لوط که در زمان حضرت ابراهیم مى زیست پسر برادر آن حضرت و پیامبران هلى در شهر سدوم بود او مردم شهر خود را به توحید و پاکى و درستى دعوت مى کرد. ثمره ده ها سال تبلیغ و فراخوانى او، گرایش افرادى اندک بود. در میان مردم آن شهر، فساد اخلاق و آلودگى به اوج رسید به گونه اى که پیشتر سابقه نداشت . لوط که مردم را از گناه باز میداشت ، تهدیدش کردند که اگر از تبلیغ دست برندارد او را از شهر بیرون مى کنند. و گاه به نشانه تمسخر به او مى گفتند: اگر راست مى گویى عذاب الهى را براى ما بیاور. لوط دست به دعا برداشت و گفت : رب انصرنى على القوم المفسدین (۱) ؛ بارالها، مرا بر قوم تبه کار و هرزه پیروز فرما؛ لوط به مردم اعلام کرد من با کردار ناشایست شما دشمنم و دست به دعا برداشت و گفت : رب نجنى و اهلى مما یعلمون (۲) ؛ بارالها، من و خاندانم را از کردار ناشایست آنها نجات بخش . عذاب الهى بر آن مردم در رسید. لوط و خاندان و پیروان اندکش شبانه از شهر بیرون رفتند و صبحگاهان فرشتگان الهى عذاب آسمانى را بر مردم فاسق و تبه کار شهر سدوم فرود آوردند. ------------------------------------------ ۱ - عنکبوت (۲۹) آیه ۳۰ ۲ - شعراء (۲۶) آیه ۱۶۸ ------------------------------------- منبع: کتاب دعاهاى قرآن، حسین واثقى.
