داستان اصحاب کهف را خوانده و شنیده ایم . گروهى از جوانان موحد و خداپرست که از جو کفرآمیز جامعه و حکومت پلید زمان نفرت دارند و به خشم آمده اند راهى کوه و بیابان مى شوند تا بتوانند با آزادى خدا را عبادت کنند و با حق تعالى انس گیرند. وقتى که مسیر را پیمودند و به غار پناه بردند، در آن جا دست به دعا برداشتند و چنین گفتند: ربنا اتنا من لدنک رحمه و هیى ء لنا من امرنا رشدا (۱) ؛ بارالها از نزد خودت به ما رحمت ده و رشد و پیشرفت در کار براى ما مهیا کن . طالبان رحمت الهى و راهیان رشد و ایمان و نیکبختى و هدایت الهى ، شایسته است این دعا را زمزمه کنند. ------------------------------------------ ۱- کهف (۱۸) آیه ۱۰. ------------------------------------- منبع: کتاب دعاهاى قرآن، حسین واثقى.
