتند.) ۲ـ ان علینا جمعه و قرآنه۶... (هرآینه بر ماست جمعآوری قرآن و خواندنش.) ۳ـ لایاتیه الباطل من بین یدیه و لامن خلفه۷ (باطل از هیچ روی و در هیچ زمان به قرآن راه نمییابد.) ۴ـ لو تقول علینا بعض الا قاویل لاخذنا منه بالیمین ثم لقطعنا منه الوتین۸: (اگر (بر فرض محال) پیامبر برخی سخنها را به ما بربندد البته با قدرت او را میگیریم و رگ دلش را میبریم.) ۵ـ انا نحن نزلنا الذکر و انا له لحافظون۹: (با چهار پنج تاکید جالب و دلنشین) هر آینه ماخودمان قرآن را فرو فرستادیم و هر آینه ما آن را نگهدارندهایم. و اینک با گذشت حدود هزار و چهارصد سال شاهدیم که طبق و عدؤ الهی قرآن مجید از هر گزند و تحریفی در امان مانده است و از این پس هم در امان خواهد ماند. ان اللّه لایخلف المیعاد۱۰. شاعر نامور مولوی بلخی با عنایت به همین آیات چه عارفانه سروده: مصطفی را وعده کرد الطاف حق من کتاب و معجزت را حافظم تا قیامت باقیش داریم ما تو نترس از نسخ دین ای مصطفی گر بمیری تو نمیرد این سبق بیش و کم را من ز قرآن رافضم تو نترس از نسخ دین ای مصطفی تو نترس از نسخ دین ای مصطفی و از آنجا که خدای مسبب الاسباب، همه امور طبیعت را با وسیله و سبب اجرا میکند امر حفاظت قرآن را زیر نظر خودش و با عنایت رسول اللّه و جانشینان برحقش و با اهتمام مسلمین به اجرا درآورده است. ۲ـ توجه شدید رسولاللّه(ص) به دو امر گرانمایه: به اعتقاد ما خاتم النبیین(ص) از تمام جهات افضل و اکمل آدمیان تا دامنؤ قیامت است. آن بنده و رسول خدا با عنایت پروردگارش از کذشته و آینده با خبر بود. میدانست کتب آسمانی پیشین دستخوش تحریفاتی بس ناصواب شدهاند! او میتوانست با خواست خدای رب العالمین حوادث آینده مسلمین را نیکو پیشبینی کند. از طرفی به قرآن مجید که نشانی جاوید بر نبوتش بود همچنین تصریح در امر خلافت و رهبری امتش یقیناً توجهی پیامبرانه داشت چنانکه خود فرمود: انی تارک فیکم الثقلین کتاب اللّه و عترتی ما ان تمسکتم بهما لن تضلوا بعدی و انهما لن یفترقا حتی یردا علی الحوض۱۱ و در مساله جانشینی هم رب حکیم، رسول خود را چنین فرمان میدهد: یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک من ربک و ان لم تفعل فما بلغت رسالته و اللّه یعصمک من الناس۱۲ (ای پیامبر تبلیغ کن آنچه از سوی پروردگارت بر تو فرستاده شده است و اگر نکنی، رسالت او را تبلیغ نکردهای و خداوند تو را از گزند مردم نگه میدارد.) با توجه به مطالب یاد شده آیا هیچ عاقلی باور میکند که رسول اللّه(ص) در جمعآوری و تنظیم آیات قرآن، همچنین تعیین جانشین اندکی سستی ورزیده باشد؟ حاشا و کلا. هر کس مختصر شناختی از اوصاف پیامبر گرامی داشته باشد یقین دارد که وی آن دو امر بس عظیم، آن دو امر الهی، آن دو امر سرنوشتساز را به دلخواه زید و بکر و عمرو و... نمیگذارد. ۳ـ علاقؤ صحابه به کلام ربانی صحابه به اشارؤ رسول اللّه(ص) هر نوع کوششی دربارؤ قرآن مثل: حفظ کردن، نوشتن، یاد گرفتن، یاد دادن... را عبادتی بزرگ و کاری پر اجر میشمردند. تا آنجا که برخی زنان مسلمان مهر خود را تعلیم سورهای از قرآن قرار میدادند. با این حال پیداست اگر موقع جمعآوری و ثبت و ضبط و هماهنگی آیات قرآن، کوچکترین انحرافی روی میداد هرگز آرام نمیگرفتند. زیرا آنان دست پروردؤ مکتب توحید بودند مکتبی که پیرامون خود را چنان میپرورد که جز خدا از هیچ مقامی و قدرتی نهراسند. شجاعتشان در میادین سهمگین نبرد و گفتار بر حقشان در نزد صاحبان قدرت عبرتانگیز است و به تعبیر درخشان۱۳ سعدی: موحد چو بر پای ریزی زرش امید و هراسش نباشد به کس بر این است بنیاد توحید و بس و گر تیغ هندی نهی بر سرش بر این است بنیاد توحید و بس بر این است بنیاد توحید و بس مورخ معاصر و نامور مصری عبدالفتاح عبد المقصود در کتاب گرانقدر خود با نام الامام علی مینویسد: "در احوال خلیفه دوم نقل است که... او خواست مهر زنان را در حدی بدارد که از آن تجاوز ننمایند. گفت نباید مهر هیچ زنی از مهر زنان پیغمبر تجاوز نماید و اگر شنیدم زنی از آن تجاوز نمود زیاده را بازمیگردانم. در این میان صدای زنی میان مردم پیچید که سخنش را قطع کرد... ای خلیفه خدا این را به تو نداده است و خدای تعالی میفرماید: ... و اِن آتیتم احدیهن قنطاراً فلاتاخذوا منه شیئاً... : (و اگر به زنان ثروتی هنگفت بخشیدید چیزی از آن را بازپس مگیرید...) خلیفه تعجب کرد چگونه آن آیؤ شریفه از خاطرش رفته بود. دیگر چاره نداشت جز آنکه قانونی که میخواست وضع کند پس بگیرد و به آن زن جوابی گوید که رساتر از هرگونه عذرخواهی باشد: همه مردم حتی حجلهنشینان از خلیفه فقیهترند..."۱۵ و در پی گفتار مورخ نامدار مصری میافزاییم که آن بانوی مسلمان درس شهامت را از گفتار رسول خدا و نخستین وصی بر حقش آموخته: فانی سمعت رسول اللّه(ص) یقول فی غیر موطن لن تقدس امه لایوخذ للضعیف فیها حقه من القوی غیر متعتع۱۶ : (همانا من (علی) بارها از رسول اللّه(ص) شنیدم که میگفت هرگز امتی مقدس شمرده نشود که در آن امت حق ناتوان را بیلکنت زبان نتوان از قوی گرفت.) ۴ـ اخبار و احادیث روایاتی مستند از بزرگان اسلام در دست است که همگی بر مصونیت قرآن از هر نوع تحریف دلالت دارند. از جمله روایت ابن عباس شاگرد امام علی(ع) در تفسیر و حدیث است که گفت: خداوند همه قرآن را به ترتیبی که هماکنون در دست مسلمین است در شب قدر بر آسمان دنیا نازل فرمود... در اصول کافی کتاب فضلالقرآن چنین میخوانیم: حضرت صادق فرمود قرآن یک دفعه در ماه رمضان در بیت المعمور و از آنجا در ظرف بیست و سه سال بتدریج نازل شد... دیگر حدیثی منقول از طبرسی که گفت؛ رسول اکرم(ص) سورههای قرآن را به ترتیب قرآنی که هماکنون در دست ماست ذکر فرمود. دیگر روایت ابی بن کعب که گفت: پیغمبر(ص) تمام سورههای قرآن را از آغاز تا انجام، اسم برده و ثواب قرائت هر یک را معین فرمود که درست مطابق قرآن موجود است و جمیع مفسرین از شیعه و سنی در بیان ثواب قرائت سورهها به همین روایت استناد میکنند۱۷. ۵ـ همانندی تمام قرآنها از صدر اسلام تاکنون هماکنون نسخههای خطی از قرآن در کتابخانههای بزرگ دنیا مثل کتابخانههای نجف اشرف و مشهدالرضا وجود دارد که خطشناسان آنها را مربوط به قرون اولیه اسلام میدانند. جالب آنکه این نسخ قدیمی با میلیونها نسخ قرآن موجود در سطح جهان کوچکترین اختلافی ندارند. چون سورهها، آیات، کلمات و حتی حروف قرآن چنان مشخص و معین و دقیق شمارهگذاری و اعرابگذاری شدهاند که امکان هیچگونه تغییری در آنها نمیرود۱۸... و اگر سد حرمت کلام خدا شکسته شده بود هماکنون در قرآنهای منتشر شده در سراسر جهان میبایست اختلافات فراوان به چشم بخورد. در حالی که اختلافی نیست و همانندی کامل در نسخههای فراوان از صدر اسلام تاکنون دلیلی واضح بر مصونیت آخرین کتاب آسمانی است. ۶ـ اجماع علما شیعه بر مصونیت قرآن علمای امامیه ـ رحمهاللّه علیهم ـ عموماً تصریح کردهاند که قرآن موجود در دست ما همان قرآنی است که بر نبی اعظم(ص) نازل گردید. از جمله شیخ صدوق تحریفناپذیری قرآن را از معتقدات امامیه شمرده است. همچنین ابوجعفر محمد طوسی در آغاز تفسیر تبیان و شیخ طبرسی در مقدمه تفسیر مجمعالبیان عقیده و استدلال متین علمالهدی سید مرتضی را نیز بر مصونیت قرآن نقل کردهاند. محمد حسین کاشفالغطأ در اینباره گوید: محققاً قرآن موجود در دست مسلمانها همان کتابی است که خداوند آن را به سوی محمد(ص) برای اعجاز و تحدی و تعلیم احکام و تمیز حلال از حرام نازل فرموده است و یقیناً نقص و تحریف و افزایشی در آن نیست و هر کس از شیعه یا دیگر فرق اسلامی به نقص یا تحریفی قائل باشد برخطاست در تفسیر گرانقدر المیزان از علامه طباطبایی ـ رحمه اللّه علیه ـ نیز از مصونیت قرآن از هرگونه تحریف و افزایش و نقصان سخن رفته است۱۹. ۷ـ سکوت و رضایت امیرالمومنین(ع) در برابر قرآن موجود امام علی ـ علیهالسلام ـ سرشناسترین چهرؤ جهان اسلام بعد از رسول خداست آن امام برحق یکی از حافظان و کاتبان و محبان و مروجان قرآن بوده است و پس از رحلت رسولاللّه ـ صلواتاللّه علیه و آله ـ حدود بیست و پنج سال در برابر مصائب و حوادث روزگار استوارتر از کوه استقامت ورزید و بارها در حل مشکلات اسلامی طرف مشورت خلفا قرار گرفت و آنها را امامانه ارشاد فرمود. آن اولوالامر نیرومندی که در تمام دوره پرتلاطم زندگیاش از هیچ مقامی جز خدای توانا نمیهراسید و خشنودی او را برتر از هر چیز میشمرد ـ اولیای مقرب خدا همگی چنین بودهاند ـ اگر در هنگام تدوین قرآن و ثبت و تنظیم آیات لغزشی مشاهده میکرد هرگز لب فرو نمیبست. محالاً فرض کنیم که علی(ع) در آن بیست و پنج سال بنا به مصالحی به کمیت و کیفیت قرآن جمعآوری شده اعتراضی نکرد و سخنی نگفت یا گفت اما کسی اعتنا نکرد! آیا در مدت چهار سال و چند ماه خلافتش هم نمیتوانست لغزشها را اصلاح نماید؟ آیا نمیتوانست معایب و نقایص را با عنایت به قرآنی که خود جمعآوری و مرتب کرده بود برطرف سازد؟ آری آن پیشوای نخستین، پرورده دامن خاتم النبیین در نهج البلاغؤ خود که بعد از قرآن و احادیث نبوی از معتبرترین آثار مکتوب اسلامی است بارها در فضیلت و عظمت قرآن موجود داد سخن داده و مردمان را به استفاده از آن برانگیخته است ولی هیچگاه بر تحریف یا افزایش و کاهش قرآن اشارهای ننموده است. بیگمان سکوت و رضایت امام علی(ع) در برابر قرآن حاضر میتواند هر محقق بینادل را متقاعد سازد که در قرآن مجید هیچگونه تغییر روی نداده است. به شهادت تاریخ مولای متقیان، امیر مومنان همان خلیفه دادگری است که در روزهای نخستین از خلافتش به عزل معاویؤ تبهکار سرسلسله جباران همت گماشت و تاب نیاورد که در دورؤ خلافتش آن زمامدار ستمگر حتی چند روزی بیش بر مال و جان مسلمانان مسلط بماند. هرچند فرمان عزل معاویه از نظر سیاستمداران ظاهربین به صلاح حکومت نوبنیاد علی نبود ولی آن امام عادل و آیینؤ تمامنمای حق، صلاح حکومت را در برابر مصالح اسلام به هیچ شمرد تا روش زمامداری را به جهانیان بیاموزد. ای مالک، بدترین وزیرانت کسی است که وزیر تبهکاران پیش از تو بوده است.۲۰) فضل و رحمت و نعمت خالق منان بر مولای متقیان. روان سعدی شاد، چه خوش سروده: کس را چه زور و زهره که وصف علی کند جبار در مناقب او گفت هل اتی قرآن معجزؤ جاویدان یکی ازصفات ممتاز انبیای بر حق داشتن معجزه است تا هر شیادی را دست به مقام شامخ نبوت نرسد. هر یک از پیمبران الهی متناسب با زمان و مکان خویش معجزاتی داشته و از آنجا که افضل المرسلین محمد بن عبداللّه ـ صلوات اللّه علیه وآله ـ آخرین فرستاده است برای اتمام حجت و رفع هر بهانهای که معجزهاش جهانگیر و پایدار، انسانساز و اسلامگستر، به دور از هرگونه تغییر و تحریف، مصون از هر نوع تعرض و آسیب تا آن زمان که خدا بخواهد در دسترس جهانیان قرار بگیرد چنانکه قرار گرفته و آفریدگار یگانه نیرومندی برای آنکه به جهانیان بفهماند قرآن ساخته و پرداخته هیچ مخلوقی نیست. بلکه کلام بیعدیل و بیهمتای خالق است و دلیل استوار و معجزی آشکار بر رسالت آخرین پیامبر با عرضه آیاتی جن و انس را به معارضه و نظیرآوری فرا میخواند و در جائی میفرماید: قل لئن اجتمعت الانس و الجن علی ان یاتوا بمثل هذَا القرآن لایاتون بمثله ولو کان بعضهم لبعض ظهیرا۲۱. یعنی بگو (ای پیامبر) اگر انس و جن فراهم آیند تا کتابی همانند قرآن بیاورند نتوانند همانندش بیاورند اگر چه برخی از آنان برخی دیگر را پشتیبان باشند. در جایی دیگر به ده سوره اکتفا میکند: ام یقولون افتریه قل فاتوا بسوره مثله و ادعو من استطَعْتُم من دون اللّه ان کنتم صادقین۲۲. (یا میگویند قرآن را محمد(ص) بربافته است! بگو شما هم ده سوره بسان آن بربافتهها بیاورید و هر که را توانید غیر از خدا فراخوانید اگر راستگویید.) در جای دیگر بار تکلیف را چنین سبک سازد: و ان کنتم فی ریب مما نزلنا علی عبدنا فاتوا بسوره من مثله وادعو شهدأ کم من دون اللّه ان کنتم صادقین۲۳: (و اگر در شک هستید ازآنچه بر بنده خودمان فرو فرستادهایم شما هم یک سوره همانندش بیاورید و گواهان خود را جز خدا فراخوانید اگر راستگویید.) و در پی همین آیه خدای قهار اخطار میکند اگر انجام ندادید ـ و هرگز هم انجام نخواهید داد ـ پس بهراسید از آتشی که آتش زنهاش انسان و سنگها است که برای کافران آماده گردیده. با توجه به دلایل یاد شده، هر چند کوتاه و مختصر بودند میتوان گفت که قرآن موجود در سراسر جهان، قرآن معجزه جاویدان خاتم پیمبران همان است که بر رسول خدا نازل شده و در کمیت و کیفیت آیات و کلمات حتی حروف، همچنین در تنظیم و ترتیب سورهها و آیات از آغاز تا فرجام کمترین دگرگونی روی نداده است و باطل و القائات شیطان از هیچ روی و هیچگاه بدان راه نیافته است و راه نخواهد یافت. جاذبه و دافعه قرآن با تمام این احوال و اوصاف از صدر اسلام تاکنون بوجهل صفتانی به مخالفت با قرآن برخاستهاند! و مخالفتشان هم دور از انتظار نبوده است. زیرا قرآن جاذبهای خداداد دارد برگرفته از مهر خدا و دافعهای خداداد دارد مقتبس از قهر خدا! قرآن برای مومنان شفا و رحمت است و ستمپیشگان را پیاپی خسران و زحمت! ستایش از قرآن را در این سخنان بهترین بنده خدا محمد مصطفی(ص) باعین عنایت ملاحظه کنید: قال رسولاللّه: القرآن افضل کل شئ دون اللّه:۲۴ قرآن برتر از هر چیزی است بعد از خدا. و در حدیثی دیگر: خیارکم من تعلم القرآن و علمه: ۲۵بهترین شما کسی است که قرآن را یاد بگیرد و یاد بدهد. فضل و رحمت نامتناهی الهی باد بر این بهترین بنده خدا تا زمانی که جهانیان معبودِ بیزوال را پرستش میکنند. از طرفی نفرت از قرآن را در سخن یکی از دشمنان خدا با نام گلادستون نخستوزیر انگلیس با دیده تنفر بنگرید و بر او نفرین فرستید. این سردسته طاغوتیان در تاریخ ۱۸۸۷ میلادی روزی در مجلس عوام انگلستان خطاب به نمایندگان با شور و هیجان چنین گفت: تا زمانی که قرآن خوانده میشود و حج گزارده میشود و محمد در گلدستهها نام برده میشود نصرانیت در خطری بزرگ است! پس به قرآن روی آورید و بسوزانیدش! و به کعبه و آن را ویران کنید! و محمد و نامش را از ماذنهها نابود سازید!۲۶ شگفتا از این همه شقاوت! بنگرید این نمرود سرکش دلمرده را که با چه گستاخی اعلان جنگ به خدا میدهد! و چگونه از رحمتهای سهگانه میهراسد و چگونه خشم یزدان را بر خود روان میسازد! حاشیهای در متن و جوابی پیش از پرسش! ـ جهت آنکه مبادا کسی اعمال بدکاران را خیاموار ناشی از علم خدا بداند و به جبر محض گرفتار آید میگوییم هر نیکی و بدی که از انسان مکلف سرمیزند با اختیار و اراده اوست هرچند خدای عالمالغیب از ازل تا به ابد از هر چیز و هر کسی اگاه است. ولی پیشآگاهی خدا موجب و علت گناه نیست، بلکه در سرای دیگر هر کسی مسوول اعمال خویشتن است... و به قول خواجه نصیر طوسی ـ رحمه اللّه علیه ـ علم ازلی علت عصیان گفتن نزد عقلا ز غایت جهل بود نزد عقلا ز غایت جهل بود نزد عقلا ز غایت جهل بود آیات شیطانی: گوساله سامری در عصر ما عصری که با مسیحا نفس روحاللّه ـ رضوان اللّه علیه ـ نور اسلام با شتابی بیش از پیش ظلمتشکن شده و خروش تکبیر و فریاد رعدآسای اسلامیان بیش از هر زمان کاخهای پیافکنده از خون و استخوان را بیاعتبار و لرزان ساخته است ظلمؤ کاخنشین برای بقای موجودیت خویش و ادامه چپاولگری از هیچ جنایت و خباثتی روگردان نیستند! چنانکه شاهد بودهایم در این چهارده سال که از پیروزی انقلاب گیتی نورد اسلامی میگذرد و هر یک از زر و زورداران مزور با نیرنگهای سیاسی، نظامی، اقتصادی و خطرناکتر از همه فرهنگی کوشید سیل خروشان انقلاب اسلامی را سد کند ـ که نتوانست ـ یکی از ترفندهای فرهنگی عفریتؤ استعمار از ماورای بحار آنکه پس ماندهای از دودمان سامری را با نام (سلمان رشدی) پر و بال داد! زرهای زور آورده را: هشتصد و پنجاه هزار دلار یا بیشتر ناز شست بدو بخشید! تا آن قلم به مرد گوسالهای را پرزرق و برق، پر بانگ و هیاهو اما پلشت به راه اندازد و چندی گوسالهپرستان را سرخوش و دل گرم سازد! طبق نوشتؤ آگاهان این مولف بد فرجام در کتاب کفر آلود خود تمام مقدسات دینی و مذهبی خداپرستان را به باد تمسخر و ریشخند گرفته است به خالق سبحان ، به فرشتگان، به پیامبران مخصوصاً خاتم آنان به یاران و پیروان و همسران وی، به اصول و فروع دین و ... توهین کرده است! مولف لعین با نیش چرکین قلم، هر چه دلخواه عفریته استعمار و نطفؤ پلیدش اسرائیل غاصب تجاوز کار بوده بر صفحه کاغذ آورده است با عنایت به محتوای کتاب میسزد که آن را: (اعلان جنگ رشدی جهول با خدا و رسول) بنامیم! این مزدور انگلیس همکار ابلیس در بخشی از سیاه نامهاش به تقلید از راویان جعال و دروغپرداز احمقانه کوشیده است آیاتی را که بر مصونیت و اعجاز قرآن و بر عصمت پیامبر(ص) دلالت دارند نامعتبر و نامعتمد جلوه دهد! وجه تسمیه کتاب هم از داستانی جعلی با نام افسانه غرانیق گرفته شده که اسلامشناسان مدتهاست بیپایگی آن را با دلایل روشن به اثبات رسانیدهاند. در اینجا چکیدهای از آن نوشتهها را در معرض دید شما میگذاریم: رویدادی تاریخی به گواهی تاریخ در یکی از ایام جمعی از بتپرستان مکه به سرکردگی حارث، عاصی، ولید، امیه و... نزد رسول اللّه(ص) آمدند و پیشنهاد کردند برای آنکه جنگ و جدال از میان ما عربها رخت بر بندد ما یک سال خدای تو را عبادت میکنیم تو هم متقابلاً یک سال بتهای ما را پرستش کن. تا خیر خداپرستی به ما برسد و خیر بتپرستی هم به تو! در مقابل این پیشنهاد جاهلانه خالق حکلیم سوره شریفؤ (الکافرون) را نازل فرمود و درخواست کافران را موکدانه مردود شمرد و آنها را کاملاً نومید ساخت. چرا گفتیم: پیشنهاد جاهلانه زیرا آنان نمیفهمیدند و باور نداشتند که پیامبر با آن همه معرفت، و عظمت مقام نبوت اگر دمی به بت گراید چه فرجامی ناگوار در پی دارد! آغاز داستانی دروغین راویان منافق جعال و مورخان نامحقق نقال از حدود سال ۲۵۰ هجری این داستان ساختگی را به دو عبارت شعرگونه از بتپرستان جاهلی بنا نهادهاند بدین گونه: بعد از آنکه پیامبر به فرمان خدا بتپرستان را مایوس ساخت گهگاهی میاندیشید و میگفت کاش سورهای یا آیهای بر من فرود میآمد تا بتوانم با بتپرستان قریش آشتی کنم و آنگاه هم و غم خود را صرف تبلیغ اسلام به خارج از عربستان بنمایم... [این نخستین دروغی است که در اینجا خارسان به چشم جان میخلد! زیرا پیامبر(ص) هرگز با بتپرستان آشتی نمیکرد، و چنین سودایی هرگز در سر نمیپرورد. و اساساً رسالت او و همؤ پیامبران الهی مبارزه با بتپرستی، رهایی بندگان از قید اسارت ظالمان و هدایت مردمان به سوی توحید و خداپرستی بوده است و سازندؤ قصه با تمهید این مقدمه (آرزوی پیامبر بر آشتی با بتپرستان) میخواهد پیامبر را فردی متلون و انعطافپذیر بنمایاند! دنباله داستان: روزی پیامبر در خانه خدا با صدای رسا سوره (النجم) را تلاوت میکرد. مستمعانش جمعی از مسلمانان و گروهی از بتپرستان بودند. پیامبر آیات ۱۹ و ۲۰، از سوره را قرائت نمود: افرایتم اللات و العزی و مناه الثالثه الاخری: (آیا دیدید بت لات و عزی را و مناه بت سوم را...) در همین لحظه شیطان این دو جمله شعرگونه را به پیامبر تلقین کرد و او غافلانه آنها را بر زبان آورد: تلک الغرانیق العلی و انّ شفا عتهن لترتجی یعنی آن (اشاره به بتها) پرندگان (یا زیبا رخان) بلند پایهاند. و هر آینه در قیامت به شفاعتشان امید میرود... [این است بهتانی دیگر به پیامبر اکرم! زیرا در کلام اللّه خطاب به شیطان میخوانیم: ان عبادی لیس لک علیهم سلطان۲۷: یعنی هر آینه بندگان من ترا بر آنها دستی نیست.] دنباله دروغپردازی: پیامبر پس از گفتن این دو جمله شیطانی، بقیؤ آیات سوره را تا پایان ادامه داد و چون آیه آخر را که متضمن سجده اجبه است تلاوت نمود بیدرنگ سر بر زمین و خاک نهاد و خاک را سجده کرد. مسلمانان و بت پرستان نیز سر بر زمین نهادند و خاک را سجده کردند مگر ولید که به علت سالخوردگی نتوانست سر بر زمین نهد در عوض مشتی خاک به پیشانی مالید [داستان پرداز با نسبت دادن این عمل به ولید میخواهد به خواننده قصه بقبولاند که چنین واقعهای روی داد و کسانی هم دیدند!] پس از این رویداد بتپرستان به مسرت و شادی پرداختند و شایعه پراکندند که پیامبر از بتهای ما به نیکی یاد کرد و اوصاف آنها را ضمیمه قرآن ساخت و بدانها سجده نمود! ما هم از این پس با مسلمانان دشمنی نخواهیم ورزید. تا شب هنگام جبرئیل به نزد رسول اللّه آمد و گفت یا رسول اللّه من که جبرئیلم این دو آیه را (تلک الغرانیق...) از نزد خدا برایت نیاوردم این دو را شیطان بر زبانت گذارد برو و مردم را آگاه کن! پیامبر از این اشتباه افسرده شد و خداوند برای رفع ملال از پیامبر، این آیه را فرو فرستاد: ولو لا ان ثبتناک لقد کدت ترکن الیهم شیئاً قلیلاً ۲۸، (اگر دلت را استوار نمیساختیم نزدیک بود اندکی بدانان بگروی!) و از آن سوی همین که خبر به گوش مسلمانانی رسید که جهت تبلیغ اسلام به حبشه مهاجرت کرده بودند گفتند به مکه بازگردیم و از رویداد آگاه شویم ضمناً با زن و فرزندان دیداری تازه کنیم. [اشاره به دیدار زن و فرزندان برای آن است که خواننده قصه در صحت رویداد تردید نکند و بازگشت مهاجران به مکه را تاییدی بر آن بشمارد! وگرنه به جای آنکه همگی از راهی دور به مکه باز گردند پیکی را میفرستادند و از ماجرا باخبر میشدند.] و دنباله دروغپردازی: باری مهاجران نزد رسول اللّه آمدند و از صحت و سقم واقعه جویا شدند. پیامبر گفت: آری چنین شد ولی جبرئیل شبانه به نزد من آمد و مرا از اشتباه بدر آورد و من هم مسلمانان را آگاه ساختم و اعلام کردم که جدال و دشمنی با کفار کما کان ادامه خواهد یافت! پایان دروغپردازی از زبان کعبهالاحبار یا دیگر راویان جعال و مورخان نقال تا میرسیم به خاورشناسان موذی و مکار که این دست قصههای خرافی و حدیثهای جعلی و خردناپذیر را با آب و تاب تمام نقل میکنند تا به گمان خود به اسلام ضربه بزنند! نکته دیگر در این جا اینکه سازنده افسانه غرانیق هر کسی بوده است با فنون شعر و آیات قرآن آشنایی داشته زیرا دو شعار یا دو سرود بتپرستان را پس از آیاتی جا داده است که از نظر آهنگ واژگان ظاهراً با هم شباهت گونهای دارند! البته شباهتی بسان رحمت با زحمت! یا سلمان فارسی با سلمان رشدی! ولی فاصلهای از جنهالماوی در عالم بالا با کاخی سفید و خون گرفته در امریکا! ملاحظه کنید: افرایتم اللات و العزی تلک الغرانیق العلی و ان شفاعتهن لترتجی و مناه الثالثه الاخری... و ان شفاعتهن لترتجی و ان شفاعتهن لترتجی غرض قصهسازان بیمار دل چنان که گفتیم غرض سازندگان و انتشاردهندگان این نوع افسانهها آن است که بیاعتبار و بیحرمت سازند آیاتی را که بر مصونیت و اعجاز قرآن و مبرا بودن پیامبر از لغزش دلالت دارند. و رشدی آن مرتد مستغرق در گرداب ضلالت میمونوار غسلین چرکین اسلاف دروغپرداز خود را بلعیده و تراوش آن را بر صفحات کاغذ با نگریستن به افسانه غرانیق (آیات شیطانی) نامیده است! غالبا خوانده یا شنیدهایم که از ظهور اسلام تاکنون برخی نویسندگان و مورخان مغرض و خاورشناسان تیرهدل علیهالسلام و قرآن مقالهها و کتابها نوشتهاند ولی ظاهراً به دور از هتاکی و وقاحت و اسلامشناسان هم متقابلاً بدانها پاسخ دادهاند. اما نوشته سلمان رشدی غیر از آنهاست این دلقک تبهکار پروریده در دامن گندیدؤ استعمار با زبان قلم به همه مقدسات دینی از اصول گرفته تا فروع میتازد! معتقدات هزار میلیون مسلمان را ابلهانه، خرافی و خندهآور جلوه میدهد! خالق سبحان، فرشتگان و پیامبران مخصوصاً خاتم آنان و یاران و همسران وی را بیشرمانه دست میاندازد! کیفر چنین مرتدی جهول و محارب با خدا و رسول(ص) همان است که نایب الامام، امام خمینی ـ رحمهاللّه علیه ـ مقرر کرده است و از آن گریز و گزیری نیست. و این است که فتوای کفرشکن که تبرکا نقل میشود و از پروردگار توانا خواستار اجرای آنیم: به اطلاع مسلمانان غیور سراسر جهان میرسانم، مولف کتاب آیات شیطانی کهعلیه اسلام و پیامبر و قرآن تنظیم و چاپ و منتشر شده است، همچنین ناشرین مطلع از محتوای آن محکوم به اعدام میباشند. از مسلمانان غیور میخواهم تا در هر نقطه که آنان را یافتند سریعاً آنها را اعدام نمایند تا دیگر کسی جرات نکند به مقدسات مسلمین توهین نماید و هر کس در این راه کشته شود شهید است ان شأاللّه. ضمناً اگر کسی دسترسی به مولف کتاب دارد ولی قدرت اعدام آن را ندارد او را به مردم معرفی نماید تا به جزای اعمالش برسد و السلام علیکم و رحمه اللّه و برکاته. روحاللّه الموسوی الخمینی۲۹ ۲۵/۱۱/۶۷. علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد: بدیهی است سیاهنامه رشدی منفور و کتابهایی نظیرش که یقیناً از این پس پدید خواهند آمد در جایی رشد میکنند که مردمش از قرآن بیخبر مانده باشند. پس برای آنکه این دست آثار کفرآلود در سرزمین ایران اسلامی رشد نکند چه باید کرد؟ راهی نیست مگر آنکه مشتاقانه به قرآن روی آوریم آن را یاد بگیریم و یاد بدهیم. چارهای نیست جز آن که فرزندان صالح سلمان پارسی را در مدارس و دانشگاهها از این چهار مرحله با درایت بگذرانیم: درست خواندن قرآن، فهم معانی قرآن، اعتقاد به الهی بودن قرآن، عمل به احکام قرآن. ـ در همین جا لزوماً یادآور میشویم: سزاوار نیست نوجوانان علاقهمند به قرآن را با قواعد تجوید و اعلال و ادغام و ابدال (با آن همه دشواری، تو در تویی و پیچیدگی) پایبند و درگیر سازیم. زیرا بیم آن میرود که بسیاری از آنان از بیم دشواری این قواعد از آشنایی با خود قرآن بازمانند. یقیناً فراگیری این مسائل برای دانشجویانی که در رشتههای قرآن و حدیث، معارف اسلامی، ادبیات عرب تحصیل میکنند ضروری و سودمند است اما دیگر دانشآموزان را همان درستخوانی با رعایت ادای حروف از اندامهای صوتی متناسب با سنوات تحصیلی و درک معانی آیات کافی است تا بعداً به تفسیر و دیگر مسائل و معارف قرآنی برسند. این کوچک عبد خدای بزرگ به نیت آنکه آموزش قرآن رسمی و همگانی بشود حدود چهار سال پیش مقالهای با عنوان (لزوم آموزش قرآن...) تهیه کردم و به امضای بیش از ۶۰۰ محب قرآن (کارمند، دانشجو، استاد دانشگاه) رسانیدم و به مقامات صالحه تقدیم نمودم: (دفتر شورای عالی انقلاب فرهنگی، وزارت فرهنگ و آموزش عالی، گروه آموزش عالی در مجلس شورای اسلامی) ـ ارکانشان استوار ـ و در انتظار رسیدگی و اقدام یا جواب رد عاجلاً او آجلاً! روزشماری و ماه شماری و سال شماری میکنم! تا خدای بزرگ چه خواهد. بارها نوشتهام و بار دیگر مینویسم: هان ای عزت یافتگان از قراّن و عترت: (مستقر در شورای عالی انقلاب فرهنگی، در وزارت آموزش عالی و ای مسئولان برنامهریزی) بیش از این درنگ نکنید، با تصویب مصوبهای گرانقدر آموزش قرآن مجهول القدر را در مدارس و دانشگاهها الزامی و همگانی سازید. مبادا این شکایت رسول اللّه(ص) از قومش شامل حال شما هم بشود: و قال الرسول یا رب ان قومی اتخذوا هذاالقرآن مهجورا۳۰ به امید روزی که شاهد باشیم هفتهای دو ساعت تعلیم قرآن با ترجمه به مقدار حداقل یک جزء در هر سال، به علاوه هفتهای دو ساعت آموزش قواعد صرف و نحو (وسیله تسهیل و تسریع در آموزش قرآن) بطور منظم و متوالی از اول دوره راهنمایی تا پایان تحصیلات دانشکاهی، در تمام رشتههای تحصیلی الزامی و همگانی گردد. گذشته از این در آزمون سراسری هم (قرآن مجید) مستقلاً در شمار درسهای امتحانی با ضریبی متناسب درآید. و در راه رسیدن بدین هدف مقدس از دشواریها، کمبود کتب درسی و کمبود مدرسان شایسته، از افزایش ساعات تدریس و افزایش هزینههای گوناگون و ... نباید ترسید، از بهانههای کوتههمتان همانها که از کاه کوه سازند نباید دلسرد و نومید گردید. زیرا ما به وعده خدای توانای خوش پیمان پشتگرم و دلخوشیم: والذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا.۳۱ (و کسانی که در راه ما بکوشند هر آینه راههای خود را بدانها مینمایانیم.) ـ ایدون باد یا خیرالمعطین. ـ دانشپژوهانی که طالب آگاهی بیشتر و رساتر درباره افسانه غرانیق و کتاب کفرآلود آیات شیطانی هستند بنگرند _________________________________________ ۱ـ تفسیر ابوالفتوح رازی جلد ۷، ص ۱۴۹. ۲ـ تفسیر مجمع البیان جلد ۴، ص ۹. ۳ـ تفسیر الصافی کاشانی جلد ۳، ص ۳۸۶. ۳ـ تفسیر المیزان جلد ۲۸، ص ۲۸۲. ۴ـ تفسیر نمونه جلد ۱۴، ص ۱۴۱، و جلد ۲۲، ص ۵۲۱ نیز به کتب: ۱ـ فروغ ابدیت جلد ۱ـ ص ۲۷۴، از حجت الاسلام استاد جعفر سبحانی در سال ۱۳۴۵ ش. ۲ـ تاریخ قرآن ص ۱۴۸ از دکتر محمود رامیار، چاپ سوم در ۱۳۶۹ ـ ش. ۳ـ نقد توطئه آیات شیطانی از سید عطأ اللّه مهاجرانی ـ در ۱۳۶۸ ـ ش. ۴ـ آیات رحمانی از دکتر محمد صادقی رمضان ۱۴۰۹. ۵ـ حقارت سلمان رشدی از مصطفی حسینی طباطبایی در ۱۳۶۸ ـ ش. ۶ـ دسیسه آیات شیطانی ناشر مرکز تبلیغات اسلامی تابستان ۱۳۶۸ ـ ش. ۷ـ الرد علی الایات الشیطانیه (به زبان عربی) از حجت الاسلام استاد هادی المدرسی ذی الحجه ۱۴۰۹. ۸ـ ترجمه همین کتاب به فارسی با نام ردی بر کتاب آیات شیطانی ترجمه حمید رضا شیخی، زمستان ۱۳۶۹ ـ ش.